Wystawa HENRYK STAŻEWSKI I DYSKURS O RACJONALIZMIE gromadzi obrazy Henryka Stażewskiego, Mieczysława T. Janikowskiego, Jerzego Kałuckiego, Ryszarda Winiarskiego, Janusza Orbitowskiego, Włodzimierza J. Zakrzewskiego, Andrzeja Nowackiego, Ryszarda Bieneta i stanowi formę podkreślenia roli i znaczenia twórczości Henryka Stażewskiego w najnowszych dziejach sztuki polskiej.

Henryk Stażewski (1894-1988) był współtwórcą polskiej awangardy konstruktywistycznej. Malarz, projektant wnętrz, scenografii i grafiki książkowej, autor tekstów o sztuce. W latach 1913-20 studiował w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych w pracowni prof. Stanisława Lentza. Debiutował w 1920 roku na wystawie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. W latach 20. i 30. XX wieku związany był z najważniejszymi awangardowymi ugrupowaniami w kraju (Blok, Praesens, a.r.) i Europie (Cercle et Carré, Abstraction - Création). Był współredaktorem pism "L'Art Contemporaine", "L'Art Concret", "Europa", "Pion", "Nike", "Wiadomości Literackie", "Grafika", "Kuźnica"). W latach 1929-31 współtworzył Międzynarodową Kolekcję Sztuki Nowoczesnej Muzeum Sztuki w Łodzi. Brał udział we wszystkich znaczących wystawach polskiej sztuki nowoczesnej w kraju i za granicą oraz w wielu wystawach międzynarodowych. Jego wystawa w warszawskim Związku Literatów Polskich w 1955 roku stała się ważną manifestacją awangardy po okresie socrealizmu. Przez cały czas poszukiwał formy zdyscyplinowane, obiektywne, które wzbogacał o różnorodne elementy fakturowe i barwne. Henryk Stażewski uważany jest za najwybitniejszego i najbardziej konsekwentnego przedstawiciela abstrakcji geometrycznej w sztuce polskiej.

"Dzieło Henryka Stażewskiego, jego malarstwo i teoria sztuki na trwałe wpisały się w sztukę wieku dwudziestego - pisze w katalogu wystawy HENRYK STAŻEWSKI I DYSKURS O RACJONALIZMIE Włodzimierz Nowaczyk, kurator. W piętnaście lat po śmierci artysty pragniemy spojrzeć na jego spuściznę, nie jak na obiekty muzealne, lecz jak na doświadczenie, z którego można wysnuć inspirujące i ciągle żywotne wnioski. Tym właśnie jest długie trwanie prawd zawartych w tej praktyce artystycznej. Przyjrzymy się kolejny raz temu dziełu, przypatrzmy się również pracom artystów, którym bliskie są ideały, jakim wierny przez całe życie pozostał Henryk Stażewski. I nie jest to relacja mistrz - uczeń, lecz bardziej refleksja na temat możliwości kontynuowania gdzieś już zobaczonych obrazów, jak i zapoczątkowanych przez nie wątków, tropów i myśli."

Wernisaż wystawy: 3 września 2003, godz. 19:00.