Wersja beta portalu
Napisz do nas 
21 listopada 2009

instytucje kultury w Polsce centra kultury muzea galerie filharmonie, opery, inne teatry i grupy teatralne biblioteki, zbiory, archiwa uczelnie artystyczne
Instytucje kultury polskiej na świecie
Instytuty Polskie inne instytucje

Wydawca:
Instytut Adama Mickiewicza
ul. Mokotowska 25
00-560 Warszawa
tel. (+48 22) 44 76 100
www.iam.pl 
o nas  redakcja@culture.pl  zamów newsletter 
Jacek Głomb
języki: polski 
 

Reżyser teatralny, twórca jednej z najciekawszych polskich scen - Teatru im. Heleny Modrzejewskiejw Legnicy. Urodził się w 1964 roku w Tarnowie.

W 1987 roku ukończył Wydział Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Studiował w krakowskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej, w 1992 roku uzyskał tam dyplom na Wydziale Reżyserii Dramatu.

Początkowo prowadził działalność teatralną i parateatralną w Tarnowie. Był współtwórcą "teatru nie teraz", teatru "Na Skraju" i Ośrodka Teatru "Warsztatowa". W 1994 roku przyjechał do Legnicy, został dyrektorem naczelnym i artystycznym Teatru Dramatycznego. W 1999 roku teatrowi zostało nadane imię Heleny Modrzejewskiej.

Na początku lat 90. Głomb działał w Ośrodku "Warsztatowa". W przygotowanym przez ośrodek projekcie "Miasto" zaaranżowano przedwojenną tarnowską ulicę. W tym czasie w Teatrze im. Solskiego w Tarnowie reżyser przygotował także spektakl "Miasto" na motywach wspomnień emigracyjnego pisarza z Tarnowa Jana Bielatowicza (1992). Przedstawienie było równocześnie dyplomem Głomba w krakowskiej PWST. Reżyser wydał także biografię tarnowskiego twórcy zatytułowaną "Zielony Jasiek. (O Janie Bielatowiczu)". (1992).

Jacek Głomb w swojej pracy teatralnej powołuje się na tradycję polskich scen alternatywnych lat 70.
"Ja jestem dzieckiem 'Ósemek' i 'Siódemek'. To się zaczęło od jeżdżenia na festiwale uliczne do Jeleniej Góry." ("Teatr" 2001, nr 11)
Po przyjeździe do Legnicy Głomb razem z zespołem teatru, w którym znaleźli się m.in. pisarz i reżyser Krzysztof Kopka i scenograf Małgorzata Bulanda, próbowali, z sukcesem, tworzyć teatr mocno zakorzeniony w życiu miasta i ludzi.
"Tylko teatr 'zmieniający świat' mnie interesuje. Nigdy nie będę estetyczny, wyrafinowany, nie znam się na tym i to mnie nudzi" - przyznawał Głomb i dodawał, mówiąc także w imieniu zespołu legnickiego teatru - "Nas tradycyjny teatr nudzi i mało co w nim oglądamy. Bo gdybyśmy dużo oglądali, to by nas szlag trafił." ("Teatr" 2001, nr 11)
Po kilku latach Głombowi udało się stworzyć silny, zaangażowany zespół, dotrzeć do publiczności i "wyjść" z prowadzonym przez siebie teatrem w przestrzeń miejską. W różnych miejscach Legnicy pokazywał swoje przedstawienia. "Pasja, to jest historia męki, śmierci i cudownego zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa" wg dramatu Mieczysława Abramowicza i Biblii Gdańskiej (1995) została pokazywana w kościele Najświętszej Marii Panny, "Złego" na motywach powieści Leopolda Tyrmanda (1996) zagrano w XIX-wiecznej fabryce amunicji. W Legnicy, pod szyldem Teatru Dramatycznego, odbywały się także przedstawienia plenerowe - m.in. "Trzej Muszkieterowie" Aleksandra Dumasa (1995) i "Don Kichot nocą" Krzysztofa Kopki wg Miguela de Cervantesa (1997), spektakl prezentowany na Zamku Pisatowskim. "Młodą śmierć" Grzegorza Nawrockiego w reżyserii Tomasza Sobczaka widzowie mogli oglądać w popularnej dyskotece (1997), natomiast "Koriolana" Szekspira w inscenizacji Głomba i reżyserii Kopki (1998) w koszarach pruskich, w których jeszcze niedawno stacjonowała armia radziecka.

Jedną z najważniejszych cech pracy reżyserskiej Głomba jest jego chęć mówienia do współczesnych ludzi i wydobywania dzisiejszych problemów, nawet za cenę pewnych interpretacyjnych uproszczeń, czy mocnego działania inscenizacyjnym efektem. "Pasja" w reżyserii Głomba była pokazaniem autentycznej próby poszukiwania i przeżywania wiary.
"Reżyser uniknął pułapki, czyhającej na realizatorów takich spektakli: tandety, kiczu, natrętnej ilustracyjności" - pisał Tomasz Kapłon. - "Jego 'Pasja' to bliski doświadczeniu każdego z nas dyskurs o wierności, zdradzie, miłości i śmierci, o ludzkiej złudnej wielkości i o pokorze Syna Bożego." ("Wiadomości Kulturalne" 18.06.1995)
Natomiast w "Złym" wg Tyrmanda reżyser skupił się przede wszystkim na pokazaniu sprawnie zmontowanego widowiska akcji, nie koncentrując się na rozwoju psychologicznym postaci, które nabrały tutaj zamierzonego wymiaru plakatowego. "Koriolan", z którym legnicki teatr w 2001 roku pojechał na Festiwal w Edynburgu i został tam bardzo dobrze przyjęty, był plenerowym widowiskiem imponującym dynamiką. Przy dźwiękach "mocnej" muzyki zespołu Kormorany twórcy opowiadali nie tylko o dylematach władcy, ale i o relacjach pomiędzy pojedynczym człowiekiem i społeczeństwem. Zgodnie podkreślano, że "Koriolan" obezwładniał zarówno dynamiką scen, jak i autentyzmem wykonawców.

Kolejny spektakl wyreżyserowany przez Głomba w legnickim teatrze - "Ballada o Zakaczawiu" wg scenariusza Macieja Kowalewskiego, Krzysztofa Kopki i Jacka Głomba zagrany w nieczynnym kinie "Kolejarz" stał się ważnym przeżyciem dla mieszkańców miasta.
"Znaczenie 'Ballady o Zakaczawiu' nie polega więc na wybitności artystycznej spektaklu" - pisał Wojciech Majcherek - "Nie o teatr tu chodziło, ale o ludzi, do których reżyser się zwrócił. Twórcy przedstawienia z pewnością nawiązali ten autentyczny dialog z widownią (...). Trafili do ich emocji, odkryli potrzeby." ("Dialog" 2002, nr 10)
Wkrótce o spektaklu głośno już było w całej Polsce. Komiczno-liryczna "Ballada" opowiadała o życiu mieszkańców Zakaczawia, nienajlepszej legnickiej dzielnicy. Głównym bohaterem był Benek Cygan, podobno autentyczny bohater tego miejsca, złodziejaszek, który żył zgodnie z własnym systemem wartości wywiedzionym z filmów o Winnetou oglądanych przed laty właśnie w kinie "Kolejarz". "Ballada" pokazywała panoramę miejsca i tutejszych "małych" bohaterów, splatała w jedną historię ostatnich 50 lat wiele poszczególnych wątków. Dla jednych legnicki teatralny obraz był autentycznie wzruszający, dla innych tani i sentymentalny. W 2001 roku Jacek Głomb otrzymał za ten spektakl nagrodę w dziedzinie reżyserii im. Konrada Swinarskiego przyznawaną przez pismo "Teatr".

Jedną z kolejnych realizacji Głomba była nieudana próba zmierzenia się z teatrem politycznym ujętym w formę moralitetową. Reżyser wystawił sztukę Macieja Kowalewskiego "Obywatel M - Historyja" opisującą życie przeciętnego partyjnego aparatczyka, którym w tym przypadku był Leszek Miller. Spektaklowi zarzucano schematyczność i brak poważnej analizy politycznych mechanizmów, które wynoszą na piedestał ludzi przeciętnych, cwaniaków, czy wreszcie zwykłe szumowiny.

W Legnicy Jacek Głomb reżyserował także Wojciecha Bogusławskiego: "Mimika" (1993), "Axur, Król Ormus" (1997), a także m.in. "Portret Doriana Graya" Oscara Wilde'a (1995) i epickie, grane w całej przestrzeni teatralnego budynku "Wschody i zachody miasta" Roberta Urbańskiego (2003).
"Oczywiście można wskazać słabości tego zdarzenia teatralnego (...)" - pisał Leszek Pułka. - "Ale równocześnie spektakl o dziejach artystów niemieckiego teatru w Legnicy wzrusza. Dokonuje swoistej teatralnej inicjacji. Tworzy wizję małej ojczyzny, silniejszej od doraźnej historii, a twórcom pozwala ukazać dumę zawodową, która strząsa z nich niedomagania warsztatowe." ("Gazeta Wyborcza - Wrocław" 24.03.2003)
Po "Koriolanie" i "Obywatelu M" Jacek Głomb powrócił do problemu władzy i mechanizmów życia publicznego. W Bydgoszczy, w Teatrze Polskim im. Hieronima Konieczki, przygotował "Ryszarda III" Szekspira (2004) z tytułową rolą Mariusza Saniternika.

W następnym okresie kilkakrotnie wystawiał teksty współpracującego z legnicką sceną dramaturga Roberta Urbańskiego. "Szaweł" (2004) rozgrywał się w starej fabryce i opowiadał o pierwszych chrześcijanach ukazanych we współczesnych realiach i o trudzie głoszenia ewangelii. Potem był "Zamach na cesarza" (2004) - plenerowe widowisko odbywające się z okazji Światowego Zjazdu Legniczan - historia nieudanego zamachu na Napoleona, który zatrzymał się w Legnicy na kilka dni przed bitwą pod Lipskiem. Z kolei Operacja "Dunaj" Urbańskiego (2006) przygotowana na teatralnej scenie to rzecz o absurdzie wojny i absurdzie wplątanych w nią ludzkich losów pokazana w konwencji czeskiego filmu. W "Łemku" (2007) Głomb odważnie podjął temat wysiedleń, opowiadał o tęsknocie za utraconą ziemią i bezwzględnych wyrokach historii.
"Legnicki 'Łemko' w inscenizacji Jacka Głomba to spektakl prowadzony tak blisko życia, jak można sobie tylko wyobrazić. Mocna satyra gryzie spokojne sumienia (…) - pisał Leszek Pułka. - W 'Łemku' szczęśliwie brak doraźnej propagandy politycznej, ale nie brak dramatycznego banału życia. Ta szopka przypomina, że ludobójstwo i wysiedlenia także w Polsce są źle zabliźnioną raną." ("Dziennik-Kultura"2007, nr 221)
W 2006 roku Głomb powrócił do Szekspira, na legnickiej scenie wystawił "Otella". Reżyserował także poza Legnicą. W Teatrze Powszechnym w Łodzi zrealizował "Dramacik" Krzysztofa Kopki (2006), w Lubuskim Teatrze im. Kruczkowskiego w Zielonej Górze przygotował inny współczesny tekst. Na scenę doskonale przełożył prozę Jerzego Pilcha, z powieści "Tysiąc spokojnych miast" powstał pełen werwy spektakl "Zabijanie Gomułki" (2007).

W 2008 roku w legnickim teatrze prowadzonym przez Głomba odbyła się 1. edycja Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego "Miasto".

Odznaczenia i nagrody:
  • 1997 - nagroda za reżyserię "Złego" wg Leopolda Tyrmanda w Teatrze Dramatycznym w Legnicy na 3. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej w Warszawie; Rudolfina - statuetka przyznawana przez wojewodę legnickiego za wybitne osiągnięcia dla rozwoju i promocji województwa;
  • 1999 - nagroda dla spektaklu "Koriolan" Szekspira w inscenizacji Jacka Głomba i reżyserii Krzysztofa Kopki z Teatru Dramatycznego w Legnicy na 4. Ogólnopolskim Konkursie Na Inscenizację Dzieł Dramatycznych, Williama Szekspira w Gdańsku;
  • 2000 - nagroda wrocławskiego ośrodka Telewizji Polskiej przyznana z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru;
  • 2001 - nagroda jury za reżyserię "Ballady o Zakaczawiu" Krzysztofa Kopki w Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy, próbę stworzenia "teatru miejsca" i za animację pracy zespołowej na 1. Festiwalu Dramaturgii Współczesnej w Zabrzu; nagroda im. Konrada Swinarskiego za reżyserię "Ballady o Zakaczawiu" w Teatrze im. Modrzejewskiej w Legnicy; Żelazna Kurtyna dla "Ballady o Zakaczawiu", najlepszego spektaklu w Legnicy w sezonie 2000/2001; nagroda główna dla twórców i realizatorów spektaklu "Ballada o Zakaczawiu" z Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy na 7. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej w Warszawie; nagroda Polskiego Radia we Wrocławiu za reżyserię spektaklu "Ballada o Zakaczawiu " w plebiscycie Brylant Roku 2000;
  • 2002 - Złoty Krzyż Zasługi; Dolnośląski Brylant Roku w kategorii Osobowość Twórcza; wyróżnienie dla "Ballady o Zakaczawiu" z Teatru im. Modrzejewskiej w Legnicy na 4. Przeglądzie Współczesnego Dramatu w Zielonej Górze;
  • 2003 - Dolnośląski Klucz Sukcesu - nagroda dla największej osobowości w promocji regionu przyznawana przez Stowarzyszenie na Rzecz Promocji Dolnego Śląska;
  • 2004 - nagroda młodych wolontariuszy pracujących przy Festiwalu za najbardziej twórcze przedstawienie, za spektakl "Szaweł" Roberta Urbańskiego w Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy na 3. Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy; legnicka Żelazna Kurtyna - nagroda dla najlepszego przedstawienia sezonu 2003/2004, dla spektaklu "Szaweł" Roberta Urbańskiego w Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy;
  • 2006 - nagroda za reżyserię przedstawienia "Otello" z Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy na 10. Międzynarodowym Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku; Doroczna Nagroda Miasta Legnicy - nagroda za działalność, która uczyniła z legnickiego teatru jedną z najważniejszych, najgłośniejszych i najczęściej nagradzanych scen dramatycznych w Polsce;
  • 2007 - wyróżnienie za reżyserię przedstawienia "Zabijanie Gomułki" wg Jerzego Pilcha w Lubuskim Teatrze im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze na 13. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej; zielonogórski Leon dla najciekawszego spektaklu sezonu 2006/2007 - dla przedstawienia "Zabijanie Gomułki" wg Jerzego Pilcha w Lubuskim Teatrze im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze; nagroda dla Teatru im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze za przedstawienie "Zabijanie Gomułki" wg Jerzego Pilcha w Lubuskim Teatrze im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze - "za interesujący przekład prozy na formę sceniczną" na 11. Ogólnopolskim Festiwalu Komedii "Talia" w Tarnowie.

Autor: Monika Mokrzycka-Pokora, styczeń 2005; aktualizacja: grudzień 2008.

Historia przeglądania




OSTATNIO DODANE
"Popioły", reżyseria Andrzej Wajda
"Pociąg", reżyseria Jerzy Kawalerowicz
Europejska Akademia Filmowa wybrała grupę wybitnych osobistości ze świata europejskiego filmu, których zadaniem będzie promowanie europejskiego kina i Europejskich Nagród Filmowych. W tym gronie znalazł się przedstawiciel Polski - Maciej Stuhr.
Berliński Teatr Maksima Gorkiego wystawi "Amphitryon" Heinricha von Kleista w reżyserii Jana Bossego (19.11.2009) i "Haeven" Fritza Katera w reżyserii Armina Petrasa (21.11.2009) w Starym Teatrze w Krakowie w ramach współpracy obydwu placówek w projekcie "Wanderlust".
18. Targi Książki Historycznej w Warszawie: 26-29.11.2009. Konferencja prasowa "Targi Książki Historycznej - nowa odsłona" odbędzie się 23.11.2009, o godz. 12:00 w Arkadach Kubickiego na Zamku Królewskim w Warszawie.
40 krótkometrażowych filmów dokumentalnych zrealizowanych w 11 krajach świata zostało zakwalifikowanych do udziału w konkursie 13. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego "Off Cinema", który rozpocznie się 18.11.2009 w Poznaniu.
Była siedziba KC PZPR, monumentalny budynek przy rondzie de Gaulle'a w Warszawie, został wpisany 16 listopada 2009 do rejestru zabytków przez mazowieckiego wojewódzkiego konserwatora zabytków Barbarę Jezierską.
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdan Zdrojewski podpisał 13.11.2009 w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu umowę o współfinansowaniu przez ministerstwo budowy Centrum Sztuk Użytkowych i Centrum Innowacyjności ASP.



© Copyright by Instytut Adama Mickiewicza. Wszelkie prawa - jeśli nie zaznaczono odrębnie - w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych materiałów zamieszczonych na stronie www.culture.pl
jest bez zgody wydawcy zabronione.
www.culture.pl ISSN 1734-0624 Nr 2882 | www.iam.pl
realizacja: www.ornak.pl | grafika: Marek Zalejski / Studio Q
MAPA WITRYNY