Anna Ostoya, "Saturday Afternoon, 1st of December, Leeds", 2007, fot. materiały prasowe

Róg pomieszczenia sprawia, że czujemy się nieswojo - mamy wrażenie jakby ściany zakrzywiały się, a my nie możemy nigdzie uciec. W takiej, specjalnie ukształtowanej przestrzeni odbywa się wystawa "Cornered Rooms".

Stojąc w rogu pokoju mamy tylko dwie opcje: kierujemy wzrok albo do wewnątrz albo na zewnątrz. Kąt pokoju jest wtedy dla nas albo klatką albo bezpiecznym azylem. Na wystawie "Cornered Rooms" zebrane zostały instalacje, rzeźby i naścienne rysunki, które krytycznie podejmują pytanie o ten rodzaj przestrzeni: czy służy on tylko potęgowaniu naszych lęków związanych z zamknięciem w pułapce? Czy może raczej przyczynić się do stworzenia pozytywnej przestrzeni refleksji?

Architektura po wydarzeniach 11 września 2001 kładzie nacisk na konieczność wypracowania rozwiązań awaryjnych nastawionych na szybkie opuszczenie miejsca, ewakuację (exit strategies). W swoim tekście "Exit Architecture, Design Between War and Peace" Stephan Trüby przygląda się nastaniu tego nowego trendu w kontekście kultury, której charakterystyczne cechy to analiza ryzyka i wszechobecny strach. Nowe architektoniczne zasady budowania okazują się naznaczone chęcią "wyjścia", unikając jak ognia "sytuacji wejścia" (entry situations).

Róg pomieszczenia sprawia, że czujemy się nieswojo - mamy wrażenie jakby ściany zakrzywiały się, a my nie możemy nigdzie uciec. Kiedy zestawić tę sytuację z zainteresowaniem exit situations, jakie przejawia współczesna architektura, zauważamy, że kąt zyskuje rangę metafory naszej ogólnej kondycji społecznej.

Rogi i kąty zaanektowane przez artystów stanowią też kluczowy element przestrzeni wystawienniczej na "Cornered Rooms". Na wystawie pojawią się nowe zamówienia oraz prace w Wielkiej Brytanii wcześniej nie pokazywane takich artystów jak Hreinn Fridfinnsson (IS), Karim Noureldin (CH), Anna Ostoya (PL), Damien Roach (UK), Egill Sæbjörnsson (IS) czy Patrick Tuttofuoco (IT).

Saturday Afternoon, 1st of December, Leeds (2007) Anny Ostoi to rzeźba dźwiękowa, na którą składa się domowy odtwarzacz CD i trójkątny stół z krzesłem. Instalacji towarzyszy obraz olejny A Sense of Perspective and Other Attempts (2008), który artystka stworzyła zainspirowana zdjęciem w gazecie przedstawiającym dzieci żyjące na wysypisku śmieci. Część audio stanowi fragment powieści Itala Calvino Niewidzialne miasta zatytułowany "Leonia" czytany przez socjologa Zymunta Baumana. Leonia to fikcyjne miasto, które codziennie jest przez swoich mieszkańców odnawiane, z czego też są oni bardzo dumni. Nie widzą tylko, że proces ciągłej modernizacji generuje góry śmieci. Dla Baumana Leonia to metafora świetnie obrazująca jego teorie dotyczące postmodernistycznego społeczeństwa konsumpcyjnego.

Praca Ostoi obejmuje szereg tradycji estetycznych czerpiąc z historii sztuki, teorii i literatury. W swojej twórczości artystka dotyka złożonych problemów współczesności takich jak wojna czy gospodarka. Tematy te Ostoya analizuje z perspektywy historycznej i psychoanalitycznej i w kontekście jawnie maskulinistycznych aspektów współczesnej kultury.

Anna Ostoya studiowała w Parsons School of Art and Design w Paryżu oraz Städelschule we Frankfurcie nad Menem. W 2008 roku brała udział w Whitney Independent Study Program w Nowym Jorku. W tym roku jej indywidualne wystawy organizowane są w Galerii Foksal w Warszawie i w Galerii Kronika w Bytomiu. Prace Ostoi pokazywane były wcześniej w galerii Portikus we Frankfurcie nad Menem, warszawskiej Zachęcie, na Manifesta 7 w Rovereto (2008), podczas 2. Biennale w Atenach, CAR Projects, w Bologni i w Lisson Gallery w Londynie (2009).

Kurator: Annabelle von Girsewald.

Wystawa czynna od 3 września do 17 października 2010.

Waterside Project Space
Unit 8, Waterside
44-48 Wharf Rd
Londyn N1 7UX

Źródło: www.polishculture.org.uk, www.watersideprojectspace.org