Wersja beta portalu
Napisz do nas 
9 lutego 2010

Strona główna
instytucje kultury w Polsce centra kultury muzea galerie filharmonie, opery, inne teatry i grupy teatralne biblioteki, zbiory, archiwa uczelnie artystyczne
Instytucje kultury polskiej na świecie Instytuty Polskie inne instytucje

Wydawca:
Instytut Adama Mickiewicza
ul. Mokotowska 25
00-560 Warszawa
tel. (+48 22) 44 76 100
www.iam.pl 
o nas  redakcja@culture.pl  zamów newsletter 
Maria Nurowska
języki: polski  / niemiecki 
 

fot. Elżbieta Lempp
Maria Nurowska urodziła się w 1944 we wsi Okółek w Suwalskiem; ukończyła filologię polską i słowiańską na Uniwersytecie Warszawskim. Pisarka, debiutowała w 1974 r. na łamach miesięcznika "Literatura".

Książki Marii Nurowskiej bez wątpienia wiele zawdzięczają fascynującej biografii ich autorki, wnuczki arystokraty, właściciela pałacu w Homlu, córki legionisty i żołnierki AK, późniejszej żarliwej komunistki i niezwykłej kobiety. Jej bohaterkami są kobiety nieprzeciętne, namiętne, wielkie miłośnice, którym nie są w stanie dotrzymać kroku ich partnerzy, uwikłani w politykę, w ideę, złamani ciśnieniem historii.

Nurowska reprezentuje nurt tzw. prozy kobiecej. Jest w chwili obecnej jedną z najbardziej poczytnych autorek w Polsce. Autorka często sięga do konwencji melodramatu (np. powieści "Hiszpańskie oczy", "Listy miłości", "Panny i wdowy"), by zarysować portret psychologiczny postaci lub ukazać konflikt bohatera ze światem zewnętrznym. W tym drugim przypadku umieszcza akcję w określonej rzeczywistości historycznej (okres drugiej wojny światowej) lub we współczesności (np. powieści "Po tamtej stronie śmierć", "Kontredans", "Postscriptum").

Jej pisarstwo bazuje przede wszystkim na poetyce romansu i powieści psychologicznej, lecz chętnie wplata również elementy powieści obyczajowej i społeczno-politycznej. Metoda pisarska Nurowskiej wykorzystuje ogromne obszary kiczu i emocji, które on prowokuje; zderza stereotyp z niepowtarzalnym, banalne z rzadkim, wywołuje łatwe wzruszenie i nieoczekiwanie głęboką refleksję; z dużą wprawą konstruuje postaci, lekko prowadzi opowieść, balansuje na granicy świadomie wybranej przesady i naiwności, dowodzi jak groteskowy może być los kobiety głęboko i uparcie zakochanej.
"Zawsze chcę sprzedać to, co przeżywam, na tym polega mój zawód. Myślę, że nie powinno to być zarzutem. Przecież literatura jest sprzedawaniem siebie, swojego doświadczenia." (Maria Nurowska)
Wybrana bibliografia:

  • "Nie strzelać do organisty, (Opowiadania)", Warszawa, Czytelnik, 1975.
  • "Moje życie z Marlonem Brando", Warszawa: Czytelnik, 1976.
  • "Po tamtej stronie śmierć", Warszawa: Czytelnik, 1977.
  • "Reszta świata", Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1981.
  • "Kontredans", Warszawa: Czytelnik, 1983.
  • "Innego życia nie będzie", Warszawa: PIW, 1987.
  • "Postscriptum", Kraków: WL, 1989.
  • "Hiszpańskie oczy", Warszawa: "Alfa", 1990.
  • "Listy miłości", Warszawa: "Alfa", 1991.
  • "Panny i wdowy", (cz. 1: Zniewolenie, 1991; cz.2: Poker, 1991; Piołun, 1992; Czyściec, 1992) wszystkie części: Warszawa: NOWA.
  • "Gry małżeńskie", Warszawa: NOWA, 1994.
  • "Rosyjski kochanek", Warszawa: W.A.B., 1996.
  • "Wiek samotności", Wrocław: Siedmioróg, 1996.
  • "Tango dla trojga", Wrocław: Siedmioróg, 1997.
  • "Miłośnica", Londyn: Puls, 1998.
  • "Niemiecki taniec", Warszawa: W.A.B., 2000.
tłumaczenia:
  • niemiecki: "Jenseits ist der Tod (Po tamtej stronie śmierć)", Reinbeck: Rowohlt, 1981, "Das Mädchen im Elfenbeinturm (Reszta świata)", Berlin: Verlag Neues Leben, 1985, "Ein anderes Leben gibt es nicht (Innego życia nie będzie)", Frankfurt a.M.: S. Fischer, 1994, "Briefe der Liebe (Listy miłości)", Frankfurt a.M.: S. Fischer, 1992, "Ehespiele (Gry małżeńskie)", Frankfurt a.M.: Fischer, 1995, "Postscriptum für Anna und Myriam", Frankfurt a.M.: Fischer, 1991, "Spanische Augen (Hiszpańskie oczy)", Frankfurt a.: Fischer Taschenbuch, 1994, "Der russische Geliebte (Rosyjski kochanek)", Bern: Scherz Verlag, 1998.
  • francuski: "Post-scriptum pour Myriam et Anna", Paris: Deno'l, 1993.

    Opracowanie: redakcja

    do góry
Historia przeglądania




WIDEORELACJE  FOTORELACJE  MALARSTWO  GRAFIKA  RYSUNEK  FOTOGRAFIA  PORTRETY  FILM POLSKI 
OSTATNIO DODANE
Wystawa "Twarze jazzu w obiektywie Marka Duszy"
3 - 10 lutego 2010
Zbigniew Libera w obiektywie Włodzimierza Wasyluka
30 listopada 2009 - 7 lutego 2010
24 lutego otwarcie Europejskiego Centrum Bajki w Pacanowie - w kalendarzu wydarzeń jest wiele niespodzianek.
W zamku w Niepołomicach już wiosną można będzie oglądać zbiory eksponowane dotąd w Muzeum Czartoryskich w Krakowie, teraz zamkniętym na dwa lata z powodu remontu. Do Niepołomic trafi ok. 1700 dzieł sztuki, m.in. obrazy Paola Veneziano, Pietera Bruegela Młodszego i Lorenza Lotto.
28 lutego w Museum of Modern Art w Nowym Jorku odbędzie się pokaz filmu Bartka Konopki "Królik po berlińsku", nominowanego do Oscara w kategorii Krótkometrażowy Film Dokumentalny.
Od 5 lutego w kinach można oglądać "Tlen" Iwana Wyrypajewa z Karoliną Gruszką w roli głównej. Film opowiada w formie oszałamiającego teledysku o Bogu, zbrodni i pragnieniu wolności.
Premierą "Zawiszy Czarnego" Juliusza Słowackiego w reżyserii Adama Orzechowskiego 11 lutego zainauguruje swoją działalność nowa scena Teatru Wybrzeże w Gdańsku.
14 lutego w warszawskim Och-Teatrze odbędą się dwa koncerty Urszuli Dudziak, promujące jej najnowszą płytę "Live At Jazz Cafe".
12 lutego najnowszy film Romana Polańskiego "Autor widmo" ("The Ghost Writer") zostanie zaprezentowany na festiwalu w Berlinie. 19 lutego film trafi do kin w Polsce, Szwajcarii i USA.
10 lutego w dziesiątą rocznicę śmierci Andrzeja Zakrzewskiego odbędzie się w Warszawie wieczór wspomnień o wybitnym historyku i polityku (w Filii Centrum Artystycznego Fabryka Trzciny - SKWER, ul. Krakowskie Przedmieście 60 A, godz.18.00). Jako minister kultury i sztuki Andrzej Zakrzewski ostatnim rozporządzeniem, wydanym trzy dni przed śmiercią, ustanowił Instytut Adama Mickiewicza, mający koordynować promocję kultury polskiej w świecie.
Statuetka Polskiej Nagrody Filmowej Orzeł została umieszczona przez amerykański miesięcznik "Los Angeles Magazine" na liście najbardziej znaczących nagród filmowych na świecie. Listę opublikowano w lutowym numerze pisma.
© Copyright by Instytut Adama Mickiewicza. Wszelkie prawa - jeśli nie zaznaczono odrębnie - w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych materiałów zamieszczonych na stronie www.culture.pl
jest bez zgody wydawcy zabronione.
www.culture.pl ISSN 1734-0624 Nr 2962 | www.iam.pl
realizacja: www.ornak.pl | grafika: Marek K. Zalejski
MAPA WITRYNY