|
centra kultury
muzea
galerie
filharmonie, opery, inne
teatry i grupy teatralne
biblioteki, zbiory, archiwa
uczelnie artystyczne
Instytuty Polskie
inne instytucje
Wydawca:
Instytut Adama Mickiewicza ul. Mokotowska 25 00-560 Warszawa tel. (+48 22) 44 76 100 www.iam.pl ![]() o nas
redakcja@culture.pl
zamów newsletter
|
Jan Szczepkowski
języki: polski
Rzeźbiarz. Urodził się w 1878 w Stanisławowie, zmarł w 1964 w Milanówku pod Warszawą. W latach 1892-1896 uczył się w Szkole Przemysłu Drzewnego w Zakopanem, następnie studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Alfreda Dauna, Konstantego Laszczki i Jacka Malczewskiego (1896-1900). W 1904 otrzymał stypendium Czartoryskich na roczny pobyt w Paryżu, gdzie przebywał jednak dłużej, z przerwami do 1907. We Francji zapoznał się z współczesnymi prądami artystycznymi, w szczególności z twórczością Auguste Rodina i Émile'a Bourdelle'a. Pomiędzy wyjazdami do Paryża oraz później, po powrocie do kraju, mieszkał i tworzył głównie w Krakowie. Uczestniczył czynnie w życiu tamtejszej bohemy artystycznej, czego dowodem są m.in. główki-karykatury wykonywane przezeń do szopki "Zielonego Balonika", jako ilustracja piosenek z tekstem Tadeusza Boya-Żeleńskiego. Był członkiem Towarzystwa Polska Sztuka Stosowana i Towarzystwa Artystów Polskich Sztuka. W tym okresie tworzył rzeźby korespondujące w swej tematyce z duchem Młodej Polski, np. "Macierzyństwo", "Nad przepaścią". W powstałej w tym samym czasie pracy zatytułowanej "Dziewki", zaznaczyło się powszechne w środowisku artystów krakowskich zainteresowanie folklorem i tematyką zaczerpniętą z życia wsi. Przed I wojną światową artysta zrealizował w Krakowie szereg rzeźb architektonicznych, m.in. płaskorzeźbione popiersia czterech ewangelistów na sklepieniu kościoła św. Floriana, figurę Chrystusa we wnęce pod oknem w prezbiterium kościoła św. Krzyża oraz rzeźby na fasadzie Domu Towarzystwa Rolniczego przy placu Szczepańskim, przedstawiające prace rolnicze w różnych porach roku. Około 1915 roku w twórczości Szczepkowskiego zaznacza się tendencja do geometryzacji formy i operowania kanciastym konturem obramowującym sylwety figur. Jednym z najwcześniejszych dzieł świadczących o zachodzącej w pracach artysty zmianie są postaci aniołów adoracyjnych z ołtarza w Krzeszowicach (ok. 1918). Indywidualny styl Szczepkowskiego ukształtował się w latach dwudziestych. Cechował się on dekoratywną, uproszczoną, zgeometryzowaną formą, nawiązującą do sztuki ludowej, zwłaszcza snycerki góralskiej. Taka propozycja artystyczna spotkała się z w dwudziestoleciu międzywojennym z powszechną aprobatą, zyskując artyście szeroki krąg zwolenników oraz szereg oficjalnych zamówień. Wielkim zagranicznym sukcesem rzeźbiarza okazało się wystawienie w 1925 roku na Międzynarodowej Wystawie Sztuki Dekoracyjnej w Paryżu "Kapliczki Bożego Narodzenia", która została nagrodzona Grand Prix, zakupiona przez Rząd Francuski, a jej autorowi przyniosła przyznanie Legii Honorowej. Od 1921 Szczepkowski mieszkał w Warszawie. W 1922 podjął pracę pedagogiczną jako profesor modelowania w Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych, w której w okresie 1925-1939 pełnił funkcję dyrektora. Był członkiem ugrupowania "Rytm". Domeną jego twórczości stała się wówczas rzeźba architektoniczna. Do najwybitniejszych dzieł z tej dziedziny należą: płaskorzeźby na fasadzie Banku Gospodarki Krajowej oraz na elewacji gmachu Sejmu w Warszawie (obie realizacje 1927-1928), a także (zniszczony w 1939) fryz dla Teatru Ateneum (1929). W 1936 zrealizował "Pomnik Wojciecha Bogusławskiego" na placu Teatralnym, który po zniszczeniu w 1944 został zrekonstruowany w 1965. Po II wojnie światowej artysta brał udział w rekonstrukcji zabytków warszawskich (m.in. Pomnika Adama Mickiewicza przy Krakowskim Przedmieściu). W latach pięćdziesiątych wykonał projekty zespołu płaskorzeźb dla Huty "Warszawa" oraz dla gmachu Ministerstwa Energetyki (płaskorzeźby przedstawiające cztery żywioły: Wodę, Ogień, Powietrze i Ziemię). W 1978 roku powstało Muzeum Jana Szczepkowskiego w Milanówku pod Warszawą. Podstawowa bibliografia:
Autor: Piotr Szubert, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie, luty 2003. |
Historia przeglądania
![]() ![]() ![]() ![]() OSTATNIO DODANE
![]() Europejska Akademia Filmowa wybrała grupę wybitnych osobistości ze świata europejskiego filmu, których zadaniem będzie promowanie europejskiego kina i Europejskich Nagród Filmowych. W tym gronie znalazł się przedstawiciel Polski - Maciej Stuhr. Berliński Teatr Maksima Gorkiego wystawi "Amphitryon" Heinricha von Kleista w reżyserii Jana Bossego (19.11.2009) i "Haeven" Fritza Katera w reżyserii Armina Petrasa (21.11.2009) w Starym Teatrze w Krakowie w ramach współpracy obydwu placówek w projekcie "Wanderlust". 18. Targi Książki Historycznej w Warszawie: 26-29.11.2009. Konferencja prasowa "Targi Książki Historycznej - nowa odsłona" odbędzie się 23.11.2009, o godz. 12:00 w Arkadach Kubickiego na Zamku Królewskim w Warszawie. 40 krótkometrażowych filmów dokumentalnych zrealizowanych w 11 krajach świata zostało zakwalifikowanych do udziału w konkursie 13. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego "Off Cinema", który rozpocznie się 18.11.2009 w Poznaniu. Była siedziba KC PZPR, monumentalny budynek przy rondzie de Gaulle'a w Warszawie, został wpisany 16 listopada 2009 do rejestru zabytków przez mazowieckiego wojewódzkiego konserwatora zabytków Barbarę Jezierską. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdan Zdrojewski podpisał 13.11.2009 w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu umowę o współfinansowaniu przez ministerstwo budowy Centrum Sztuk Użytkowych i Centrum Innowacyjności ASP.
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |