Świat Krystiany Robb-Narbutt - malarki, rysowniczki, poetki - to świat marzeń, snów, ale i najprostszych codziennych doznań. Jej sztuka rodzi się pomiędzy pytaniami o sens życia, miłości, cierpienia, szczęścia. "Chcę rozumieć i przeżywać mój czas artystyczny razem z innymi, dlatego dużo oglądam, czytam, śledzę aktualne prądy w sztuce, chociaż znam swoją drogę" - mówi o sobie i swojej twórczości.

Życiowe doświadczenia artystki przeobrażają się w skupione, kontemplacyjne rysunki, osobliwe przedmioty, tomiki wierszy, które w subtelny sposób opisują świat i podstawowe instynkty ludzkie. Swoje ascetyczne pejzaże - wizje nieskończoności, powstałe z tysięcy kropek ekolinowej farby, Krystiana Robb-Narbutt maluje na niewielkich kartonach, deseczkach. Te prace nazywa rysunkami, chociaż bliższe są one malarstwu. Kompozycje z bieli, szarości, błękitów, różów są najczęściej bezludnymi krajobrazami z zaznaczonym pośrodku przedmiotem: wzgórzem, wyspą, grobowcem, obłokiem, anielskim skrzydłem, labiryntem, doniczką z kwiatem. Noszą one, lub ich cykle tytuły: "Sen o wyspie", "Droga", "Chwila", "Zapamiętanie", "Koniec i początek", "Powtórne narodziny", "Marzenie o podróży", "To, co pozostało po nieskończoności", "To, co pozostało po aniele", "Zapis świąt i dnia powszechnego".

W jednym z tekstów, autorstwa Marzenny Guzowskiej, o twórczości Krystiany Robb-Narbutt czytamy: "Krytycy analizują środki malarskie, jakimi posługuje się artystka, opisują jej obrazy, starają się uchwycić przesłanie dzieła, wskazać w nim ślad transcendencji, używając takich słów, jak symbol, znak, metafora. Lecz wobec metafizyki słowa są bezradne. To, czego nie da się wyartykułować, można tylko przeżyć, więc chciałoby się mieć te obrazy blisko i więcej o nich wiedzieć, niż tylko to, że cudem tworzenia jest przemienianie bólu, pragnienia, tęsknoty w kontur przedmiotu, w barwną plamę, w kompozycję - rodzi się w nich prawda trwalsza niż materia dzieła sztuki i mocniejsza niż życie człowieka."

Krystiana Robb-Narbutt (rocznik 1945) studiowała malarstwo i grafikę w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (dyplom 1971). Debiutowała wystawą tkaniny artystycznej. Brała udział w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych w kraju i za granicą, miała kilkanaście wystaw indywidualnych, m.in. w warszawskiej "Kordegardzie", "Pokazie". Jej prace znajdują się w polskich i zagranicznych kolekcjach muzealnych i prywatnych. Na wystawie w "Zachęcie" prezentowanych jest około stu rysunków i przedmiotów powstałych w latach 80., 90. i najnowszych.

Wernisaż wystawy: 29 sierpnia 2003, godz. 19:00.