Przegląd przygotowany przez Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie we współpracy z Instytutem Adama Mickiewicza towarzyszy wystawie: KAZIMIERZ MALEWICZ "SUPREMUS" (więcej informacji). Przegląd zamyka Dni Malewicza zorganizowane przez Instytut Adama Mickiewicza z okazji 125. rocznicy urodzin artysty. Dni Malewicza są zwiastunem dużego polsko-rosyjskiego projektu "Warszawa-Moskwa / Moskwa-Warszawa" pokazującego związki artystyczne pomiędzy Polską a Rosją w XX wieku.

25 lutego, godz. 17:30. Wstęp wygłosi dr Iwona Luba

Kazimierz Malewicz. Czarny kwadrat, reż. Josif Siemionowicz Pasternak, 1988, 60'

Kazimierz Malewicz. Przemienienie, reż. Aleksander Pietrowicz Kriwonos, 1992, 44'

Kazimierz Malewicz. Jeden z największych artystów XX wieku - nowator i reformator, którego artystyczne idee stanowią dorobek kultury naszych czasów. Kazimierz Malewicz był jednym z artystów, którzy zapoczątkowali awangardę, twórca nowej metody w sztuce - suprematyzmu, znany światu jako autor słynnego Czarnego kwadratu. Film stanowi próbę wniknięcia w osobliwy świat artysty, którego twórcze idee obalały utarte wyobrażenie o sztuce.

26 lutego, godz. 18:00. Kazimierz Malewicz - przegląd filmów o artyście

Rosyjska awangarda. Romans z rewolucją, reż. A. P. Kriwonos, 2000, 52'

Film o losach czterech wybitnych działaczy awangardy rosyjskiej: kulturoznawcy, ideologa awangardy - Nikołaja Punina, i artystów Kazimierza Malewicza, Pawła Filonowa i Władimira Tatlina. Film o sztuce skrywanej przez długie pięćdziesiąt lat za żelaznymi drzwiami muzealnego magazynu. Film zdobył główną nagrodę FIPA D'OR BIARRITZ 2000 na 13. Festiwalu International De Programmes Audiovisuels (FIPA) w Biarritz (Francja) w kategorii "Najlepszy film dokumentalny".

Kazimierz Malewicz, reż. Arkadij Lwowicz Cyneman, 1989, 21'

Sztuka dla milionów, reż. Jacek Petrycki, Tomasz Pobóg-Malinowski, 1983, 18'

27 lutego, godz. 18:00. Kazimierz Malewicz - przegląd filmów o artyście

Kazimierz Malewicz. Czarny kwadrat, reż. Josif Siemionowicz Pasternak, 1988, 60'

Kinooko, reż. Dżiga Wiertow, 1925, 30'

Cykl filmów o Malewiczu uzupełniamy projekcjami 3 filmów (niemych) najbardziej radykalnego przedstawiciela awangardy filmowej, Wiertowa. O filmie Kinooko Wiertow powiedział: "Pierwsza w świecie próba stworzenia dzieła filmowego bez udziału aktorów, dekoratorów, reżyserów, bez korzystania z atelier, dekoracji i kostiumów. Wszystkie osoby działające czynią to, co zazwyczaj robią w życiu. Prawdziwy film atakuje za pomocą kamery naszą rzeczywistość i - ukazując pełne sprzeczności warunki życia społecznego i materialnego - rozwija tematykę twórczej pracy. (...) Kinocy idą od tworzywa do utworu filmowego (nie odwrotnie) i nie uważają za słuszne, by przy rozpoczęciu pracy przedstawiać "scenariusz". Scenariusz jako twór literackiego koncypowania zniknie w najbliższych latach całkowicie".

28 lutego, godz. 18:00, Kazimierz Malewicz - przegląd filmów o artyście

Kazimierz Malewicz. Przemienienie, reż. Aleksander Pietrowicz Kriwonos, 1992, 44'

Szósta część świata, reż. Dżiga Wiertow, 1926, 55'

Film Szósta część świata kontynuuje i rozwija temat rewolucji proletariackiej na Ukrainie. Wykonany został na polecenie Centrali Handlowej dla reklamowania radzieckich towarów za granicą. Wiertow rozbudował koncepcję filmu, tworząc poemat o wielkim, bogatym, pracowitym i pokojowym kraju, rozciągającym się od tajgi po środkowoazjatyckie obszary pustynne, od wysokich gór po przestwory oceanów.

29 lutego, godz. 18:00. Kazimierz Malewicz - przegląd filmów o artyście

Kazimierz Malewicz, reż. Arkadij Lwowicz Cyneman, 1989, 21'

Człowiek z kamerą, reż. Dżiga Wiertow, 1929, 65'
W tym dokumencie Wiertow realizuje w praktyce swoją teorię "kinooka". Bohaterem filmu nie jest człowiek, lecz właśnie kamera. Widz śledzi, jak operator pędzi autem przez miasto, wspina się na kominy i wisi na jadącym pociągu. Szeregi scen przerywane są sekwencjami z laboratorium i montażowni. Widzowie przeżywają powstawanie filmu. Reżyser, który od czasu rewolucji październikowej kręci kroniki tygodniowe, odrzuca fikcję w filmach: "Precz z burżuazyjnymi bajkowymi scenariuszami! Niech żyje życie takim, jakim jest!" Zamiast tego Wiertow kładzie nacisk na agitacyjne oddziaływanie środków formalnych takich, jak zbliżenia, rytmiczne rozczłonkowanie i kolorowanie pojedynczych scen. Oficjalna krytyka radziecka piętnuje jednak jego film jako formalistyczny: Wiertow wprawdzie wirtuozersko wykorzystuje techniczne możliwości kamery filmowej, ale nie pokazuje życia codziennego ludzi.