Ojcobójcy Piotra Gruszczyńskiego to zbiór tekstów o twórczości pokolenia reżyserów teatralnych debiutujących w latach '90 dwudziestego wieku, których pojawienie się odmieniło wygląd polskiej sceny. Książka Gruszczyńskiego to jedna z pierwszych obszernych publikacji dających obraz tego, co najważniejsze w teatrze ostatniej dekady.

Sam autor pisze: "Ten zbiór tekstów powstałych w ciągu kilku lat, publikowanych w 'Tygodniku Powszechnym', 'Dialogu', 'Didaskaliach' i 'Notatniku Teatralnym', daje subiektywny i wycinkowy obraz najnowszych dziejów teatru w Polsce. Jestem jednak przekonany, że koncentruje się na tym obszarze, który jako jedyny prezentuje wartości i odwagę właściwą teatrowi artystycznemu, czyli teatrowi wysokiego ryzyka. Nie przypuszczałem, że stworzony przeze mnie termin 'młodsi zdolniejsi' zrobi taką karierę i wzbudzi tak wielkie kontrowersje, wywoła burzę ataków. Byłem pewien, że jestem świadkiem narodzin wspaniałego teatru, i bardzo chciałem dawać świadectwo temu, co zobaczyłem."

Gruszczyński przywołuje w Ojcobójcach przedstawienia patrona "młodszych zdolniejszych" - Krystiana Lupy. Potem pisze m.in. o inscenizacjach Krzysztofa Warlikowskiego, Grzegorza Jarzyny, Piotra Cieplaka, Zbigniewa Brzozy, Anny Augustynowicz. Zamieszcza także rozmowy z tymi twórcami. Jest ewangelistą teatru ostatnich lat, ale równocześnie jego wnikliwym krytykiem i przewodnikiem po świecie wrażliwości młodych reżyserów. Twórcy, o których pisze Gruszczyński, zmienili światopogląd teatralny wielu widzów, w innych wywołali odruch obronny. Stworzyli teatr, na który trudno patrzeć chłodno czy obojętnie.

Piotr Gruszczyński
Ojcobójcy. Młodsi zdolniejsi w teatrze polskim
Wydawnictwo W.A.B., Warszawa 2003