|
centra kultury
muzea
galerie
filharmonie, opery, inne
teatry i grupy teatralne
biblioteki, zbiory, archiwa
uczelnie artystyczne
Instytuty Polskie
inne instytucje
Wydawca:
Instytut Adama Mickiewicza ul. Mokotowska 25 00-560 Warszawa tel. (+48 22) 44 76 100 www.iam.pl ![]() o nas
redakcja@culture.pl
zamów newsletter
|
Grzegorz Sztwiertnia
języki: polski
Artysta tworzący obrazy, obiekty, rzeźby, wideo, instalacje. Urodził się 25 lutego 1968 w Cieszynie. W latach 1987-1992 studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie uzyskał dyplom w pracowni prof. Jerzego Nowosielskiego. Obecnie wykłada na macierzystej uczelni. Od 1992 roku związany jest z Galerią Zderzak w Krakowie. W 1994 roku uzyskał brązowy medal w konkursie "Bielska Jesień". Uprawia rysunek, malarstwo, instalację, przeprowadza akcje artystyczne. Pisze i publikuje teksty stanowiące ważną część jego artystycznej strategii. Mieszka i pracuje w Krakowie. W pracach Grzegorza Sztwiertni przewija się problematyka skrajnego doświadczenia i dyscypliny ciała oraz kwestia percepcji. W niektórych oba tematy łączą się. Od początku interesowały go eksperymenty medyczne, operacje, zdeformowane ciało, miejsca, w których jednostka zostaje odłączona od społeczności (szpitale, więzienia, schroniska dla bezdomnych). Już we wczesnych pracach Sztwiertni pojawiał się cielesny proces przepływu, obiegu cieczy - krew, limfa (np. "Pompowanie", 1993; "Dehydracja", 1995). Tworzył również paramedyczne obiekty, które jednocześnie wspomagały i dyscyplinowały ciało (np. "Wózek pneumatyczny", 1994). Podobna tematyka zdominowała zwłaszcza zestawiane w cykle obrazy, zazwyczaj malowane na podstawie zdjęć z medycznych podręczników. Artysta często przedstawiał powodowaną chorobami deformację ciała (np. "Stainless", 2001), a także medyczne zabiegi i operacje (np. "Ethicon", 2000). Na wystawie Punkt ciszy w Galerii Potocka w Krakowie w 1995 roku Sztwiertnia zestawił sitodruki oparte na anatomicznych rysunkach przedstawiających układ mięśniowy człowieka ("człowiek bez skóry") i skórzane bukłaki przypominające worki treningowe. W pracy "Psychotropy" z 1998 roku, jako dyrektor Studia Analizy Psychologicznej "Psychotrop", udzielał rad na temat wyglądu kierującej Galerią Zderzak Marcie Tarabule, tworząc karykaturę wydawnictw i programów telewizyjnych operujących paradygmatem idealnego wyglądu. Pośrednio do współczesnych technik odchudzających nawiązywały "Ćwiczenia mnemotechniczne: 1500 kalorii (Martwa natura)". Główny element tej malarskiej instalacji stanowił obraz przedstawiający dzienną rację żywnościową więźniów obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, wykonany na podstawie archiwalnej fotografii. Uzupełniała go praca z rzędem cyfr ("Liczenie kalorii"). Sztwiertnia stworzył także rozpowszechniany w formie tekstu "Projekt doskonałych falansterów dla artystów". Miała być to instytucja przypominająca klasztor dla artystów, których czynności zostałyby podporządkowane surowym przepisom. Podobna w wymowie była też odezwa "Jak rodzi się myśl + konsekwencje", bardziej jednak zbliżona do medycznej instrukcji. W 2004 roku powstała złożona z kilkunastu slajdów praca "Muzeum wyobraźni" (2004) rejestrująca wizytę artysty w Muzeum Narodowym w Krakowie - pod jego dłońmi w białych rękawiczkach ukrywają się rozczłonkowane ciała, co sugeruje sposób, w jaki sztuka funkcjonuje w obrębie takich instytucji. W projekcie "Alte Meister - Syndrom" (2005) zrealizowanym w Galerii Drezdeńskiej, Sztwiertnia ustawiał modela przed starymi arcydziełami, układając jego ciało w pozy znajdujących się na nich postaci. Poprzez odwrócenie procesu model-obraz na obraz-model, gesty traciły swój patos, stawały się puste i nienaturalne. Drugim wyraźnym wątkiem twórczości Grzegorza Sztwiertni, widocznym od drugiej połowy lat dziewięćdziesiątych, jest kwestia percepcji, oddziaływania barw i funkcjonowania zmysłów (np. "Struktura ekstazy", 1999). Ujawnił się on szczególnie na wystawie Farbenlehre w 2002 roku, której tytuł nawiązuje do teorii kolorów Goethego. Na nią z kolei powoływał się niegdyś Rudolf Steiner opracowując zasady eurytmii, do której odwoływał się pokazywany wówczas film "Eurythmicon" (2002). Był on wynikiem obserwacji zachowania upośledzonego umysłowo chłopca, w swych ruchach jednak niezwykle harmonijnego i precyzyjnego. Na filmie bawi się on kolorową tasiemką i wydobywa z siebie dźwięki. Podobna problematyka - kwestia percepcji i oddziaływania barw - powróciła także na wystawie Meeting Room_01 w bytomskiej Galerii Kronika w 2006 roku, zmieniającej się na przestrzeni 10 miesięcy, wpływającej na samopoczucie widza poprzez malowidła i przestrzenne aranżacje. Do neoplastycyzmu nawiązywała instalacja "Ćwiczenia neoplastyczne" (2002) - drabinki i materace gimnastyczne wykorzystujące wzory z obrazów Mondriana. W tej pracy Sztwiertnia ukazywał oddziaływanie poprzez barwę i kształt, jako jedną z form dyscyplinowania ciała (ćwiczenia gimnastyczne). Obrazy Mondriana artysta wykorzystał również w instalacji "Ojcowie awangardy" (2005), specjalnie zaprojektowanym łóżeczku dziecięcym połączonym z instalacją dźwiękową. Był to projekt "totalnego systemu edukacji", w którym dziecko, jak pisał Marek Goździewski, "usytuowane zostaje w awangardowym otoczeniu estetycznym". Zagadnienie edukacji, jako dyscypliny, rozwinął Sztwiertnia na wystawie Dział nauczania w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie w 2006 roku (w ramach cyklu W samym centrum uwagi). Zaprezentował na niej, obok własnych prac (np. "Teoria widzenia", 2005), twórczość swych studentów (m.in.: Zofii Wollny i Anny Marii Kaczmarskiej). Był to akt dwuznaczny - z jednej strony podkreślał akademicką hierarchię, ujawniając możliwe efekty proponowanego przez siebie systemu edukacji, z drugiej strony - rozluźniał tę hierarchię i demokratyzował ją. Autor: Karol Sienkiewicz, grudzień 2006. Wybrane wystawy indywidualne:
Wybrane wystawy grupowe:
|
Historia przeglądania
![]() ![]() ![]() ![]() OSTATNIO DODANE
![]() 24 lutego otwarcie Europejskiego Centrum Bajki w Pacanowie - w kalendarzu wydarzeń jest wiele niespodzianek. W zamku w Niepołomicach już wiosną można będzie oglądać zbiory eksponowane dotąd w Muzeum Czartoryskich w Krakowie, teraz zamkniętym na dwa lata z powodu remontu. Do Niepołomic trafi ok. 1700 dzieł sztuki, m.in. obrazy Paola Veneziano, Pietera Bruegela Młodszego i Lorenza Lotto. 28 lutego w Museum of Modern Art w Nowym Jorku odbędzie się pokaz filmu Bartka Konopki "Królik po berlińsku", nominowanego do Oscara w kategorii Krótkometrażowy Film Dokumentalny. Od 5 lutego w kinach można oglądać "Tlen" Iwana Wyrypajewa z Karoliną Gruszką w roli głównej. Film opowiada w formie oszałamiającego teledysku o Bogu, zbrodni i pragnieniu wolności. Premierą "Zawiszy Czarnego" Juliusza Słowackiego w reżyserii Adama Orzechowskiego 11 lutego zainauguruje swoją działalność nowa scena Teatru Wybrzeże w Gdańsku. 14 lutego w warszawskim Och-Teatrze odbędą się dwa koncerty Urszuli Dudziak, promujące jej najnowszą płytę "Live At Jazz Cafe". 12 lutego najnowszy film Romana Polańskiego "Autor widmo" ("The Ghost Writer") zostanie zaprezentowany na festiwalu w Berlinie. 19 lutego film trafi do kin w Polsce, Szwajcarii i USA. 10 lutego w dziesiątą rocznicę śmierci Andrzeja Zakrzewskiego odbędzie się w Warszawie wieczór wspomnień o wybitnym historyku i polityku (w Filii Centrum Artystycznego Fabryka Trzciny - SKWER, ul. Krakowskie Przedmieście 60 A, godz.18.00). Jako minister kultury i sztuki Andrzej Zakrzewski ostatnim rozporządzeniem, wydanym trzy dni przed śmiercią, ustanowił Instytut Adama Mickiewicza, mający koordynować promocję kultury polskiej w świecie. Statuetka Polskiej Nagrody Filmowej Orzeł została umieszczona przez amerykański miesięcznik "Los Angeles Magazine" na liście najbardziej znaczących nagród filmowych na świecie. Listę opublikowano w lutowym numerze pisma.
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |