Wystawa Terytoria obecności prezentuje instalację wideo Anny Konik Przezroczystość oraz fotografie Moniki Wiechowskiej. Oba projekty mówią o samotności, a łączy je przyjęta przez artystki perspektywa intymnej obserwacji i autentyzm.

Projekt Anny Konik opowiada o samotnych ludziach, którzy żyją w całkowitym zapomnieniu, odrzuceni przez społeczeństwo, jakby znaleźli się poza czasem. Zamknięci w swoich mieszkaniach, w swoich własnych historiach, są skazani na życie tylko ze wspomnieniami. Artystka ukazuje obraz człowieka wyalienowanego, "człowieka bez ciała", przezroczystego. Czworo bohaterów, do których dotarła Anna Konik, opowiedziało jej przed kamerą swoje losy. Wspominają młodość, bliskich, opowiadają o ludziach, których spotkali w życiu. Są samotni i rozpaczliwie poszukują ludzkich więzi, czasami zaskakująco zdolni do refleksji nad własnym losem, niby najbardziej wnikliwi obserwatorzy. Te opowieści stały się dla nich rodzajem katharsis, bo nagle całe życie stało się ośmiominutową historią, a czas przestał płynąć. Ich opowieści przypominają posępne bajki, ciemne i pełne goryczy, w których nie ma miejsca na szczęśliwe zakończenie, zaś oni sami przypominają postaci z dramatów Becketta. Wyjściowy materiał dokumentacyjny, czyli nagrane na taśmę wideo relacje każdej z osób, został przez artystkę opracowany za pomocą technik multiplikacji i animacji. Całość ma strukturę pasażu.

Monika Wiechowska zwraca w swoich pracach szczególną uwagę na wewnętrzną konstrukcję obrazu fotograficznego, bada kody językowe medium, którym się posługuje i buduje misterne związki kulturowe odsyłające uważnego widza do bogatego kontekstu ikonograficznego historii sztuki. Zarazem jej prace nacechowane są bardzo subiektywną relacją do rzeczywistości i niemal ekshibicjonistyczną szczerością. To połączenie intymności sfery prywatnej z tradycją estetyczną pozwala na stworzenie niezbędnego dystansu, co z kolei nadaje fotografiom Wiechowskiej intrygującą wieloznaczność. Wystawa w CSW pokazuje około 30 fotografii wyselekcjonowanych z nowych prac artystki, które nie były jeszcze nigdzie pokazywane, oraz z wcześniejszych realizacji. Najnowszy materiał powstał w czasie pobytu Wiechowskiej w Gruzji. Są to fotografie tajemniczych, opustoszałych miejsc, popadających w ruinę domów ze śladami dawnej świetności, którym towarzyszy klimat nostalgii, a zarazem dziwnej bezczasowości. To wrażenie bycia poza konkretnym czasem przywołało u artystki wspomnienia dotyczące zupełnie innych miejsc i wiążących się z nimi emocji. Dzięki temu możliwe stało się połączenie w tym projekcie wcześniejszych prac i skonstruowanie szczególnego rodzaju narracji opowiadającej o wędrówce poprzez kolejne warstwy indywidualnej pamięci.

Wernisaż wystawy: 28 czerwca 2004, godz. 18.00.