Na wystawę "Roland Topor i współcześni polscy artyści panicznej wyobraźni" złożył się wybór prac Rolanda Topora i pięciu wybitnych współczesnych polskich artystów. Roland Topor, którego rodzice w latach trzydziestych wyemigrowali z Warszawy do Paryża, był jednym z twórców Grupy Panicznej i mistrzem czarnego humoru. Jego sztuka, wywodząca się z tradycji środkowoeuropejskiej ironii, cieszy się w Polsce ogromnym uznaniem. Styl Topora charakteryzuje się gęstą kreską, surrealistycznym nastrojem, częstym stosowaniem niskich horyzontów i anatomicznych deformacji. Wiele z tych cech odnaleźć można u najznakomitszych polskich twórców: Andrzeja Czeczota, Piotra Dumały, Janusza Kapusty, Andrzeja Klimowskiego i Andrzeja Krauzego.

Ze wstępu do katalogu wystawy:

"Co łączy pięciu współczesnych polskich artystów, nie należących do tego samego pokolenia i mieszkających w różnych krajach, ze sobą i z Rolandem Toporem? Nie tylko to, że mistrzowsko uprawiają rysunek, z pomocą którego pokazują świat z mądrością i dystansem. Łączy też ich czarny humor, sięgający korzeniami do najlepszych rysowników surrealizmu (Maurice'a Henry) i jeszcze głębiej do Ropsa czy Kubina. Wyczucie absurdu, wcześniej wprowadzone na scenę rysunkami Magritte'a. Poetyckość, przywołująca niekiedy na myśl de Chirico. Gęsta kreska, niskie horyzonty, anatomiczne deformacje, nastrój tajemnicy. Wyczucie metafory, nie pozwalające rozdrobnić się w komentarzach do tylko dzisiejszych wydarzeń. Umiejętność używania groteski do opowiedzenia o ludzkiej kondycji. Literackość w najlepszym sensie tego słowa, wynikająca - jak podejrzewam - z zamiłowania do podobnych autorów. Krótko mówiąc - i posługując się wytrychem podsuniętym przez Rolanda - łączy ich wyobraźnia paniczna.

Sztuka Rolanda Topora, którego rodzice w latach trzydziestych wyemigrowali z Warszawy do Paryża, wywodzi się z tradycji środkowoeuropejskiej ironii. Nie znam drugiego zachodniego artysty, który ująłby fenomen słowiańskiej duszy tak genialnie, jak zrobił to on w sztuce 'Zima pod stołem'. W rysunkach i grafikach wielokrotnie powracał do tematu emigracji - jak z życiorysów uczestniczących w wystawie artystów widać - ważnego na tej szerokości geograficznej. Od lat siedemdziesiątych - gdy Czeczot, Kapusta, Klimowski i Krauze zamieszczali rysunki w piśmie 'Szpilki' obok przysyłanych z wolnego świata panicznych wizji Rolanda - Topor rysownik i Topor pisarz cieszą się w Polsce niesłabnącą popularnością.

Prezentowani na wystawie artyści kultywują tradycję polskiej szkoły graficznej złotego wieku lat siedemdziesiątych. Jeśli - tak jak robią to zmarli bohaterowie jego ostatniej książki 'Made in Taiwan. Copyright in Mexico' - Roland przechadza się niekiedy wśród nas, musi czuć pokrewne dusze w ich groteskowej, panicznej wyobraźni." (Agnieszka Taborska)

Zobacz również strony projektu Sezon Polski we Francji "Nova Polska" organizowanego przez Instytut Adama Mickiewicza.