Tadeusz Makowski (1882-1932) był jedną z najwybitniejszych indywidualności artystycznych dwudziestolecia międzywojennego. W latach 1903-1908 studiował malarstwo w pracowniach prof. Jana Stanisławskiego i Józefa Mehoffera w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Najwcześniejsze prace artysty, jak np. KRAJOBRAZ WIEJSKI Z TĘCZĄ, BODIAKI (1906) noszą cechy stylistyki młodopolskiej. W 1909 roku osiadł w Paryżu. Uległ wpływom kubizmu; postaciom i przedmiotom nadawał bryłowate formy. Namalował wiele kubizujących krajobrazów i portretów.

Pełny styl Tadeusza Makowskiego objawił się z początkiem lat dwudziestych. Głównym tematem jego obrazów i rysunków stał się świat dzieci, który przedstawiał w najrozmaitszych wątkach ikonograficznych. Były to pełne poetyckiego wdzięku, oscylujące między baśnią a groteską, obrazy: KAPELA DZIECIĘCA (1920), POWRÓT ZE SZKOŁY (1927), MASKARADA (1928), MALI PIERROCI (1930), DZIECI PRZY PŁOCIE (1930), TEATR DZIECIĘCY (1931, ODLOT JASKÓŁEK (1931). Świat dziecka pociągał go swoją odrębnością, prostotą i fantastyką dziecięcej wyobraźni, pomieszaną z realizmem. Dzieci z obrazów Makowskiego są ubrane w przedziwne kostiumy, noszą spiczaste czapeczki, papierowe maski, często towarzyszą im zwierzęta i ptaki. Wówczas też powstały również znane dzieła: JAZZ (1929), SZEWC (1930), DZIAD I BABA (1930), LA BUVETTE (1930). W dziedzinie grafiki artysta jest znany przede wszystkim jako ilustrator PASTORAŁEK Tytusa Czyżewskiego (1924). Dzieła Tadeusza Makowskiego to liryczne, poetyckie traktaty o sensie życia. Wyróżnia je łatwo rozpoznawalny, oryginalny i odrębny styl. Urzekają wyszukaną formą, subtelnym kolorem, szczerością wypowiedzi. Są dokumentami przenikliwej obserwacji ludzkiego losu, pełne życzliwości i współczucia dla człowieka, przesiąknięte ufnością i optymizmem. W dziejach sztuki polskiej artysta zajął miejsce zupełnie wyjątkowe i odosobnione.

Tadeusz Makowski zmarł nagle 1 listopada 1932 roku w Paryżu w wieku 50 lat. W 1954 roku większość jego spuścizny artystycznej sprowadzono do Polski; znajduje się w wielu muzeach polskich. RETROSPEKTYWNA WYSTAWA MALARSTWA, RYSUNKU I GRAFIKI, przygotowana w 120. rocznicę urodzin i 70. rocznicę śmierci artysty, jest wspólnym przedsięwzięciem Muzeum Śląskiego i Muzeum Narodowego w Warszawie.

Wernisaż wystawy: 14 listopada 2002, godz. 15:00.

Muzeum Śląskie
Al. Wojciecha Korfantego 3, Katowice
tel. (+48 32) 258 56 61-3, 259 98 04
www.muzeumslaskie.art.pl