Poznański teatr off-owy założony przez Marcina Libera i Wojciecha Wińskiego, aktorów Teatru Biuro Podróży, jednocześnie twórców, którzy współpracują z innymi niezależnymi, poznańskimi scenami - Teatrem Ósmego Dnia i Teatrem Porywacze Ciał. Wojciech Wiński jest również aktorem gdańskiego Teatru Snów.

Marcin Liber i Wojciech Wiński współpracowali z Teatrem Ósmego Dnia przy realizacji spektaklu SABAT (1996) na podstawie MISTRZA I MAŁGORZATY Michaiła Bułhakowa. Obok wspólnych projektów dwójka założycieli niezależnej poznańskiej sceny podejmuje również samodzielne działania, kształtuje własną artystyczną drogę. Oboje współpracowali z poznańskim Teatrem Porywacze Ciał. Marcin Liber przygotował scenariusz spektaklu AUTOFOBIA (1996), w którym znalazły się niewielkie fragmenty MERRIT PARKWAY Levetrova, CHORUS 211 Jacka Kerouaca i KÓŁ WEWNĄTRZ KÓŁ Seamusa Heaneya. Bezpośrednią inspiracją do powstania przedstawienia stała się tragiczna śmierć w wypadku samochodowym aktora Teatru Biuro Podróży Andrzeja Rzepeckiego. Jednak ten spektakl prawie bez słów, w którym w rytmicznie pulsującym świetle ukazywano sugestywne obrazy z autostrady, stawał się przede wszystkim refleksją nad śmiercią. W realizacji AUTOFOBII brał udział także Wojciech Wiński. Marcin Liber współpracował przy kolejnych realizacjach Porywaczy Ciał - TECHNOLOGII SUKCESU (1998) i spektaklu VOL. 7 (2000). W TECHNOLOGII twórcy pokazywali ludzi nowej klasy, współczesnych, działających w utartych schematach yuppies, którzy pełnymi garściami czerpią z konsumpcyjnego świata. Kabaretowy, autotematyczny VOL. 7 był natomiast przedstawieniem o robieniu przedstawienia, w którym kpina, także z samych siebie, łączyła się z humorem karykaturą.

W 2000 roku Teatr Usta Usta i Porywacze przygotowali widowisko plenerowe SZTUCZNE ODDYCHANIE, w którym opowiadali o współczesnej skarlałej, pozbawionej sacrum cywilizacji i samotnych ludziach, nie potrafiących nawiązać emocjonalnych kontaktów.

"Zderzenie praktyk, zainteresowań i charakterystycznych, odmiennych krojów teatralnego pisma przyniosło zadziwiający efekt." - pisała Joanna Malicka. - "Przede wszystkim 'SZTUCZNE ODDYCHANIE' zadziwia swoją formą, daleką od środków, którymi tradycyjnie operują spektakle plenerowe. Inscenizatorzy nie skusili się na łatwy efekt, brak więc w tym przedstawieniu powiewających płacht, zaczepiania publiczności, płonących pochodni. Ogień i szczudła pozostają w cieniu industrialnej scenografii doskonale łączącej się z 'żywą' przyrodą - drzewami, trawą, niebem. Spektakl - będący specyficznym protestem przeciw współczesnemu miejskiemu życiu - wykorzystuje w pełni możliwości, jakie daje przestrzeń i cisza. Z drugiej strony wiele w nim elementów ze sceny pudełkowej (np. reflektory ukryte po stopami aktorów). Poza murami teatru - nawet tego alternatywnego - otwiera się cała gama ich nowych, zaskakujących efektów." ("Dziennik Zachodni" 20.09.2000).

Spektakl zatytułowany A (2000) przygotowany na podstawie TRYLOGII NOWOJORSKIEJ Paula Austera jest pierwszą samodzielną realizacją Teatru Usta Usta.

"Przedstawienie jest pastiszem, zabawą konwencją starego dobrego kryminału." - notowała Dorota Mrówka. - "Gdzieś w powietrzu unosi się duch Philipe'a Marlowe'a i atmosfera powieści Raymonda Chandlera przemieszana z filmami kryminalnymi sprzed 20 lat, pełnymi policyjnych pościgów po zatłoczonych ulicach Chicago." ("Gazeta w Katowicach", dodatek do "Gazety Wyborczej", 15.09.2000).

Dobry teatralny kryminał podszyty jest jednak poważnymi rozważaniami o naszej tożsamości i kłopotliwej dzisiaj, rozsypującej się coraz bardziej wewnętrznej integralności.

" 'A' pokazywane jest więc na scenie niezależnej. I tu też niespodzianka. Od twórców z tego kręgu przywykliśmy oczekiwać społecznego zaangażowania czy choćby tylko formalnych eksperymentów. Usta Usta niczego takiego nam nie proponują." - pisała Ewa Obrębowska-Piasecka. - "Dostajemy za to skondensowaną dawkę bardzo wyrafinowanego czarnego humoru i intrygę, która jest tyleż logiczno-detektywistyczną zagadką, co metafizycznym drążeniem zagadnienia bytu, ludzkiej tożsamości lub jej braku." (portal "Gazeta.pl" 28.01.2004)

Monika Mokrzycka-Pokora marzec 2004

Teatr Usta Usta
ul. Masztalarska 6/8
61-767 Poznań
Tel: (+48 61) 852 41 86
WWW: ustausta.art.pl