Kompozytor, muzykolog, dramaturg, grafik i pedagog, urodzony 6 czerwca 1929 we Lwowie.

Muzyką zaczął interesować się bardzo wcześnie. W latach 1946-49 uczył się gry na skrzypcach i teorii muzyki w Opolu. Potem, w latach 1949-53, studiował kompozycję u Artura Malawskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. Jednocześnie w 1949 podjął studia muzykologiczne pod kierunkiem Zdzisława Jachimeckiego na Uniwersytecie Jagiellońskim; obszerną pracę dyplomową o Witoldzie Lutosławskim napisał w 1953. Jeszcze w latach studenckich skomponował "Poezje Guillaume'a Appolinaire'a" na sopran i orkiestrę (1949) oraz awangardową "Muzykę na kwartet smyczkowy" (1954). Edukację muzyczną uzupełniał w 1959 u Luigiego Nono. Po ukończeniu nauki zajmował się nie tylko kompozycją, ale także muzykologią. W latach 1952-57 pracował w dziale muzycznym Polskiego Radia w Krakowie, w 1953 - w Polskim Wydawnictwie Muzycznym, w 1957 - jako zastępca redaktora naczelnego "Ruchu Muzycznego", w latach 1954-58 - jako wykładowca w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 1963 do 1998 prowadził klasę kompozycji w Akademii Muzycznej w Krakowie (w 1989 otrzymał tytuł profesora). W 1965 podjął współpracę ze Studiem Eksperymentalnym Polskiego Radia w Warszawie, gdzie powstają jego kompozycje elektroniczne. W latach 1967-73 był redaktorem naczelnym periodyku "Forum Musicum" (ukazało się 16 zeszytów). W 1970 otrzymał tytuł doktora nauk filozoficznych na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1986-2002 wykładał kompozycję w Hochschule für Musik und darstellende Kunst "Mozarteum" w Salzburgu. Prowadził także kursy z zakresu współczesnej kompozycji, m.in. w Toruniu, Warszawie, Krakowie, Salzburgu, Karlsruhe, Middelburgu, Yorku, Utrechcie i Schwarzu. Wykształcił blisko 160 uczniów różnych narodowości.

W latach 1956-92 pisał książki (m.in. "Nowa muzyka. Problemy współczesnej techniki kompozytorskiej", "Klasycy dodekafonii", "Wstęp do kompozycji" - unikatowy podręcznik dla adeptów kompozycji, "Leksykon kompozytorów XX wieku" - 2 tomy, "Kompozytorzy XX wieku"), eseje, artykuły z zakresu muzyki współczesnej, studia i prace z zakresu filozofii. Jest też autorem 3 zarysów historii muzyki. W latach 60. i 70. tworzył grafiki, w różnym stopniu związane z muzyką, które wystawiane były w galeriach sztuki w Europie i Stanach Zjednoczonych.

Bogusław Schaeffer od 1955 obok kompozycji i muzykologii zajmuje się także dramatopisarstwem. Od 1980 napisał ponad 40 sztuk teatralnych (kilka z nich wyreżyserował), które zostały przetłumaczone na 17 języków. W 1990 założył w Salzburgu własne wydawnictwo - Collsch Edition. Dramatopisarstwo Schaeffera nawiązuje do muzycznej tematyki. Jego sztuki to teatralne partytury na wzór partytur muzycznych, w których autor snuje refleksje nad naturą teatru i aktorskiego przeobrażenia. Próbuje uchwycić wzajemne powiązania scenicznej prawdy i scenicznego fałszu, iluzji i deziluzji. Zajmuje go fenomen aktorstwa. Bada związki pomiędzy słowem dramatopisarza, a kreacją aktora, który pozostaje zawsze w dwuznacznej sytuacji - jako on sam i bohater. Interesują go również środki aktorskie, za pomocą których aktor tworzy postać w jego "teatrze instrumentalnym". Schaeffer debiutował sztuką "Webern" poświęconą genialnemu kompozytorowi austriackiemu. Do najbardziej znanych i najczęściej wystawianych dramatów Schaeffera należą: "Scenariusz dla nie istniejącego, lecz możliwego aktora instrumentalnego" (1963), cykl "Audiencje" (1964), "Kwartet dla czterech aktorów" (1966), "Kaczo" (1987), "Próby" (1989), "Tutam" (1991), "Gdyby" (1993). Pierwszymi "aktorami instrumentalnymi" w krakowskim Zespole MW2 złożonym z awangardowych muzyków, dla którego Schaeffer pisał kameralne formy muzyczne, zostali Mikołaj Grabowski, Jan Peszek i Andrzej Kierc. Grabowski także wielokrotnie wystawiał dramaty Schaeffera, przygotował m.in. "Kwartet" (1979, Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi; 1981, Teatr Polski w Poznaniu; 1982, Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie), "Scenariusz dla trzech aktorów" (1987, Teatr STU w Krakowie), "Audiencję II" (1988, Teatr STU w Krakowie) i "Próby" (1991, Teatr STU w Krakowie). Schaeffer komponował muzykę do teatru, m.in. do autorskich, plastycznych spektakli Józefa Szajny - "Fausta" wg Goethego (1971, Teatr Polski w Warszawie), "Witkacego" (1972, Teatr Studio w Warszawie) i "Repliki IV" (1973, Teatr Studio w Warszawie), a także do własnych utworów, m.in. "Tutam" w reżyserii Marka Sikory (1992, Teatr Powszechny w Warszawie) i "Prób" w reżyserii Piotra Szczerskiego (1992, Wrocławski Teatr Współczesny im. Edmunda Wiercińskiego). Sam także reżyserował swoje utwory, m.in. "Audiencję I" i "Audiencję IV" w Teatrze Mniejszym w Krakowie (1996) i "Anons" w krakowskim Towarzystwie Teatralnym Miszung (1998).

Zdobył nagrody na wielu konkursach kompozytorskich: w 1959 - na Konkursie im. Grzegorza Fitelberga za "Monosonatę" na 6 kwartetów smyczkowych (1959) i "Quattro movimenti" na fortepian i orkiestrę (1957), w 1962 - na Konkursie im. Artura Malawskiego za "Musica IPSA" na orkiestrę niskich instrumentów (1962) i "Cztery utwory na trio smyczkowe" (1962), a w 1964 - na wspomnianym już Konkursie im. Grzegorza Fitelberga za "Małą symfonię (Sculturę)" (1960) i za "Collage and Form" na ośmiu muzyków jazzowych i orkiestrę (1963). W 1987 na Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu otrzymał nagrodę za twórczość dramaturgiczną. Ponadto został uhonorowany: Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki (1971, 1972, 1980, 2001), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1972), Nagrodą Związku Kompozytorów Polskich (1977), Nagrodą miasta Krakowa (1977), Nagrodą Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego w Nowym Jorku (1999).

Od 1964 jest członkiem Stowarzyszenia Artystycznego "Grupa Krakowska". Jest członkiem honorowym Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej (od 2000) i Związku Kompozytorów Polskich (od 2003). W 1999 odbyło się Międzynarodowe Sympozjum Naukowe zorganizowane przez Uniwersytet Jagielloński, poświęcone jego twórczości kompozytorskiej, dramaturgicznej i graficznej, połączone z koncertem monograficznym i wystawieniem sztuk teatralnych.

Bogusław Schaeffer ożenił się z Mieczysławą Janiną Hanuszewską. Ich syn, Piotr (Mikołaj) Schaeffer jest dziennikarzem muzycznym.

"Jestem czynnym kompozytorem (ponad 440 kompozycji różnego rodzaju, od utworów solowych aż po mega-symfonie i opery), dramaturgiem (właśnie piszę 39. sztukę; sztuki moje egzystują w 17 językach z estońskim, węgierskim i hebrajskim włącznie; wiele prapremier teatralnych odbyło się poza Polską) oraz czynnym grafikiem. Od kilkunastu lat moim celem jest tworzenie za pomocą nowych i najnowszych środków estetycznie doniosłej muzyki. W teatrze - sześć moich sztuk było granych ponad 250 razy - staram się o przenoszenie moich doświadczeń kompozytorskich na teren sceniczny, lubię też eksperymentować - sztuka "Multi" pisana i grana jest w pięciu językach jednocześnie. W 1998 otrzymałem w Nowym Jorku Nagrodę im. Jurzykowskiego. W maju 1999 odbyło się Międzynarodowe Sympozjum Naukowe zorganizowane przez Uniwersytet Jagielloński, poświęcone mojej twórczości kompozytorskiej, dramaturgicznej i graficznej, połączone z koncertem monograficznym i wystawieniem sztuk teatralnych" (Bogusław Schaeffer o sobie w książce programowej Warszawskiej Jesieni 1999).

Bogusław Schaeffer to najbardziej oryginalna postać polskiego życia muzycznego. Wyróżniają go niezwykle rozległe zainteresowania twórcze, awangardowa postawa i kontrowersyjne poglądy estetyczne. Jako kompozytor wyróżnia się nowatorstwem warsztatu i śmiałością w eksperymentowaniu z nowymi formami, gatunkami i rodzajami muzyki. Jako jeden z pierwszych twórców polskich zajął się muzyką elektroniczną. Pierwszym polskim happeningiem muzycznym był jego utwór "Non-Stop" (1960). Schaeffer jako pierwszy podjął w Polsce gatunek teatru instrumentalnego w utworze "TIS MW2" (1963) napisanym dla słynnego eksperymentalnego Zespołu MW2. Niemal w każdym swoim dziele Schaeffer rozwiązuje nowy problem kompozytorski, rzucając wyzwanie polskiemu środowisku muzycznemu i wzbudzając żywe dyskusje o podstawowych zagadnieniach nowej muzyki.

Sam kompozytor tak sklasyfikował swoją twórczość:

"Moje kompozycje dzielą się na utwory eksperymentalne (do nich należą "Experimenta" - nomen omen, "Azione a due", "Nonet" dla trzech oboistów grających - każdy - na trzech obojach jednocześnie i może około 20 innych utworów, które przyniosły mi wstyd, ale i szacunek, choć podobno eksperymentować nie wolno), na utwory lżejsze (tu należą takie kompozycje, jak "Kesukaan" czy "Kwartet 2+2"), na utwory poważne (większość moich kompozycji od "Tertium datur" przez "Koncert jazzowy", "Koncert B-A-C-H" na organy, skrzypce i orkiestrę, aż po "Koncert na kwartet smyczkowy i orkiestrę" oraz "Orchestral and Electronic Changes") i na utwory przyjemne, które miło się pisze, a które po prostu ładnie brzmią."

Bogusław Schaeffer jest również wybitnym teoretykiem nowej muzyki. Jego praca "Nowa muzyka. Problemy współczesnej techniki kompozytorskiej" (1958) pozostaje wciąż podstawowym źródłem teoretycznym w tej dziedzinie, a "Introduction to Composition" (1976) jest jedynym w swoim rodzaju w światowej literaturze podręcznikiem kompozycji. Każda praca Schaeffera wywołuje duże zainteresowanie i wzbudza zazwyczaj ogromne kontrowersje. Stefan Kisielewski nazwał go "ojcem nowej muzyki w Polsce."

Ważniejsze kompozycje:

• "Muzyka" na kwartet smyczkowy (1954)
• "Sonata na skrzypce solo" (1955)
• "Permutacje" na 10 instrumentów (1956)
• "Model I" na fortepian (1956)
• "Model II" na fortepian (1957)
• "Ekstrema" na 10 instrumentów (1957)
• "Kwartet smyczkowy nr 1" (1957)
• "Quattro movimenti (Koncert na fortepian i orkiestrę nr 2)" na fortepian i orkiestrę (1957)
• "Tertium datur", traktat na klawesyn i orkiestrę kameralną (1958)
• "Concerto breve" na wiolonczelę i orkiestrę (1959)
• "Koncert na kwartet smyczkowy" (1959)
• "Monosonata" na 6 kwartetów smyczkowych (1959)
• "Equivalenze sonore", koncert na perkusyjną orkiestrę kameralną (1959)
• "Mała symfonia (Scultura)" (1960)
• "Konstrukcje łączne" na orkiestrę smyczkową (1960)
• "Concerto per sei e tre" na zmienny instrument solowy (klarnet, saksofon, skrzypce, wiolonczelę, perkusję i fortepian) i 3 orkiestry (1960)
• "Montaggio" dla 6 wykonawców (1960)
• "Topofonica" na 40 instrumentów (1960)
• "Azione a due" na fortepian i 11 instrumentów (1961)
• "Imago musicae" na skrzypce z interpolującym towarzyszeniem 9 instrumentów (1961)
• "Kody" na orkiestrę kameralną (1961)
• "Model III" na fortepian (1961)
• "Musica" na klawesyn i orkiestrę (1961)
• "Koncert na skrzypce i orkiestrę" (1961-63)
• Course "J" na zespół jazzowy i kameralną orkiestrę symfoniczną (1962)
• "Musica IPSA" na orkiestrę niskich instrumentów (1962)
• "Cztery utwory" na trio smyczkowe (1962)
• "Konstrukcje" na wibrafon solo (1962)
• "TIS MW2", metamuzyczny audiowizualny spektakl dla aktora, mima, baleriny i 5 muzyków (1962-63)
• "Aspekty ekspresyjne" na sopran i flet (1963)
• "S'Alto" na saksofon i kameralną orkiestrę solistów (1963)
• "ModeL IV" na fortepian (1963)
• "TIS GK", kompozycja sceniczna (1963)
• "Music for MI" for voice, vibraphone, 6 narrators, jazz ensemble and orchestra (1963)
• "Collage and Form" for 8 jazz musicians and orchestra (1963)
• "Kwartet smyczkowy nr 2" (1964)
• "Collage" na orkiestrę kameralną (1964)
• "Symfonia: muzyka elektroniczna" na taśmę (1964)
• "Kwartet dla dwu pianistów i dwu dowolnych wykonawców (Kwartet 2+2)" (1965)
• "Model V" na fortepian (1965)
• "Przesłanie" na wiolonczelę i 2 fortepiany (1965)
• "Howl", monodram dla narratora, 2 aktorów, zespół instrumentalny i zespół wykonawców (1966)
• "Kwartet na obój i trio smyczkowe" (1966)
• "Trio na flet, harfę, altówkę i taśmę" (1966)
• "Koncert na fortepian i orkiestrę" (1967)
• "Media" na głosy i instrumenty (1967)
• "Symfonia: muzyka orkiestrowa" (1967)
• "Koncert na taśmę" (1968)
• "Koncert jazzowy" na zespół jazzowy i orkiestrę fletów, fagotów, trąbek, puzonów i niskich smyczków (1969)
• "Trio na fortepian, skrzypce i wiolonczelę" (1969)
• "Heraklitiana" na solo i taśmę dla 12 alternatywnych wykonawców (1970)
• "Model VI" na fortepian (1970)
• "Teksty" na orkiestrę (1971)
• "Estratto" na trio smyczkowe (1971)
• "Model VII" na fortepian (1971)
• "Kwartet smyczkowy nr 3" (1971)
• "Mare concertino" na fortepian i 9 instrumentów (1971)
• "Experimenta" na pianistę (na 2 fortepiany) i orkiestrę (1971)
• "Warianty" na kwintet dęty (1971)
• "Sgraffito" na flet, wiolonczelę, klawesyn i 2 fortepiany (1971)
• "Konfrontacje" na instrument solowy i orkiestrę (1972)
• "Model VIII" na fortepian (1972)
• "Hommage à Czyżewski" na zespół teatralny i muzycznych wykonawców (1972)
• "Koncert na trzy fortepiany" (1972)
• "Bergsoniana" na sopran, flet, fortepian, róg, kontrabas i taśmę (1972)
• "Blues no. 1" for 2 pianos and tape (1972)
• "Sny o schaefferze" na zespół wykonawców (1972)
• "Blues no. 2" for instrumental ensemble (1972)
• "Free Form no. 1" for 5 instruments (1972)
• "Free Form no. 2 (Evocazioni)" for double bass (1972)
• "Symfonia w 9 częściach" na orkiestrę i 6 solowych instrumentów (1973)
• "Kwartet smyczkowy nr 4" (1973)
• "aSa" na klawikord solo (1973)
• "tentative music" na 1, 5, 9, 15, 19, 59 lub 159 instrumentów * (1973, 2004)
• "Open Music no. 2" for piano and tape (1975)
• "Open Music no. 3" for piano and tape (1975)
• "Uwertura Warszawska (Harmonie i kontrapunkty I)" na orkiestrę (1975)
• "Missa Elettronica" [wersja I] na chór chłopięcy i taśmę (1975)
• "Missa Elettronica" [wersja II] na chór mieszany i taśmę (1975)
• "Romuald Traugutt (Harmonie i kontrapunkty II)" na orkiestrę (1976)
• "Model IX" na fortepian (1976)
• "Spinoziana" na zespół wykonawców (1977)
• "Model X" na fortepian (1977)
• "Gravesono" na zespół instrumentów dętych i perkusję (1977)
• "Blues no. 3" for 2 pianos (1978)
• "Vaniniana" na 2 aktorów, sopran, fortepian, wiolonczelę i elektronikę (1978)
• "Kesukaan" na 13 smyczków (1978)
• "Miserere" na sopran, chór mieszany, orkiestrę i taśmę (1978)
• "Heideggeriana" na 11 instrumentów (1979)
• "Jangwa" na kontrabas i orkiestrę (1979)
• "Maah" na orkiestrę i taśmę (1979)
• "Te Deum" na głosy, zespół wokalny i orkiestrę (1979-2000)
• "Berlin '80/I (Tornerai)" na fortepian, syn-lab, elektroniczne media i taśmę (1980)
• "Berlin '80/II (In jener Zeit)" na fortepian, syn-lab, elektroniczne media i taśmę (1980)
• "Koncert na kwartet saksofonowy" (1980)
• "Oktet" na instrumenty dęte i kontrabas (1980)
• "Entertainment Music" for orchestra of wind and percussion (1981)
• "Five Introductions and an Epilogue" for small chamber orchestra (1981)
• "Model XI (Ngazi)" na fortepian (1981)
• "Addolorato" na skrzypce i taśmę (1981)
• "Teatrino Fantastico" na aktora, skrzypce i fortepian, z multimediami i taśmą (1983)
• "Stabat Mater" na sopran, alt, chór mieszany, smyczki i organy (1983)
• "Gasab" na Gasab-skrzypce i fortepian (1983)
• "Open music no. 4" for piano and tape (1983)
• "Koncert na gitarę i orkiestrę" (1984)
• "Model XII (Machar)" na fortepian (1984)
• "Koncert na akordeon i orkiestrę" (1984)
• "Koncert na organy, skrzypce i orkiestrę (B-A-C-H)" (1984)
• "Sonata nr 1 'Wiosna' " na organy (1985)
• "Sonata nr 2 'Lato' " na organy (1985)
• "Sonata nr 3 'Jesień' " na organy (1986)
• "Schpass (Nonet)" na 3 oboje (1986)
• "Kwaiwa" na skrzypce i komputer (1986)
• "missa sinfonica" na sopran, skrzypce, saksofon sopranowy i orkiestrę (1986)
• "Koncert na flet, harfę i orkiestrę" (1986)
• "Kwartet smyczkowy nr 5" (1986)
• "Sonata nr 4 'Zima' " na organy (1986)
• "Koncert na saksofon i orkiestrę" (1986)
• "Model XIII (Mikrosonate)" na fortepian (1986)
• "Koncert na skrzypce, gasab-skrzypce, 2 oboje, rożek angielski i orkiestrę" (1986)
• "Mały koncert na skrzypce i 3 oboje" (1987)
• "Free Form no. 3" for double bass and piano (1987)
• "Acontecimiento" na 3 fortepiany i komputer (1988)
• "Model XIV (Halatsah)" na fortepian (1988)
• "Model XV (Sahihi)" na fortepian (1988)
• "Koncert podwójny na 2 skrzypiec i orkiestrę" (1988)
• "Koncert na perkusję jazzową, fortepian i orkiestrę" (1988)
• "Koncert na 2 fortepiany (8 rąk) i orkiestrę" (1988)
• "Blues no. 4" for 2 pianos and tape (1988)
• "Sinfonia" na orkiestrę (1988)
• "Koncert na fortepian i orkiestrę nr 3" (1988-90)
• "Liebesbliecke", opera (1990)
• "Liturgische Sätze" na głosy solowe, chór i orkiestrę (1991)
• "Kesukaan II" na 13 smyczków (1991)
• "Model XVI" na fortepian (1991)
• "Blues no. 5" for piano and orchestra (1992)
• "Symfonia nr 6" na orkiestrę (1993)
• "Kwartet smyczkowy nr 6" (1993)
• "Bewegnung" na obój, fortepian i perkusję (1994)
• "Love Song" na orkiestrę smyczkową (1994)
• "Megasonata" na fortepian (1994)
• "Leopolis" na skrzypce i orkiestrę (1994)
• "Orchestral and Electronic Changes" na instrumenty amplifikowane i orkiestrę (1994)
• "Koncert na klarnet i orkiestrę" (1995)
• "Septet" na obój, klarnet basowy, wiolonczelę i perkusję (1995)
• "Hommage à Guillaume Schaeffer" na 2 wiolonczele i fortepian (1995)
• "Sinfonietta" na orkiestrę kameralną (1995)
• "Trio na flet, altówkę i gitarę" (1995)
• "Hommage à Roman Haubenstock-Ramati" na zespół instrumentalny (1995)
• "OSCENOI" na klarnet, sopran i instrumenty (1995)
• "Koncert na klarnet i 5 instrumentów" (1996)
• "Hommage à Barbara Buczek" na 2 saksofony (1996)
• "Koncert na flet i orkiestrę" (1996)
• "Koncert na skrzypce, fortepian i orkiestrę" (1997)
• "Symfonia nr 7" na orkiestrę (1997)
• "Kwartet na fortepian, skrzypce, altówkę i wiolonczelę" (1997)
• "Koncert na altówkę i orkiestrę" (1997)
• "Kwartet smyczkowy nr 7" (1997)
• "Monophonie I" na 16 fletów (1997)
• "Enigma" na wielką orkiestrę (1997)
• "Musica dell' Avvenire" na orkiestrę instrumentów perkusyjnych (1997)
• "Concerto da camera" na 18 różnych instrumentów (1997)
• "Monophonie II" na 13 altówek (1997)
• "Sexternus", muzyka graficzna na 6 fortepianów (1998)
• "Max Ernst Variations" na saksofon, akordeon, fortepian i komputer (1998)
• "Kwartet smyczkowy nr 8" (1998)
• "Koncert na fagot i orkiestrę" (1998)
• "Monophonie III" na 12 obojów (1998)
• "Monophonie IV" na 8 rożków angielskich (1998)
• "Monophonie V" na 12 wiolonczel (1999)
• "Monophonie VI" na 12 trąbek (1999)
• "Monophonie VII" na 17 saksofonów (1999)
• "Kwartet smyczkowy nr 9" (1999)
• "Koncert na fortepian i orkiestrę nr 4" (1999)
• "Cztery psalmy" na chór wielogłosowy i orkiestrę (1999)
• "Mikrosonate" na orkiestrę kameralną (1999)
• "Das Leben einer Stadt" na orkiestrę, 3 soprany i media elektroniczne (1999)
• "Sześć etiud" na kwartet smyczkowy (1999)
• "Koncert dla dwóch saksofonistów i orkiestry" (1999)
• "Koncert na orkiestrę kameralną" (1999)
• "Missa in honorem Beatae Virginis Mariae" na głosy wokalne i orkiestrę (1999)
• "Ave Maria" na sopran i orkiestrę (1999)
• "Konzertstück" na wiolonczelę i orkiestrę (1999)
• "Koncert na skrzypce i orkiestrę nr 3" (1999)
• "Ciclo" na wibrafon solo (2000)
• "Convocationes" na orkiestrę (2000)
• "De profundis" na sopran i orkiestrę kameralną (2000)
• "Model XX (Ballada)" na fortepian (2000)
• "Nine Studies on Themes of Max Ernst" na małą orkiestrę (2000)
• "Prolegomena" na orkiestrę kameralną (2000)
• "SeaHarb" na saksofon i obój (2000)
• "Si quaeris miracula" na sopran i orkiestrę (2000)
• "Sinfonia breve" na orkiestrę kameralną (2000)
• "Trio fortepianowe" (2000)
• "Zeitebenen" na fortepian i media elektroniczne (2000)
• "Dwanaście utworów (Kwartet smyczkowy nr 10)" na kwartet smyczkowy (2000)
• "Symphonie concertante" na 4 trąbki i orkiestrę (2000)
• "Dialog" na saksofon i kwartet smyczkowy (2000)
• "Kwartet na saksofon, flet, klarnet basowy i fortepian" (2000)
• "Image sonore I" na flet, saksofon i akordeon (2000)
• "Trois esquisses" na obój, saksofon i fagot (2000)
• "Sphinx" na saksofon i fortepian (2000)
• "Mosaic" na fagot solo (2000)
• "Multicadenza" na saksofon solo (2000)
• "Quattri pezzi" na saksofon solo (2000)
• "Baclar" na klarnet basowy solo (2000)
• "Fleurs de silence" na saksofon altowy solo (2000)
• "Image sonore II" na akordeon (2000)
• "Espedizione" na puzon solo (2000)
• "Model XXI (Wendepunkte)" na fortepian (2000)
• "Diego (Humoreska)" na saksofon sopranowy, fortepian i taśmę (2000)
• "Euphuys Josbe" na fortepian, perkusję i media elektroakustyczne (2000)
• "Cantico di Zaccaria" dla 6 solistów wokalnych (2001)
• "Dialog" na flet i wiolonczelę (2001)
• "Dwie pieśni" na sopran, flet, wiolonczelę i fortepian (2001)
• "Koncert na wibrafon i orkiestrę kameralną" (2001)
• "Monophonie VIII" na orkiestrę 48 skrzypków (2001)
• "Canti" na 2 soprany i fortepian (2001)
• "Koncert na czelestę i orkiestrę kameralną" (2002)
• "Koncert na harfę i orkiestrę" (2002)
• "Koncert na saksofon, fortepian i orkiestrę" (2002)
• "Kwartet smyczkowy nr 12" (2002)
• "Model XXVII" na fortepian (2002)
• "Per Violino Solo" (2002)
• "Petite pièce" na sarusofon kontrabasowy solo (2002)
• "Concertino" na skrzypce, wiolonczelę i małą orkiestrę (2002)
• "Fantasia" na skrzypce, wiolonczelę i małą orkiestrę (2002)
• "Koncert na skrzypce solo" (2002)
• "Walc" na fortepian (2002)
• "Improvvisazione" na zespół wokalno-instrumentalny (2002)
• "Bewegte Stille" na fortepian i komputer (2003)
• "BlueS No. 6" na fortepian, jazz-set, kontrabas i chór (2003)
• "Clacco" na klarnet i akordeon (2003)
• "Deux contes(tabilités)" na skrzypce i fortepian (2003)
• "Die abstrakte Nachtigall" na saksofon solo (2003)
• "Koncert na skrzypce i orkiestrę nr 4" (2003)
• "Kwartet smyczkowy nr 13" (2003)
• "Małe divertimento" na saksofon i fortepian (2003)
• "Mikrotonale Ballade" na cztery wiolonczele (2003)
• "Model XXII" na fortepian (2003)
• "Model XXVIII" na fortepian (2003)
• "Model XXIX" na fortepian (2003)
• "Identity" na orkiestrę (2003)
• "Scherzo" na saksofon i fortepian (2003)
• "Study" na wiolonczelę i fortepian (2003)
• "Trio na saksofon, fortepian i taśmę" (2003)
• "Constellations" na róg i 9 instrumentów (2003)
• "Kreuzweg 11" na saksofon, akordeon, perkusję i altówkę (2003)
• "Intrada" na róg, trąbkę, puzon i tubę (2003)
• "Glosas" na saksofon i fortepian (2003)
• "Miniatury" na saksofon i fortepian (2003)
• "Sonata" na saksofon i fortepian (2003)
• "Nocturne" na wiolonczelę i fortepian (2003)
• "Fiato" na saksofon altowy solo (2003)
• "Organ Fantasia" na organy (2003)
• "Fabula" dla aktora i zespołu instrumentalnego (2003)
• "Sei studi brevi" na komputer (2003)
• "BlueS No. 7 (Koncert fortepianowy nr 6)" (2004)
• "Cztery miniatury" na saksofon altowy i fortepian (2004)
• "Dialog" na saksofon i fortepian (2004)
• "Grand Sonate" na wiolonczelę (2004)
• "Kompozycja" na gitarę i akordeon (2004)
• "Koncert fortepianowy nr 5" na fortepian i chór 15 solistów wokalnych (2004)
• "Koncert na altówkę i orkiestrę kameralną" (2004)
• "Koncert na saksofon, fortepian i orkiestrę" (2004)
• "Koncert na saksofon i chór" (2004)
• "Koncert na skrzypce z towarzyszeniem wielogłosowego chóru" (2004)
• "Kwartet smyczkowy nr 14" (2004)
• "Model XXIII" na fortepian (2004)
• "Model XXIV" na fortepian (2004)
• "Pezzo capriccioso" na harfę (2004)
• "Quartett" na saksofon, fortepian, kontrabas i perkusję (2004)
• "Short Sonata" na saksofon i fortepian (2004)
• "Sonata na skrzypce i harfę" (2004)
• "Kwartet smyczkowy nr 11" (2004)
• "Colloquy" na wiolonczelę i wibrafon (2004)
• "Divertimento" na saksofon i fortepian (2004)
• "Poema tenero" na skrzypce i wibrafon (2004)
• "EsseH" na rożek angielski solo (2004)
• "Fantasie-Impromptu" na fortepian (2004)
• "Model XXV (Phases)" na fortepian (2004)
• "Evocationes rythmiques" na fortepian (2004)
• "Model XXVI (Capriccio)" na fortepian (2004)
• "Poème" na fortepian (2004)
• "Fragment III" na 2 aktorów, zespół kameralny i media elektroniczne (2005)
• "Koncert fortepianowy nr 6" (2005)
• "Koncert fortepianowy nr 7" (2005)
• "Koncert na trąbkę i orkiestrę kameralną" (2005)
• "Kwartet smyczkowy nr 15 (Mosaics)" (2005)
• "Model XXX" na fortepian (2005)
• "OSCENOI" na głos wokalny, fortepian, zespół kameralny i media elektroakustyczne (2005)
• "Sonata na wiolonczelę i fortepian" (2005)
• "Panorama" na orkiestrę (2005)
• "Duodecet" na 12 wiolonczel (2005)
• "Koncert na orkiestrę perkusyjną" dla 8 perkusistów oraz na klarnet, fortepian, skrzypce i kontrabas (2005)
• "Koncert kontrabasowy nr 2" na kontrabas i orkiestrę kameralną (2005)
• "Time Sequences" na flet, kwartet smyczkowy i kontrabas (2005)
• "Rituals" na zespół (2005)
• "Kwartet na cztery wiolonczele" (2005)
• "Avec une expression intense" na obój, puzon, wiolonczelę i fortepian (2005)
• "Salzburg Spectres" na 4 altówki (2005)
• "Notturno" na skrzypce, klarnet basowy i wibrafon (2005)
• "Trio smyczkowe" (2005)
• "Duo" na skrzypce i puzon (2005)
• "Duetto" na flet i wiolonczelę (2005)
• "Raccontino" na marimbafon solo (2005)
• "Sonata dell'avenire" na wiolonczelę solo (2005)
• "Model XXXII (Horoholina)" na fortepian (2005)
• "Model XXXIII" na fortepian (2005)
• "Speravimus in te" na sopran, klarnet i fortepian (2005)
• Koncert klarnetowy nr 2 "Baclars" na klarnet basowy, klarnet, saksofon altowy (1 solista) oraz orkiestrę kameralną z udziałem mediów elektronicznych (2006)
• "Koncert na puzon i orkiestrę kameralną" (2006)
• "Kwartet na cztery altówki" (2006)
• "Kwartet smyczkowy nr 16 (Avec une légèreté fantastique mais précise)" (2006)
• "Model XXXI" na fortepian (2006)
• "Wielka Sonata" na fortepian i media elektroniczne (2006)
• "Koncert na marimbafon i orkiestrę kameralną" (2006)
• "Koncert skrzypcowy nr 5" na skrzypce i chór żeński (2006)
• "Koncert wiolonczelowy nr 2" na wiolonczelę i orkiestrę kameralną (2006)
• "Sonata na troje skrzypiec, wiolonczelę i fortepian" (2006)
• "Sekstet smyczkowy" (2006)
• "Trio fortepianowe" (2006)
• "Model XXXIV (Salzburg Spectres)" na fortepian (2006)
• "Quattro poesie" na sopran i instrumenty (2006)

Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, marzec 2002.
Aktualizacja: Monika Mokrzycka-Pokora, listopad 2009.

Historia przeglądania