Wystawa monograficzna Jadwigi Maziarskiej (1913-2003), której niezwykle różnorodna malarsko-rzeźbiarska i strukturalna twórczość, łącząca doświadczenia przedwojennej Grupy Krakowskiej i świadomość widzenia bliską Strzemińskiemu, stanowi bezprecedensowy fenomen i domaga się przewartościowań. Maziarska - wybitna prekursorka i przedstawicielka malarstwa materii w Polsce i na świecie - eksponowała materię malarską samą w sobie, również w formie kolażowej inkorporacji gotowych materiałów oraz materiałów niemalarskich w obręb płaszczyzny płótna, takich jak: wosk, tynk, żwir, drewno, worek. Wycinki, reprodukcje z czasopism, podręczników i albumów zbierane przez artystkę służyły jako projekty do obrazów i form przestrzennych od lat 40. do 90. stanowiąc swoisty atlas świata widzialnego i niewidzialnego.

Struktura wystawy odwołuje się do idei atlasu i kolekcjonowania oraz kondycji artysty nowoczesnego jako naukowca, bricoleura i inżyniera. Jest próbą rekonstrukcji muzeum wyobraźni i fotograficznego zapośredniczenia w twórczości artystki. Jadwiga Maziarska studiowała na Wydziale Prawa i Nauk Społecznych Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie i na Wydziale Malarstwa ASP w Krakowie (równocześnie z Erną Rosenstein i Tadeuszem Kantorem). W 1957 została członkiem-założycielem II Grupy Krakowskiej. Współpracowała z Galerie Stadler i Galerie Louise Leiris w Paryżu. Brała udział w wielu wystawach w Polsce i zagranicą.Poza malarstwem tworzyła kolaże, reliefy, aplikacje, formy przestrzenne i rzeźby. W 2001 otrzymała Nagrodę im. Jana Cybisa.

Wystawie towarzyszy interwencja dwóch wybitnych artystów współczesnych - Zofii Kulik i Józefa Robakowskiego (którzy przygotowali na nią specjalne prace - komentarze do twórczości Maziarskiej) oraz obszerny katalog z tekstami Andrzeja Turowskiego, Agaty Bielik-Robson, Anny Markowskiej i Doroty Jareckiej.

Kurator: Barbara Piwowarska.
Aranżacja wystawy: Józef Robakowski.

Otwarcie wystawy: 22 czerwca 2009, godz. 18:00.
Wystawa czynna do 9 sierpnia 2009.