|
centra kultury
muzea
galerie
filharmonie, opery, inne
teatry i grupy teatralne
biblioteki, zbiory, archiwa
uczelnie artystyczne
Instytuty Polskie
inne instytucje
Wydawca:
Instytut Adama Mickiewicza ul. Mokotowska 25 00-560 Warszawa tel. (+48 22) 44 76 100 www.iam.pl ![]() o nas
zamów newsletter
|
Urodziła się w 1955 roku w Szczecinie. Od 1982 roku mieszka w Londynie. Tworzy projekty i instalacje na pograniczu sztuki i poszukiwań teoretycznych. Od 1995 pracuje wspólnie z Neilem Cummingsem. Studiowała historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie (1974-1977) oraz Uniwersytecie Warszawskim (1978-1980). Przed wyjazdem związana z Akademią Sztuk Pięknych oraz Pracownią Dziekanka w Warszawie. Wykładowca m.in. Concordia University w Montrealu, School of Art Institute w Chicago, School of Visual Arts w Nowym Jorku, Canterbury College of Art and Design, Konstfack University College of Fine Arts w Sztokholmie. W latach osiemdziesiątych w swych pracach i instalacjach Lewandowska używała fotografii, lightboxów, foliogramów i projekcji slajdów. Aranżowała przestrzenie używając zjawiska przezroczystości materiału. Jej twórczość skupiała się na problemie mechanizmów reprezentacji, sposobów, za pomocą których rzeczywistość zostaje przekształcona w reprezentację, mechanizmów produkcji i recepcji obrazów (np. "Cassandra, Phaedra, Sappho", 1988). Wystawy Lewandowskiej często opierały się na grze między obiektem, fotografią tego obiektu a przestrzenią samej galerii (np. "Untitled Bubblewrap", 1992). Ważnym aspektem jej instalacji stało się również światło, nieprzypadkowo tak często w jej realizacjach główną rolę odgrywały lightboxy. Światłu poświęciła swą wystawę w Photographer's Gallery w Londynie w 1991 roku, gdzie "ujawniła" ukryte okna i świetliki, grając na różnicy między światłem sztucznym i naturalnym. "Instalacje Lewandowskiej - pisał David Joselit - prowadzą do konkluzji, że rzeczywistość, nawet w swej najuboższej formie pod postacią drewnianych podłóg, gipsowych ścianek czy wyposażenia oświetleniowego, jest zawsze bez wyjątku zapośredniczona przez technologie i konwencje reprezentacji. Jej prace - jak Lacanowska teoria spojrzenia - opowiadają o niemożności jakiejkolwiek 'niewinnej' percepcji tego, co wizualne".W 1993 roku w Zamku Ujazdowskim w Warszawie artystka zrealizowała pracę "Point of view", ujawniając inspiracje tradycją konceptualną. Na rurkach neonów zawiesiła fotografie, ale też napisy ułożone z kabla: "oryginalny bezcenny", "czysta biel", "nowy". Jak pisał Paweł Polit: "Fotografie i tekst zbudowały razem syntagmatyczny łańcuch". Od 1995 roku Marysia Lewandowska pracuje wspólnie z Neilem Cummingsem. Poruszają się na pograniczu sztuki i poszukiwań teoretycznych. Projekty duetu dotyczą konfrontacji między artystami, relacji z instytucjami, rynkiem sztuką, publicznością. Poddają krytycznej refleksji współczesne dobra kultury, ich miejsce w rzeczywistości ekonomicznej, społecznej, w dyskursie politycznym. Konkretne realizacje poprzedzają zawsze długotrwałe badania, analiza kontekstu społecznego i historycznego. Same projekty przybierają różnorodne formy - prac wideo, portali internetowych, a zwłaszcza wystaw i publikacji (książek, katalogów, antologii tekstów). Ich pierwszy wspólny projekt zaowocował książką "Lost Property" (1996). W katalogu "Errata" (1996) Lewandowska i Cummings poddali analizie kolekcję Louisiana Museum of Modern Art w Danii, ujawniając, w jaki sposób instytucja muzealna nadaję rangę i znaczenie posiadanym przez siebie obiektom. W projekcie "Browse" (1997) dokonali analizy porównawczej muzeum oraz domu handlowego, miejsc pozornie sobie obcych, lecz wykorzystujących podobne strategie ekspozycji i dystrybucji, narzucając widzom / klientom określony stosunek do prezentowanych obiektów. W ramach przedsięwzięcia "Pour les Curieux" w Genewie (1998) Lewandowska i Cummings zajęli się z kolei problemem edukacji artystycznej. W 2000 roku przedmiotem ich zainteresowania stało się archiwum Design Council przy Uniwersytecie w Brighton ("Documents"). W kolejnym roku Lewandowska i Cummings zbadali wzajemne relacje łączące Bank of England oraz Tate Modern ("Capital"). Projekt rozwinął się w serię seminariów i publikację. W Londyńskim Victoria and Albert Museum w 2001 roku artyści dokonali znaczącej interwencji, w sali z porcelaną stołową umieszczając instalację dźwiękową - nagrania gwaru w restauracji, hałasów stołówki szkolnej czy zmywarki ("Use Value"). "Jesteśmy świadomi"- pisali - "w jaki sposób muzealne konwencje - nawyki klasyfikacji, prezentacji i wystawy - zmieniają wszystkie artefakty, niezależnie od ich proweniencji, w potencjalne dzieła sztuki, obiekty do oglądania. (...) Muzealny obiekt jest skazany na życie wieczne w zakonserwowanej perfekcji witryny".Jedną z najbardziej rozbudowanych realizacji duetu był projekt "Entuzjaści", po raz pierwszy pokazany w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie w 2004 roku, a następnie w innych galeriach. Na wystawie prezentowali filmy z amatorskich klubów filmowych rozwijających się w Polsce od lat pięćdziesiątych do końca lat siedemdziesiątych, podzielone na trzy tematyczne części: Love (Miłość), Longing (Tęsknota) oraz Labour (Praca). Materiał ten interesował artystów nie tylko jako fenomen historyczny. Łukasz Ronduda zauważał, że "Lewandowska i Cummings pasję kolekcjonera, chcącego zachować wartość, znaczenie i historię danego przedmiotu (lub zjawiska), starają się zakłócić pragnieniem alegoryka, aby zaszczepić na nim własne sensy, ukazać go w kontekście nowego, alegorycznego znaczenia"."Entuzjaści" to bowiem projekt o charakterze socjologiczno-artystycznym. "Entuzjaści zrzeszeni w klubach filmowych często odwracali logikę wynikającą z podziału na pracę i na czas wolny" - tłumaczył w wywiadzie Neil Cummings. - "Realizując swoją pasję, stawali się wtedy prawdziwie produktywni, pracując raczej na własny rachunek niż dla zakładu czy z polecenia władzy. I w tym sensie myślimy o ich zaangażowaniu w bardzo szeroko pojętym sensie politycznym".W późniejszych projektach Lewandowska i Cummings zajmowali się różnymi aspektami własności wspólnej i indywidualnej oraz ograniczeniami praw autorskich, zwłaszcza w kontekście działalności twórczej ("The Commons", 2004; "Screen Tests", 2005-2006). Marysia Lewandowska indywidualnie w 2009 roku wzięła udział w przedsięwzięciu "Tytuł roboczy: archiwum" w Muzeum Sztuki w Łodzi. W ramach wystawy przygotowała własny projekt zatytułowany "Czułe muzeum", zajmując się historią Ryszarda Stanisławskiego, wieloletniego dyrektora muzeum oraz jego żony, wybitnej historyczki sztuki i krytyczki Urszuli Czartoryskiej. Punktem zainteresowania artystki stało się miejsce, w którym prywatne mieszało się z publicznym. Stanisławski i Czartoryska mieszkali w muzeum, a ich życie było nierozerwalnie związane z instytucją. Kwestia ta powracała w zaprezentowanych przez Lewandowską fotografiach, fragmentach programów radiowych czy telewizyjnych. Autor: Karol Sienkiewicz, grudzień 2008; aktualizacja: listopad 2009. Wybrane wystawy Marysi Lewandowskiej:
|
Historia przeglądania![]() ![]() ![]()
![]() Złotego Lwa za najlepszy pokaz narodowy 12. Międzynarodowego Biennale Architektury otrzymało Królestwo Bahrajnu za wystawę prezentującą pracę "Bahrain Urban Research Team". Polską prezydencję w Radzie Unii Europejskiej 1 lipca 2011 zainauguruje włączenie specjalnej iluminacji Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie. Światowej sławy pianista jazzowy i kompozytor Chick Corea wystąpi w listopadzie w Zabrzu. Będzie to jedyny koncert artysty w Polsce. Trzy pierwsze Kostki Poezji - granitowo-szklana instalacja przestrzenna z wygrawerowanymi wierszami Krzysztofa Kamila Baczyńskiego - pojawią się wkrótce w Tychach, na gruntownie odnowionym placu noszącym imię poety. Około 200 aktorów wystąpi w serialu TVP "1920. Biało-czerwone", przedstawiającym jeden z najważniejszych momentów w dziejach Polski - walkę o niepodległość w 1920 roku. W poniedziałek, 20 września, oficjalne otwarcie pierwszej w Polsce areny Euro 2012 - Stadionu Miejskiego w Poznaniu uświetni koncert Stinga z towarzyszeniem Royal Philharmonic Concert Orchestra pod dyrekcją Stevena Mercuria. Album sopranistki Aleksandry Kurzak, barytona Mariusza Kwietnia i pianisty Nelsona Goernera z nagraniem kompletu pieśni Fryderyka Chopina został wyróżniony we wrześniowym numerze BBC Music Magazine. Płyta została wydana przez Narodowy Instytut Fryderyka Chopina w serii "Real Chopin". Koncerty oraz spektakle performance w wykonaniu przedstawicieli norweskiej sztuki awangardowej i eksperymentalnej znalazły się w programie 3. edycji Avant Art Festival, która odbędzie się na przełomie września i października we Wrocławiu. 17 października w Muzeum Narodowym w Poznaniu odbędzie się pierwszy publiczny pokaz odzyskanego po kradzieży obrazu Claude'a Moneta "Plaża w Pourville". Skradziony 10 lat temu obraz wrócił do muzeum w styczniu 2010 roku. Książka "Jan Karski" Yannica Haenela, która wywołała we Francji dyskusję dotyczącą ograniczeń fikcji literackiej oraz sprowokowała polemikę autora z Claudem Lanzmannem - twórcą filmu "Szoah" - trafi do polskich księgarń w połowie września. 12 września o godz. 18.00 w Sali Wielkiej Zamku Królewskiego w Warszawie odbędzie się ostatni koncert z cyklu "Chopin 1810-2010". Impresje jazzowe na temat Chopina zaprezentują polscy pianiści Adam Makowicz i Artur Dutkiewicz. Galerię Osobowości Warszawskiej Kultury XX wieku, czyli 25 kolorowych portretów wybitnych warszawiaków, m.in. Hanki Ordonówny, Czesława Niemena, Jeremiego Przybory i Leopolda Tyrmanda, odsłonięto we 31 sierpnia w Warszawie. Malowidła usytuowane są wzdłuż Trasy Łazienkowskiej, w pobliżu siedziby Głównego Urzędu Statystycznego. Norweski trębacz, kompozytor i producent muzyczny Nils Petter Movaer oraz polsko-skandynawska grupa Tomasz Stańko Nordic Quintent będą gwiazdami pierwszej edycji Nordland Art Festiwal, który odbędzie się w październiku w Łodzi. Studio Architektoniczne Kwadrat z Gdyni zostało zwycięzcą międzynarodowego konkursu na projekt koncepcji architektonicznej Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku. Na konkurs wpłynęło prawie 130 prac z kilkudziesięciu krajów z całego świata. Budowa rozpocznie się w 2012 roku. Uroczyste otwarcie obiektu planowane jest na 1 września 2014. Po trwającym cztery lata remoncie ponownie otwiera się Galeria Sztuki Polskiej XIX wieku w Sukiennicach. Uroczysta inauguracja dla publiczności nastąpi w dniach 3-5 września 2010.
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|