Historyk sztuki, urodził się w 1921 roku.

W latach 1950-69 był wykładowcą w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych; następnie związany z Uniwersytetem Jagiellońskim, tytuł profesorski uzyskał w 1873 r.; od 1990 członek Polskiej Akademii Umiejętności; od 1974 kurator w Muzeum Narodowym w Krakowie. Zainteresowania badawcze Porębskiego koncentrują się na sztuce XIX i XX wieku. Badacz wychodzi z założenia, że bez znajomości przeszłości nie sposób mówić o sztuce współczesnej, stąd wywodzi się jego oryginalna koncepcja "granic współczesności", które wciąż ulegają przesunięciu, powiększając obszar źródeł. Historyka sztuki interesują również zagadnienia metodologiczne oraz teoria sztuki.

"Historia tworzy się i pisze w ruchu, stożkowy ogon przeszłości, który za sobą ciągnie, wciąż się wydłuża i poszerza. Oderwać się od niego nie sposób..." (Mieczysław Porębski)

Źródło: www.polska2000.pl, Copyright: Stowarzyszenie Willa Decjusza

Wybrana bibliografia:

• Sztuka naszego czasu. zbiór szkiców i artykułów krytycznych z lat 1945-1955, Warszawa: Wydawnictwo Sztuka, 1956.
• Malowane dzieje, Warszawa: PIW, 1961.
• Granica współczesności 1909-1925, Wrocław: Ossolineum, 1965.
• Kubizm. Wprowadzenie do sztuki XX wieku, Warszawa: PWN, 1966.
• Pożegnanie z krytyką, Kraków: WL, 1966.
• Ikonosfera, Warszawa: PIW, 1972.
• Sztuka a informacja, Kraków; WL, 1986.
• Dzieje sztuki w zarysie (T.1: Od paleolitu po wieku średnie, T. 3: Wiek XIX I XX), Warszawa: Arkady, 1976-1988.
• Deska, Warszawa: Murator, 1997.
• Polskość jako sytuacja, Kraków, WL, 2002