"między", fot. z wystawy "Książki i strony", Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, 1992

Prezentowana we wrocławskim Muzeum Narodowym wystawa prac Stanisława Dróżdża, artysty działającego na pograniczu poezji i plastyki, reprezentanta Polski na weneckim Biennale w 2003 roku, jest pierwszym tak obszernym pokazem jego dzieł. Ekspozycja obejmuje ich ponad czterdzieści i prezentuje prace z całego okresu twórczości, od pierwszych utworów poezji konkretnej powstałych w 1967 roku do najnowszych prac z roku 2006.

Najwybitniejszy polski poeta-konkretysta, od wielu lat uprawiający już samotnie tę dziedzinę sztuki (w latach 70. i 80. animator ruchu konkretystycznego), zmarł 29 marca tego roku, nie doczekawszy swoich 70 urodzin (przypadały 15 maja), a także otwarcia bardzo dla niego ważnej dużej wystawy we Wrocławiu, mieście, z którym związany był od ponad 50 lat.

Wystawa ukazuje rozwój twórczości Stanisława Dróżdża: począwszy od wczesnych wierszy lingwistycznych po prace rozpisane na przestrzeń - także ogromnych rozmiarów, jak wenecka realizacja Alea iacta est - oraz zarówno te, w których podstawowym tworzywem jest język, jak i teksty cyfrowe oraz dzieła operujące przedmiotami-znakami. Zostaną na niej zrealizowane wielkie, skomplikowane technicznie koncepcje: te najbardziej znane, jak słynne między, jak i te, które zaprezentowane zostały dotąd tylko jeden raz, jak dwie prace bez tytułu - tzw. "klamki" (CSW Zamek Ujazdowski, 1999) oraz "żyłki" (Galeria Foksal, 2002). Alea iacta est, praca złożona z ok. 250 tysięcy kości do gry, przedstawiająca wszystkie możliwe 46 656 układy 6 kostek, pokazana zostanie w alternatywnej swojej postaci sześciu tomów ksiąg oraz jako dokumentacja wystawy w Pawilonie Polskim w Wenecji, także dokumentacja filmowa. Elementem wystawy będzie ponadto utwór muzyczny skomponowany do utworu ODDO przez Tadeusza Sudnika; jego premiera odbyła się na tegorocznej Warszawskiej Jesieni.

Tytuł wystawy, początekoniec, jest tytułem i zarazem fragmentem jednej z wczesnych prac artysty, powstałej w swojej pierwszej wersji w 1971 roku. Mówi jednocześnie o najważniejszym źródle jego pracy artystycznej, jakim były rozważania nad językiem i o wyrażanej poprzez własne utwory fascynacji problemem czasu i przestrzeni; nieuchwytnym dla nas ich początkiem i końcem. Ten tytuł dotyczy także samej wystawy, która w obliczu śmierci jej autora jest prezentacją zarówno pierwszych, jak i ostatnich jego prac.

Podtytuł "Pojęciokształty. Poezja konkretna" to określenia, jakimi Stanisław Dróżdż tytułował niemal wszystkie swoje wystawy, podkreślając tym swoją wierność autorskiemu terminowi (wymyślonemu w drugiej połowie lat 60. dla nazwania oryginalnej własnej twórczości) oraz wierność poezji konkretnej - awangardowemu zjawisku w światowej literaturze, operującemu na pograniczu z plastyką, które rozwijało się od połowy lat 50. do początku lat 70. XX wieku.

Kurator: Elżbieta Łubowicz.

Wystawa czynna od 26 października do 6 grudnia 2009.
W przyszłym roku pokazana zostanie w Warszawie (CSW Zamek Ujazdowski), Katowicach, Szczecinie i Poznaniu.

Wystawie towarzyszy obszerny katalog - pierwsza monografia twórczości Stanisława Dróżdża.