Sztuki wizualne
Józef Pankiewicz. Wystawa monograficzna
Sztuki wizualne
Warszawa, 09.01.2006 - 26.03.2006
Jest to pierwsza zakrojona na tak szeroką skalę wystawa monograficzna Józefa Pankiewicza od czasu wystaw urządzonych po śmierci artysty, w Krakowie (1946), Warszawie (1947) i Olsztynie (1948/49). Celem wystawy jest wszechstronna prezentacja dorobku twórczego artysty, na który składają się obrazy olejne, rysunki oraz grafiki.
Józef Pankiewicz należy do najwybitniejszych artystów w historii sztuki polskiej XX wieku. Ten wszechstronnie wykształcony intelektualista o ogromnej wrażliwości i kulturze, chłodny analityk zgłębiający teoretyczne podstawy sztuki, przez całe życie dążył do absolutnej perfekcji warsztatu malarskiego i graficznego. Należał do malarzy nowatorów - był otwarty na awangardowe prądy w sztuce europejskiej, a własną twórczością oraz działalnością pedagogiczną wyznaczył kierunki rozwoju malarstwa polskiego 1 połowy XX wieku. Swoją drogę artystyczną rozpoczynał z pozycji XIX-wiecznego realizmu, był, obok Władysława Podkowińskiego, polskim pionierem impresjonizmu w jego najczystszej, francuskiej redakcji. Następnie, u schyłku XIX wieku zwrócił się ku wyrafinowanej estetyce symbolizmu. Po 1900, spędzając wiele lat we Francji, zainteresował się malarstwem postimpresjonistów, podejmował także eksperymenty bliskie założeniom kubizmu i fowizmu. Z fascynacji twórczością Cezanne'a i Bonnarda wyprowadził indywidualną formułę koloryzmu, podporządkowanego jednak ścisłej dyscyplinie w budowie form. Ostatnia ewolucja twórczości Pankiewicza dokonała się w oparciu o wzory sztuki klasycznej i zaowocowała wzmocnioną harmonią układów kompozycyjnych, subtelnością rozwiązań kolorystycznych oraz niezwykłą szlachetnością malarskiego tworzywa. Trudno przecenić zasługi Pankiewicza jako pedagoga, który wywarł wpływ na ukształtowanie artystów reprezentujących dwie ważne formacje w sztuce europejskiej i polskiej - postimpresjonistyczną i ekspresjonistyczną awangardę z kręgu Ecole de Paris oraz malarstwo kolorystyczne Komitetu Paryskiego.

Wystawa będzie prezentacją wybranych dzieł Józefa Pankiewicza - około 200 obrazów olejnych, 150 rysunków i 100 grafik - natomiast towarzyszący jej katalog obejmie całość jego artystycznej spuścizny, zarówno dzieła istniejące, jak i zaginione, opatrzone wyczerpujacym komentarzem naukowym.
Komisarz: Elżbieta Charazińska. Wernisaż wystawy: 9 stycznia 2006, godz. 18:00.
Warszawa, 09.01.2006 - 26.03.2006
Józef Pankiewicz,
Portret dziewczynki w czerwonej sukience (Józi Oderfeldówny),
1897, Muzeum Narodowe w Kielcach
Portret dziewczynki w czerwonej sukience (Józi Oderfeldówny),
1897, Muzeum Narodowe w Kielcach
Józef Pankiewicz należy do najwybitniejszych artystów w historii sztuki polskiej XX wieku. Ten wszechstronnie wykształcony intelektualista o ogromnej wrażliwości i kulturze, chłodny analityk zgłębiający teoretyczne podstawy sztuki, przez całe życie dążył do absolutnej perfekcji warsztatu malarskiego i graficznego. Należał do malarzy nowatorów - był otwarty na awangardowe prądy w sztuce europejskiej, a własną twórczością oraz działalnością pedagogiczną wyznaczył kierunki rozwoju malarstwa polskiego 1 połowy XX wieku. Swoją drogę artystyczną rozpoczynał z pozycji XIX-wiecznego realizmu, był, obok Władysława Podkowińskiego, polskim pionierem impresjonizmu w jego najczystszej, francuskiej redakcji. Następnie, u schyłku XIX wieku zwrócił się ku wyrafinowanej estetyce symbolizmu. Po 1900, spędzając wiele lat we Francji, zainteresował się malarstwem postimpresjonistów, podejmował także eksperymenty bliskie założeniom kubizmu i fowizmu. Z fascynacji twórczością Cezanne'a i Bonnarda wyprowadził indywidualną formułę koloryzmu, podporządkowanego jednak ścisłej dyscyplinie w budowie form. Ostatnia ewolucja twórczości Pankiewicza dokonała się w oparciu o wzory sztuki klasycznej i zaowocowała wzmocnioną harmonią układów kompozycyjnych, subtelnością rozwiązań kolorystycznych oraz niezwykłą szlachetnością malarskiego tworzywa. Trudno przecenić zasługi Pankiewicza jako pedagoga, który wywarł wpływ na ukształtowanie artystów reprezentujących dwie ważne formacje w sztuce europejskiej i polskiej - postimpresjonistyczną i ekspresjonistyczną awangardę z kręgu Ecole de Paris oraz malarstwo kolorystyczne Komitetu Paryskiego.
Józef Pankiewicz,
Targ na kwiaty,
1890, Muzeum Narodowe w Poznaniu
Targ na kwiaty,
1890, Muzeum Narodowe w Poznaniu
Wystawa będzie prezentacją wybranych dzieł Józefa Pankiewicza - około 200 obrazów olejnych, 150 rysunków i 100 grafik - natomiast towarzyszący jej katalog obejmie całość jego artystycznej spuścizny, zarówno dzieła istniejące, jak i zaginione, opatrzone wyczerpujacym komentarzem naukowym.
Komisarz: Elżbieta Charazińska. Wernisaż wystawy: 9 stycznia 2006, godz. 18:00.
Najczęściej czytane
- Muzyka
Premiera "Latającego Holendra" w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej - Sztuki wizualne
Wystawa "Turner. Malarz żywiołów" - Literatura
Rok 2012 Rokiem Korczaka, Kraszewskiego i ks. Skargi - Muzyka
Rozpoczyna się Rok Korczaka - Literatura
Początek Roku Korczaka w ŻIH
Podobne
Film Filmowy Wiedeń z polskimi akcentami
Film Wiedeń, 28.05.2012 - 03.06.2012Ponad 30 najlepszych fabuł i dokumentów z krajów Europy Środkowo-Wschodniej, w tym filmy Holland,...
Film Polskie filmy w międzynarodowym konkursie krakowskiego festiwalu
Film Kraków, 28.05.2012 - 03.06.2012Trzy dokumenty - "Wiera Gran" Marii Zmarz-Kocznowicz, "Uwikłani" Lidii Dudy i "Tato poszedł na ryby"...
Z bazy wiedzy
Sztuki wizualne Wojciech Fangor "Postaci"
Obraz Fangora należy do najbardziej kanonicznych dzieł polskiego socrealizmu. Operuje prostą...








