Bernardo Belloto (1721-1780), zwany Canaletto, fragment swego życia związał z Warszawą, a szczególnie z warszawskim Zamkiem Królewskim. Znakomity włoski malarz i akwaforcista, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli weneckiego malarstwa wedutowego, w latach 1767-80 pracował dla króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Artysta zmarł w Warszawie, pochowany został w Kościele Kapucynów przy ulicy Miodowej. Malował głównie panoramy miast, widoki ulic, placów i budowli (cykle widoków Drezna, Wiednia, Warszawy) oraz fantastyczne widoki architektoniczne. Był mistrzem perspektywy, artystą wrażliwym na kolor i światło. Jego dzieła cechuje precyzyjny rysunek, ogromna dokładność faktograficzna. Obrazy Canaletta to nie tylko dzieła sztuki, ale jednocześnie wiarygodne dokumenty współczesnej mu epoki, które można porównać z dokładnością fotografii. Po zniszczeniach wojennych II wojny światowej jego dzieła stanowiły cenny dokument ikonograficzny do rekonstrukcji zabytkowych miejsc Warszawy.

W ciągu trzynastu lat pobytu w stolicy Polski namalował Bernardo Bellotto około 70 obrazów. Oprócz wedut (znajdujących się m.in. w Sali Prospektowej Zamku Królewskiego) tworzył obrazy historyczne (np. dwie wersje ELEKCJI STANISŁAWA AUGUSTA, WJAZD JERZEGO OSSOLIŃSKIEGO DO RZYMU), pejzaże (m.in. WIDOK ŁĄK WILANOWSKICH). Wystawa BERNARDO BELLOTTO - SEKRETY JEGO MALARSTWA stanowi pokaz materiałów dokumentujących przebieg i obrazujących efekty prac konserwatorskich przy jego malowidłach z kolekcji Zamku Królewskiego w Warszawie. W większości są to fotografie, zdjęcia w podczerwieni, ultrafiolecie, fotografie rentgenowskie.

Wernisaż wystawy: 16 grudnia 2003, godz. 18:00.