Sztuki wizualne
Edward Dwurnik
Sztuki wizualne
Malarz, rysownik i grafik. Urodzony 19 kwietnia 1943 w Radzyminie, mieszka w Warszawie.
Studiował w latach 1963-1970 na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1965, pod wpływem obejrzanej podczas wakacji wystawy prymitywisty Nikifora, przyjął zbliżony doń styl obrazowania. Zaczęły powstawać rysunki, a w 1966 obrazy z cyklu Podróże autostopem (zobacz zdjęcia) - najstarszego i najliczniejszego w jego dorobku, kontynuowanego do dziś. Są to drobiazgowe w rysunku, zwykle ujęte z lotu ptaka współczesne weduty. Ważna jest w nich nie topografia, lecz swoista kumulacja charakterystycznych motywów, składających się na "portret" miasta. Innym wielkim cyklem, malowanym w latach 1972-1974 (a następnie w 1982-1987, 1990-1992 i 1997-2000) są Sportowcy (zobacz zdjęcia). Artysta portretował w nim typy ludzkie i sytuacje charakterystyczne dla potocznej codzienności, czyniąc to w sposób bezlitosny, acz nie bez poczucia humoru. Stosunek do "Polaczka" zmienił się w kolejnym cyklu - Robotnicy (zobacz zdjęcia), zaczętym w 1975 i kontynuowanym w latach 1980-1991.
W latach 80. malarstwo Dwurnika stało się ekspresyjne i dramatyczne. Powstające w tej dekadzie obrazy, zwłaszcza monumentalne kompozycje z cyklu Obrazy duże (zobacz zdjęcia) (zaczętym w 1973 i kontynuowanym do dziś), miały niejednokrotnie wymowę polityczną. Zawsze, tak czy inaczej, odnosiły się do współczesnych spraw i realiów. Cykl Droga na Wschód (1989-1991) upamiętniał ofiary stalinizmu, natomiast cykl Od grudnia do czerwca (1990-1994) (zobacz zdjęcia) - ofiary stanu wojennego. Zarówno ideowe, jak i czysto malarskie walory tych prac przyniosły artyście uznanie, jak to bywa, większe za granicą niż w kraju, czego wyrazem była prestiżowa nagroda Fundacji Coutts & Co w Zurychu (1992).
W latach 90. powstają cykle będące kontynuacją Podróży autostopem: Błękitne miasta (od 1993) i **dz:Diagonale** (od 1996), jak również kompozycje nowego typu, jak widoki morskie z cyklu Błękitne 1992-1993 (zobacz zdjęcia), cykl Wyliczanka (zobacz zdjęcia) Wyliczanka (1996-1999) czy abstrakcyjne obrazy z cyklu Dwudziestego piątego (zobacz zdjęcia) (zaczętego w połowie 2000).
Równolegle z malarstwem artysta uprawia rysunek, collage, grafikę warsztatową (litografia, techniki metalowe, kserografia, stemple) i użytkową (ilustracja, plakaty do własnych wystaw indywidualnych).
Autor: Maryla Sitkowska, Muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, grudzień 2001.
Wybrane wystawy i nagrody:
Zdjęcia publikujemy dzięki uprzejmości artysty. Więcej zdjęć oraz aktualna lista wystaw na stronie www.dwurnik.pl
Hildegarda i Brunon Płotka 1976, olej, płótno, 73x100 cm
Studiował w latach 1963-1970 na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1965, pod wpływem obejrzanej podczas wakacji wystawy prymitywisty Nikifora, przyjął zbliżony doń styl obrazowania. Zaczęły powstawać rysunki, a w 1966 obrazy z cyklu Podróże autostopem (zobacz zdjęcia) - najstarszego i najliczniejszego w jego dorobku, kontynuowanego do dziś. Są to drobiazgowe w rysunku, zwykle ujęte z lotu ptaka współczesne weduty. Ważna jest w nich nie topografia, lecz swoista kumulacja charakterystycznych motywów, składających się na "portret" miasta. Innym wielkim cyklem, malowanym w latach 1972-1974 (a następnie w 1982-1987, 1990-1992 i 1997-2000) są Sportowcy (zobacz zdjęcia). Artysta portretował w nim typy ludzkie i sytuacje charakterystyczne dla potocznej codzienności, czyniąc to w sposób bezlitosny, acz nie bez poczucia humoru. Stosunek do "Polaczka" zmienił się w kolejnym cyklu - Robotnicy (zobacz zdjęcia), zaczętym w 1975 i kontynuowanym w latach 1980-1991.
Workuta - cmentarz II 1989, z cyklu Droga na Wschód
akryl, płótno, 210x150 cm
akryl, płótno, 210x150 cm
W latach 90. powstają cykle będące kontynuacją Podróży autostopem: Błękitne miasta (od 1993) i **dz:Diagonale** (od 1996), jak również kompozycje nowego typu, jak widoki morskie z cyklu Błękitne 1992-1993 (zobacz zdjęcia), cykl Wyliczanka (zobacz zdjęcia) Wyliczanka (1996-1999) czy abstrakcyjne obrazy z cyklu Dwudziestego piątego (zobacz zdjęcia) (zaczętego w połowie 2000).
Równolegle z malarstwem artysta uprawia rysunek, collage, grafikę warsztatową (litografia, techniki metalowe, kserografia, stemple) i użytkową (ilustracja, plakaty do własnych wystaw indywidualnych).
Autor: Maryla Sitkowska, Muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, grudzień 2001.
Wybrane wystawy i nagrody:
- 1981 - Nagroda Krytyki Artystycznej im. Cypriana Kamila Norwida (za wystawę "Lato 80" prezentującą prace z cyklu Robotnicy)
- 1982 - "Documenta 7", Kassel
- 1983 - Nagroda Kulturalna "Solidarności" (za obrazy z cyklu Warszawa z początku 1981)
- 1985 - Nouvelle Biennale de Paris
- 1987 - XIX Biennale Sztuki, Sao Paulo
- 1988 - Olimpiada Sztuki, Seul
- 1992 - Nagroda Fundacji Sztuki Współczesnej Coutts & Co International Private Banking, Zurych
Zdjęcia publikujemy dzięki uprzejmości artysty. Więcej zdjęć oraz aktualna lista wystaw na stronie www.dwurnik.pl
| Z cyklu Podróże autostopem powrót do tekstu | |
Wenecja (diagonalny) 1997, olej, płótno, 150x200 cm | Wiejski Pałac Kultury 1991, olej, płótno, 150x210 cm |
Moje wieczory - Grochów1966, olej, płótno, 130x165 cm | Włocławek 1968, olej, płótno, 144x194 cm |
| Z cyklu Sportowcy powrót do tekstu | |
Przed zawałem 1972, akryl, olej, płótno, 146x114 cm | Cóż jest prawda? 1973, akryl, olej, płótno, 146x114 cm |
Ktoś umarł 1978, akryl, olej, płótno, 146x114 cm | Skup butelek II 1990, olej, płótno, 146x114 cm |
| Z cyklu Robotnicy powrót do tekstu | |
Kamień bronią ludu 1982, olej, płótno, 146x114 cm | Żegnaj Lechu! 1983, akryl, olej, płótno, 146x114 cm |
1-majowa manifestacja w górach 1986, olej, płótno, 146x114 cm | Mężczyzna z radiem 1990, olej, płótno, 146x114 cm |
| Z cyklu Obrazy duże powrót do tekstu | |
Przystanek autobusowy1974, olej, akryl, płótno, 277x457 cm | Czekamy na proroka1980, olej, płótno, 250x410 cm |
Hobbysta 1982, olej, akryl, płótno, 250x410 cm Kunsthalle, Kilonia | Konstytucja 3 Maja 1989, olej, płótno, 276x454 cm |
| Z cyklu Od grudnia do czerwca powrót do tekstu | |
Mieczysław Poźniak 1990, olej, płótno, 146x114 cm Muzeum Miedzi w Legnicy | Joanna Lenartowicz1991, olej, płótno, 146x114 cm |
Miąsko Zdzisław 1993, olej, płótno, 146x114 cm | Ślusarski Ryszard 1993, olej, akryl, płótno, 146x114 cm |
| Z cyklu Błękitny powrót do tekstu | |
(bez tytułu) nr 81, 1992 olej, płótno, 150x210 cm | (bez tytułu) nr 47, 1992 olej, płótno, 150x210 cm |
| Z cyklu Wyliczanka powrót do tekstu | |
155 plastyczek polskich 1996, olej, płótno, 146x146 cm | 170-u Polityków Sztuki 1997, olej, płótno, 146x146 cm Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego |
| Z cyklu Dwudziesty piąty powrót do tekstu | |
(bez tytułu) nr 51, 2002, olej, płótno, 150x210 cm | (bez tytułu) nr 144, 2003, akryl, płótno, 100x73 cm |
Podobne
Sztuki wizualne Tadeusz Breyer
Rzeźbiarz, medalier. Urodził się w 1874 w Mielcu, zmarł w 1952 w Warszawie.
Sztuki wizualne Elżbieta Cieślar
Artystka sztuk wizualnych. Urodzona 3 grudnia 1934 w Warszawie, mieszka w St. Jeoire (Francja).
Zobacz także
Literatura Elżbieta Janicka "Festung Warschau"
Jak sugerują opisy książki - ale też komentarze samej autorki - "Festung Warschau" jest rodzajem spacerownika - a więc przewodnika, w którym krok po kroku, ulica po ulicy poznajemy dane miejsce. Jest...
Literatura Współczesna polska proza fantastyczna
Na początku lat 90. dominowało science fiction, co było echem twórczości Stanisława Lema czy Edmunda Wnuka-Lipińskiego. W nowym stuleciu dało się zauważyć zmiany w upodobaniach czytelników...
Najczęściej czytane
- Sztuki wizualne
Jan Matejko - Sztuki wizualne
Malarstwo polskiego symbolizmu - Sztuki wizualne
Leon Wyczółkowski - Teatr
Stanisław Wyspiański - Teatr
Sławomir Mrożek







