Kolekcja polskiej sztuki współczesnej znajdująca się w zbiorach toruńskiego Muzeum Okręgowego należy do jednej z najciekawszych w naszym kraju. Wystawa POLSKA SZTUKA WSPÓŁCZESNA składa się z trzech części: ekspozycji malarstwa i grafiki drugiej połowy XX wieku ze zbiorów toruńskiego muzeum oraz pokazu trzydziestu prac Andrzeja Wróblewskiego (1927-1957), pochodzących z kolekcji prywatnej. Jednym z głównych założeń wystawy stało się wskazanie roli i inspiracji sztuki Andrzeja Wróblewskiego w dorobku najnowszej sztuki polskiej.

Wystawę rozpoczyna zestaw obrazów Jana Cybisa, Zbigniewa Pronaszki, Eugeniusza Eibischa, Piotra Potworowskiego, Artura Nachta-Samborskiego, Tymona Niesiołowskiego - pedagogów polskich uczelni artystycznych, którzy wywali znaczący wpływ na twórczość powojennych pokoleń polskich artystów. Dominują w nim martwe natury, pejzaże, portrety. Prace kolejnej grupy artystów, związanej z działalnością Grupy Krakowskiej to dzieła Marii Jaremy, Jonasza Sterna, Tadeusza Brzozowskiego, Tadeusza Kantora. Strukturalizm dążący do analizy budowy świata reprezentowany jest obrazami m.in. Aleksandra Kobzdeja, Bronisława Kierzkowskiego. Artystą osobnym, wyłamującym się z wszelkich zaszeregowań stał się Władysław Hasior, a jego dorobek należy do najciekawszych dokonań współczesnej sztuki europejskiej. Grupę Wprost reprezentują obrazy jej założycieli: Macieja Bieniasza, Zbyluta Grzywacza, Leszka Sobockiego i Jacka Waltosia, komentujące naszą rzeczywistość lat 60. i 70. Nurt malarstwa metafizycznego ilustrują dzieła Zbigniewa Makowskiego, Zdzisława Beksińskiego i Henryka Wańka. W dziale abstrakcji geometrycznej znajdujemy obrazy Stefana Gierowskiego, Ryszarda Winiarskiego, Jana Berdyszaka, Aleksandry Jachtomy. Z nową figuracją, których obrazy znajdują się na toruńskiej wystawie, związani byli Janusz Przybylski, Antoni Fałat, Edward Dwurnik, a z nurtem fotorealizmu - Łukasz Korolkiewicz, Andrzej Sadowski. W dziale grafiki eksponowane są prace Jerzego Panka, Józefa Gielniaka, Haliny Chrostowskiej oraz twórców związanych z Toruniem: Tymona Niesiołowskiego, Edmunda Piotrowicza, Stanisława Borysowskiego, Marii Wąsowskiej, Barbary Narębskiej-Dębskiej, Edwarda Kuczyńskiego.

Eksponowane na wystawie gwasze, akwarele, monotypie, rysunki Andrzeja Wróblewskiego wchodzą w skład Kolekcji Pakoskiej, której twórca i właściciel, Antoni Michalak uznaje artystę za najważniejszego twórcę w dziejach polskiej sztuki drugiej połowy XX wieku. W katalogu wystawy zachęca do podjęcia nowych badań nad wyjaśnieniem i interpretacją sztuki Andrzeja Wróblewskiego, stawia wiele znaczących pytań o sens i kontekst historyczny jego wyjątkowej twórczości.

"Być może nadszedł teraz czas, aby spojrzeć na nowo na obrazy Andrzeja Wróblewskiego. - pisze Antoni Michalak - Prawda zawarta w jego dziełach narzuca się w sposób oczywisty. Nietrudno domyślić się, iż w czasach przed 1989 rokiem, zabieranie głosu w pewnych kwestiach było niemożliwe, a w niektórych wypadkach nawet niebezpieczne. Dziś odbiorcę jego twórczości nurtują pytania, na które w dotychczasowych publikacjach nie znajdzie się odpowiedzi. Byłoby dobrze, gdyby prezentowana wystawa, katalog i podane w nim sugestie interpretacyjne, zdopingowały specjalistów w dziedzinie nowoczesnej sztuki polskiej do gruntownego zajęcia się twórczością Andrzeja Wróblewskiego."

Wernisaż wystawy: 19 grudnia 2003, godz. 17:00.