Grzegorz Klaman, "Blow-up #1", video, 2007, fot. Instytut Sztuki Wyspa, Gdańsk

Grzegorz Klaman, artysta znany także jako aktywista, pedagog i jedna z najważniejszych postaci niezależnych ruchów artystycznych od początku lat osiemdziesiątych, jest w ostatnich latach głęboko zaangażowany w zagadnienia materializacji pamięci i historii.

Klaman, który uważa swoje działania aktywistyczne oraz tworzenie miejsc dla sztuki takich jak Wyspa za nieodłączną część praktyki artystycznej, jest bodaj pierwszym w Polsce artystą, który w tak bezkompromisowy i konsekwentny sposób łączy pole polityczności z polem wizualności. Świadczą o tym organizowane prze niego w ostatnich latach zdarzenia i performensy - zaproszenie sobowtóra Lecha Wałęsy do dawnego warsztatu pracy lidera Solidarności (podczas wystawy "Strażnicy Doków"), uruchomienie Subiektywnej Linii Autobusowej, która jest polifonią długo nie słyszanych głosów stoczniowców - jak i działania z istniejącymi obiektami. Dzięki niemu nowe życie zyskują zwykłe przedmioty przypuszczalnie powiązane ze sławnymi osobami i miejscami. Tak było z fragmentem muru stoczniowego oraz z dawnym stołem roboczym Wałęsy (Warsztat Pracy Lecha Wałęsy).

Tego lata Instytut Sztuki Wyspa prezentuje nowe, nieznane w Polsce prace Klamana, które wydają się otwierać nowy rozdział w jego twórczości. Wystawa w Wyspie to pierwsza od 12 lat indywidualna wystawa artysty w Gdańsku. W "Rzeczach politycznych" twórca eksploruje napięcie pomiędzy problematyką przedmiotu, który materializuje historię i naszą pojedynczością a życiem zbiorowym, przestrzenią i jej ekonomią polityczną.

Artysta pojawił się na scenie jeszcze jako student ASP w Gdańsku. Szybko stał się kluczową postacią młodej generacji, której lata formowania idei i postaw przypadły na okres strajków sierpniowych, stanu wojennego i transformacji. W latach 80. i 90. był jednym z najbardziej wyrazistych przedstawicieli najpierw "nowej ekspresji" a następnie "sztuki krytycznej". Figury z drewna a następnie monumentalne realizacje z drewna i stali, prace odnoszące się do pola wiedzy i polityczności, analiza przestrzeni i znaczeń symbolicznych, to tylko niektóre z rozpoznawanych cech jego twórczości.

Ruch i zaburzenie percepcji to najbardziej charakterystyczne cechy nowego projektu. Patrzymy na ciała w bezwładzie, ciała w popłochu. Kamera jest zawsze w ruchu, przenosząca pęd samochodu lub pośpiech biegnącego z kamerą. Przestrzenie do przesady wyidealizowane (jak przestrzeń uniwersyteckiego kampusu na Florydzie) czy do szczętu zdegradowane (jak zrujnowany budynek biura projektów w stoczni) to dziwne scenografie ciał i rzeczy politycznych. Ruch towarzyszy także instalacjom, w których dynamika figury lub obrazu buduje napięcie pomiędzy ciałem reprezentowanym, ciałem widza i przestrzenią. Pomiędzy patrzeniem i złudzeniem.

Kuratorka: Hadas Maor.

Wystawie towarzyszy książka Grzegorz Klaman pod redakcją Krzysztofa Gutfrańskiego zawierająca teksty i wywiady autorstwa Kuby Szredera, Waldemara Baraniewskiego, Romana Dziadkiewicza, Dietera Roelstratete, Hadas Maor, Gabrieli Salgado, Artura Żmijewskiego i Łukasza Gorczycy, Krzysztofa Gutfranskiego, Kamili Wielebskiej oraz Anety Szyłak.

Otwarcie: 4 czerwca 2010, godz. 19:00.
Wystawa czynna do 30 września 2010.Źródło: informacja prasowa