I, CULTURE Orchestra – złożona z utalentowanych instrumentalistów z Polski oraz Krajów Partnerstwa Wschodniego – gra z energią rozsadzającą wszelkie granice z Schengen na czele - pisze w "Dwutygodniku" Tomasz Cyz.

Sala Koncertowa Filharmonii Narodowej w Warszawie, 11 listopada 2011. To był ostatni koncert podczas europejskiej trasy orkiestry. Nie, nie ostatni w ogóle, bo na organizm – powołany przez Instytut Adama Mickiewicza w ramach Programu Kulturalnego Polskiej Prezydencji 2011 – trzeba chuchać i dmuchać (...)

Ale po kolei. Pierwszy koncert – pod batutą sir Neville’a Marrinera – I, CULTURE Orchestra zagrała w sierpniu w Gdańsku podczas festiwalu Solidarity of Arts. Następnie były koncerty w Krakowie, Sztokholmie (Festiwal Morza Bałtyckiego), Lublinie. Wreszcie, na przełomie października i listopada, tournée po Europie (koncerty w Operze Narodowej w Kijowie, Filharmonii Berlińskiej, Palais des Beaux-Arts w Brukseli, Royal Festival Hall w Londynie i Teatro Real w Madrycie). Podobno wszędzie gorące owacje.

Pomaga temu program. "Suita scytyjska" (z 1915 roku) Sergiusza Prokofiewa, "I Koncert skrzypcowy" (1924) Karola Szymanowskiego, wreszcie "V Symfonia" (1937) Dymitra Szostakowicza. (...)

Po tym koncercie mam jedną myśl, generalną: więcej muzyki XX (i XXI!) wieku w repertuarach polskich filharmonii (...)

Przeczytaj cały artykuł>>>

Źródło: Dwutygodnik.