"Paweł Hajncel jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Dyplom uzyskał w 1995 roku w pracowni drzeworytu prof. Andrzeja Bartczaka (...)

Malarstwo jest jedną z wielu rodzajów działalności twórczej, którymi obecnie się zajmuje.

W tej klasycznej formie wyrazu widać jego tęsknotę za dzieciństwem. Sam artysta sprawia wrażenie, jakby chciał zerwać z akademicką tradycją, zapomnieć o tym wszystkim, czego nauczono go w szkołach i znów kierować się intuicją dziecka, i znów podobnie jak ono malować.

Bohaterowie jego obrazkowych opowieści są naznaczeni cierpieniem, które mają wypisane nie tylko na zranionych twarzach, ale i w zranionych, z trudem zabliźniających się korpusach. Są już dorosłymi ludźmi, ale jakby wciąż uwięzionymi w dziecinnych ciałach. Dzięki temu wydają się być pozbawieni całej tej dorosłej dostojności, godności i wielkości. Stają się mali, niezgrabni i niezaradni. Uderza z nich bezbronność, słabość i delikatność wymieszane z zaciętością, zawziętością i bezlitosnością. To cechy dobrze znane każdemu dziecku. One nie znikają. Nosimy je w sobie przez całe życie, ale w pewnym momencie nie chcemy się do nich przyznać. Bo w społeczeństwie nie wypada być dzieckiem, nie wypada obnosić się z tą swoją niedoskonałością i bezradnością. I tak oto robimy się komiczni w tej naszej tragiczności (...)." (Dominika Wlazło, fragment tekstu zamieszczonego w folderze wystawy)

Wernisaż wystawy: 17 marca 2005, godz. 17:00.

Miejska Galeria Sztuki w Łodzi - Galeria "Chimera"
ul. Wólczańska 31, 90-607 Łódź
tel. (+48 42) 62 79 95, 63 22 416
www.miejskagaleria.lodz.pl