Wystawa jest w zamierzeniu pierwszą przekrojową prezentacją sztuki polskiej lat 1918-1939. Znajdą się na niej zarówno dzieła najwybitniejsze, należące do kanonu sztuki polskiej tego okresu, jak obiekty mniej znane, lecz istotne z rozmaitych względów, oddające doskonale charakter okresu i jego wizualny klimat. Będzie to wystawa historyczna, celowo rezygnująca z wprowadzania widza w tajniki poszczególnych kierunków i bardzo licznych w tym okresie ugrupowań. Zamiast tego ukaże główne nurty artystyczne w powiązaniu z kontekstem historycznym i społecznym. Narracja wystawy będzie prowadzona za pomocą kluczowych dla lat 20. i 30. motywów, takich jak: miasto, maszyna, nowa sztuka (awangarda), kryzys, sport, film. Widz prowadzony będzie poprzez dwanaście części wystawy o zróżnicowanym klimacie, ułożonych przeważnie w porządku chronologicznym.

Obok dominujących na wystawie obrazów i rzeźb, znajdzie się też, ukazana w skromniejszym wymiarze, sztuka zdobnicza (meble, ceramika, kilimy, szkło, etc) oddająca stylistykę art déco, wzornictwo spółdzielni "Ład" czy kręgów awangardy. Pokazane zostaną również fotomontaże i plakaty, które na równi ze sztuka wysoką decydowały o stylu epoki. W sąsiadującej z ekspozycją sali planowane są pokazy międzywojennej awangardy filmowej, natomiast w sali kinowej - projekcje filmów fabularnych. Na wystawę złoży się ponad 300 obiektów wypożyczonych z ponad 20 muzeów i osób prywatnych i umieszczone w całej przestrzeni ekspozycyjnej muzeum. Wiele obiektów pokazywanych będzie po raz pierwszy. Wystawie towarzyszy ilustrowany katalog zawierający problemowe eseje oraz barwne reprodukcje większości eksponatów (330 stron, 300 ilustracji).

Tytuł wystawy jest zaproszeniem do odbycia wyprawy w czasie, którą można odbyć kierując się rozmaitymi tropami. Dwudziestolecie było zarówno czasem dynamizmu i ogromnej energii twórczej, jak napięć i walk rozmaitych zwalczających się frakcji i ugrupowań. Niemniej wszyscy, zarówno uczestnicy jak późniejsi obserwatorzy tych zaledwie dwudziestu burzliwych lat, podkreślali ogromny potencjał i barwność artystycznego życia, a także rozkwit wielu dziedzin sztuki, niekiedy procentujący także w okresie powojennym.

Komisarz wystawy: Katarzyna Nowakowska-Sito.