Wystawa w ramach obchodów Roku Stanisława Wyspiańskiego w Muzeum Narodowym w Krakowie.

W tym roku przypada setna rocznica śmierci Stanisława Wyspiańskiego. Muzeum Narodowe w Krakowie, w którym przechowywana jest znaczna część dorobku plastycznego artysty, oferuje publiczności stały pokaz jego dzieł (obrazów, projektów polichromii i witraży, rysunków, tkanin, mebli etc.) w Galerii Sztuki Polskiej XX wieku w Gmachu Głównym Muzeum przy alei 3 Maja 1 oraz w osobnym, monograficznym Oddziale, Muzeum Stanisława Wyspiańskiego w Kamienicy Szołayskich przy ulicy Szczepańskiej.

Nie chcąc naruszać stałych ekspozycji, zdecydowano się urządzić okolicznościową wystawę, która nie operując oryginalnymi pracami, lecz nowoczesnymi środkami przekazu informacji, pozwoli na przedstawienie autora Wesela jako wszechstronnego twórcy, wielkiego wizjonera, który posługując się własnym malarstwem i poezją, a także 'gotowymi' obiektami sztuki i kultury (np. budowle miejskie, posągi) oraz postaciami historycznymi i współczesnymi sobie, żywymi osobami (np. w Weselu), kreował wielkie autorskie widowisko.

Wystawa nie ma charakteru edukacyjnego, nie stanowi też systematycznego wykładu na temat życia i twórczości artysty (zagadnienie to będzie przedmiotem towarzyszących wystawie informacyjnych programów komputerowych). Odchodząc od zwyczajowych podziałów dorobku Wyspiańskiego na malarstwo, rysunek, lirykę, dramat, rzemiosło artystyczne, edytorstwo, scenografię teatralną etc., autorzy wystawy zamierzają pokazać jego dzieło jako jednorodne artystycznie, łączące różne dziedziny sztuki.

Z tego powodu scenografia wystawy odbiega od typowej muzealnej aranżacji i zbliża się do scenografii teatralnej. Z tego też powodu zastosowano nowoczesną formę pokazu, na którą składają się m.in. wielkoformatowe reprodukcje, film, programy komputerowe, nagrania słowne i muzyczne, co czyni z wystawy rodzaj spektaklu, skłaniającego widza do czynnego w nim uczestnictwa.

Wystawa czynna od 28 listopada 2007 do 2 marca 2008.