Krytyk i historyk literatury, eseista, poeta, tłumacz, dramatopisarz. Urodził się w 1935 w Warszawie.

Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Łódzkim, doktoryzował się, a następnie habilitował; pracownik naukowy Instytutu Badań Naukowych PAN w Warszawie. Mieszka w Warszawie.

Debiutował w 1957 tomem wierszy Konwencje. Przedstawiciel i teoretyk neoklasycyzmu w literaturze polskiej, kierunku artystycznego nawiązującego do szeroko pojmowanej tradycji antycznej i nowożytnej - klasycyzmu. Swój program poetycki J.M. Rymkiewicz wyłożył m.in. w zbiorze szkiców z 1967 roku pt.: Czym jest klasycyzm. Manifesty poetyckie. U podstaw jego twórczości leży przekonanie o jedności i ciągłości sztuki i kultury (współistnienie dzieł dawnych i współczesnych): czerpie z archetypów, toposów i mitów kultury śródziemnomorskiej (np. opowieść o toposie rajskich ogrodów w Myśli różne o ogrodach). Nicuje wyobraźnię romantyczną, romantyczne mity i stereotypy. Jak fascynującą powieść czyta się cykl zatytułowany "Jak bajeczne żurawie...", a poświęcony Adamowi Mickiewiczowi oraz Wilnu i Wilnianom w XIX stuleciu. Interesuje go filozofia śmierci, istota przemijania biologicznego i przemijania w kulturze. Tłumaczył poezję anglo-amerykańską (T.S. Eliot, W. Stevens), hiszpańską (F.G. Lorca, Calderon).

"Moje dziejowe pytanie brzmi więc tak: czy historia urabia człowieka, czy to okoliczności historyczne decydują o tym, kim jest i co po sobie pozostawia? Czy - przeciwnie - on sam, nie zważając na historię i na to, co historia z nim robi, wydobywa z siebie właśnie to, co wydobyć musi?" ("Żmut")

Źródło: www.polska2000.pl; Copyright: Stowarzyszenie Willa Decjusza, 2001

Laureat Literackiej Nagrody NIKE 2003 za tom Zachód słońca w Milanówku.


Wybrana twórczość:

wiersze:

• Konwencje, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź 1957. Biblioteka Poetów.
• Metafizyka, Czytelnik, Warszawa 1963.
• Anatomia, Czytelnik, Warszawa 1970.
• Co to jest drozd, Czytelnik, Warszawa 1973.
• Thema regium, Czytelnik, Warszawa 1978.
• Ulica Mandelsztama, 1983.
• Mogiła Ordona, Przedświt, Warszawa 1984.
• Moje dzieło pośmiertne, Znak, Kraków 1993.
• Znak niejasny, baśń półżywa, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1999.
• Zachód słońca w Milanówku, Warszawa: Sic! 2002.
• Cicho ciszej. Wybrane wiersze z lat 1963-2002 Warszawa: Sic! 2003.
• Do widzenia gawrony, Warszawa: Sic!, 2006.
• Wiersze polityczne, Warszawa: Sic!, 2010

książki eseistyczne:

• Czym jest klasycyzm, PIW, Warszawa 1967.
• Myśli różne o ogrodach, 1968.
• Aleksander Fredro jest w złym humorze, 1977.
• Juliusz Słowacki pyta o godzinę, Warszawa: Czytelnik, 1982.
• Wielki Książę, Warszawa: PIW, 1983.
• Żmut, Warszawa: NOWA, 1987.
• Baket, Warszawa: NOWA, 1989.
• Kilka szczegółów, Kraków: Arcana, 1994.
• Do Snowia i dalej, Kraków: Arcana, 1996.
• Leśmian. Encyklopedia, Warszawa: Sic!, 2001.
• Słowacki. Encyklopedia Warszawa: Sic!, 2004.
• Żmut (wyd. przejrzane i poprawione) Warszawa: Sic!, maj 2005.
• Wieszanie, Warszawa: Sic!, 2007.
• Kinderszenen, Warszawa: Sic!, 2008.
• Rozmowy polskie w latach 1995-2008, Sic!, Warszawa 2009.
• Myśli różne o ogrodach, Warszawa, Sic! 2010.
• Samuel Zborowski, Sic!, Warszawa 2010.

powieści:

• Rozmowy polskie latem 1983, 1984.
• Ummschlagplatz, 1988.

komedie:

• Król Mięsopust, 1970.
• Porwanie Europy, 1971.
• Kochankowie piekła, 1972.
• Niebiańskie bliźnięta, 1973.
• Dwór nad Narwią, 1979.

Tłumaczenia:

• niemiecki: Umschlagplatz, Berlin: Rowohlt, 1993.Polnische Gespräche im Sommer 1983, Frankfurt a.M.: Suhrkamp, 1986.
• francuski: La Derniere gare, Paris: Éditions Robert Laffont, 1989.Conversations au bord du lac. Un éte 1983 en Pologne, Paris, 1983.