Wystawa obejmująca rekonstrukcje kilku autoportretów Krzysztofa Wodiczki z początku lat 70. przypomina prace mało znane, częściowo tylko zachowane i funkcjonujące w postaci dokumentacji też tylko częściowo publikowanej.

Centralną częścią ekspozycji jest instalacja przedstawiająca dwustronne zdjęcie autora pochylającego się nad swoim lustrzanym odbiciem. Czytelna parafraza sytuacji narcystycznego zapatrzenia w siebie artysty, który nie sięgając wzrokiem poza dylematy twórczego "ja", nie jest w stanie dojrzeć niczego poza własnym odbiciem. Podobnie ironiczne wobec "wsobności" twórcy są dwa inne autoportrety, których bohater jest "wyłączony" z tego, co dzieje się wokół niego. Dwustronny Autoportret podwójny z artystą patrzącym w górę lub w dół oraz Autoportret narożny, w którym spojrzenie autora nie wykracza poza widzenie samego siebie.

We wszystkich autoportretach czytelny jest autoironiczny wymiar tych prac, w których Wodiczko wykorzystując własny wizerunek dystansował się od indywidualistycznych roszczeń. Krytyczny wobec modernistycznych celebracji podmiotu w polskiej sztuce lat 70., do której nie dochodziły "pomruki o nieistotności autora". Dla zrealizowanych w latach 1973-1974 różnych wersji autoportretów odniesieniem były również weryfikacje usytuowania własnej praktyki artystycznej w ówczesnej rzeczywistości, zwłaszcza złudnej pozycji podmiotu w kontekście polskiej "gry pozorów". Twórca projekcji publicznych, realizowanych od 1980 roku w różnych miejscach świata, postrzegający rolę artysty w kategoriach odpowiedzialności społecznej, w serii prezentowanych (zrekonstruowanych) autoportretów porzucał - jak pisał Andrzej Turowski - "egoistyczne usytuowanie podmiotu artystycznego w centrum tworzenia".

Kurator wystawy: Bożena Czubak.

Otwarcie: 23 stycznia 2009, godz. 19:00.
Wystawa trwa do 21 marca 2009.

Fundacja Profile
ul. Hoża 41/22
00-681 Warszawa
Tel. (+48 22) 628 31 66

link*www.fundacjaprofile.pl*http://www.fundacjaprofile.pl** **