Dziś, po latach starań, nastąpi otwarcie muzeum Brunona Schulza w jego rodzinnym Drohobyczu. Muzeum zajmuje salę w Uniwersytecie Pedagogicznym im. Iwana Franki, gdzie przed wojną, w ówczesnym Gimnazjum im. Władysława Jagiełły, mieścił się gabinet pisarza. Tam uczył on rysunków i prac ręcznych.

Na ekspozycji znalazły się zdjęcia Brunona Schulza, przedmioty codziennego użytku z lat jego młodości. Są akwaforty Małgorzaty Leszczewskiej-Włodarskiej według cliche-verre'ów Brunona Schulza z cyklu "Xięga Bałwochwalcza".

W centralnym miejscu ustawiono popiersie Schulza dłuta Piotra Flita. W zbiorach jest m.in. pierwsze wydanie Sklepów cynamonowych, utwory Schulza w tłumaczeniach na różne języki oraz listy artysty w opracowaniu Jerzego Ficowskiego.

Młodzi naukowcy ukraińscy, Igor i Wiera Meniokowie, zabiegają o to, by integralną częścią ekspozycji były też freski Schulza odkryte przed dwoma laty w drohobyckiej willi gestapowca Landaua, a które obecnie są eksponowane w miejscowym muzeum krajoznawczym.

Drohobycz, który przez lata nie chciał pamiętać o swym dawnym mieszkańcu, w tym roku uroczyście obchodzi przypadającą dziś 61. rocznicę śmierci pisarza. Z tej okazji urządzono wystawę prac Franciszka Maśluszczaka nawiązujących do twórczości Schulza, będą koncerty oraz spektakl Sklepy cynamonowe warszawskiego Studia Teatr Test. Filmy dokumentalne o Schulzu i Kantorze zaprezentuje Krzysztof Miklaszewski.

O potrzebie otwarcia w Drohobyczu muzeum Schulza mówiło się od lat. Miejscowe władze jednak bardzo niechętnie wypowiadały się na ten temat i długo torpedowano tu wszelkie próby uczczenia jego pamięci. Popiersie pisarza podarowane przez amerykańskich Żydów zamknięto w jednej z sal Uniwersytetu i było prawie niedostępne dla schulzologów przyjeżdżających do Drohobycza.

Źródło: http://ksiazki.wp.pl/wiadomosci