Spotkanie z okazji promocji najnowszej książki Wojciecha Albińskiego Królestwo potrzebuje kata. W spotkaniu udział wezmą: Wojciech Albiński oraz Marek Nowakowski.

Za swą pierwszą książkę, Kalahari, Wojciech Albiński został laureatem tegorocznej Nagrody literackiej im. Józefa Mackiewicza więcej....

Królestwo potrzebuje kata, wydaje się bardziej mroczny od debiutanckiego zbioru opowiadań Kalahari. Nie zmienia się natomiast jedno: Afryka jest tu najważniejsza, nie została zredukowana do egzotycznego tła dla przedstawianych historii.

Autor opuścił kraj 40 lat temu, od trzydziestu obserwuje południe Czarnego Lądu: najpierw mieszkał w Botswanie, później w RPA. Opowiadanie "Komisja" dowodzi, że Albiński nie tylko uważnie śledził historyczne przemiany w RPA, ale także zgłębił mentalność mieszkańców tego kraju. Opisując trudny proces pojednania po zniesieniu apartheidu, przedstawia posiedzenie Komisji Prawdy i Pojednania. Stają przed nią winni zabójstw z przyczyn politycznych i, jeżeli przyznają się do winy, wskażą wspólników oraz zdradzą miejsce ukrycia zwłok, mogą być pewni amnestii. Między matką zamordowanego opozycjonisty a aresztowanym funkcjonariuszem, który wykonał wyrok, wywiązuje się taka rozmowa: " - To była nasza wspólna bieda, Matabela.../ - Jutro pokażę ci jego grób, matko.../ - Przestanę po nim płakać, Matabela. / - Okryję jego kości kocem, matko. / - Idź, Matabela... Nie jesteś mym wrogiem. / - Zamiotę ziemię przed twym domem, matko".

U Albińskiego nie ma szlachetnych, silnych bohaterów. Jeżeli pisarz kreśli postać pozytywną, będzie to człowiek zagubiony lub manipulowany - tak jest z doktorem Alainem Bolletem ("Obawiamy się buntu żandarmów"). Prowadzi praktykę w prowincjonalnym szpitalu w Ugongo, a tuż za rzeką trwa krwawa rewolta. Lekarz chwali się, że codziennie dokonuje zabiegów, o jakich w rodzinnej Genewie mógłby tylko marzyć: zaszywa ranny cięte, wyciąga pociski z płuc i kręgosłupów. Działa charytatywnie, marzy, by leczyć najbiedniejszych, by ocalić miliony. Udało mu się już stworzyć szczepionki na AIDS, malarię i raka... Tu, tak jak i u Jamesa Jonesa, między rozsądkiem a szaleństwem jest tylko cienka linia, którą łatwo przekroczyć.

Tę prozę charakteryzuje świetnie budowany nastrój tajemnicy i grozy, czujemy, że nad bohaterami Albińskiego wisi fatum ("Córka odnaleziona"). Zwraca uwagę zdyscyplinowana, oszczędna polszczyzna i dobrze konstruowane dialogi. Pasjonująca lektura. (Bartosz Marzec, "Rzeczpospolita" 13.11.2004)