Tytuł wystawy Andrzeja Dudzińskiego jest jednocześnie tytułem jednego z prezentowanych na niej obrazów. Nazwa ta bowiem dobrze oddaje ideę malarstwa artysty. O ile wcześniejsze jego prace niosły pewien ładunek anegdoty, choćby była ona najbardziej pure-nonsensowa i abstrakcyjna, to obrazy z lat 1996-2002 są w coraz większym stopniu pozbawione jakichkolwiek odniesień, czego skrajnym przykładem są prezentowane prace z cyklu Koperty.

Malarstwo Andrzeja Dudzińskiego powstawało początkowo niejako na marginesie jego zawodowych dokonań. W Polsce nazwisko artysty stało się powszechnie znane dzięki ptakowi Dudi, rysowanego dla czasopisma "Szpilki". Po wyjeździe do Stanów Zjednoczonych artysta zyskał renomę jako ilustrator i komentator "The New York Times", a później w wielu innych publikacjach. Jednocześnie narastała w nim coraz większa potrzeba wypowiedzi własnej, niezależnej, niepochodzącej z konkretnego zamówienia. Malarstwo stało się dla Andrzeja Dudzińskiego odskocznią od codziennej pracy polegającej na wykonywaniu określonych zleceń. W pracach olejnych ślady czegoś to ślady podróży, lektur, wizyt w muzeach, zdarzeń, wspomnień i wyobrażeń. W cyklu Koperty ślady czegoś to ślady pędzla, węgla albo kredki na papierze, który sam jest śladem: śladem wykonanej pracy, która gdzieś posłużyła i następnie została odesłana.

W Kopertach, jak sam artysta powiedział w jednym z wywiadów, była zapisana historia pocztowej wędrówki.

"Kiedy rozkładałem je na stole, niemal za każdym razem uderzało mnie to, że były już zaczęte. Tak, jakbym brał nowy arkusz papieru czy blejtram, który zawierał już jakieś wskazówki. Czasami wystarczało niewiele ingerencji z mojej strony. I tak zacząłem się zajmować kompozycjami, w których punktem wyjścia jest przypadek.

Prezentowana wystawa odbywa się w ramach festiwalu "New New Yorkers and Their Friends" / "Nowi Nowojorczycy i ich przyjaciele".