Wystawa 1,2,3... Awangarda celebruje (wciąż trwającą) historię eksperymentu rozwijającego się na polu filmu i sztuki oraz na przeciściu obu tych dziedzin. Wystawa prezentuje artystów i filmowców z różnych krajów i generacji, konfrontując prace współczesnych artystów z dziełami wybitnych twórców polskiego filmu awangardowego.

Wystawa opiera się na napięciu między "horyzontalną" i "wertykalną" interpretacją wielości awangard, przywołaną przez tytuł wystawy 1,2,3...Awangarda. Horyzontalną - w znaczeniu różnych koncepcji modernizmu, pluralizmu i wielości filmowych oraz konceptualnych prac wizualnych istniejących w różnych światach okresu zimnej wojny, jak i współcześnie. Werykalną - w znaczeniu poszukiwania możliwej historyzacji polskiej awangardy artystycznej i filmowej - linearności, która może być odkryta i zrekonstruowana, mimo wielu zakłóceń w polskiej historii w ciągu ostatnich 80 lat.

Wertykalnie, istnieje odniesienie do trzech formacji, dla których kategoria eksperymentu na granicy sztuki i filmu jest szczególnie ważna: do pierwszej awangardy modernistycznej, neoawangardy lat 70. i współczesnych artystów, którzy podejmują w różny sposób, ironiczny bądź idealistyczny, dziedzictwo dwóch poprzednich formacji. Z drugiej strony, horyzontalne odczytanie tytułu zawiera różne rozumienie pojęcia awangardy - jak w przypadku Two Avant-Gardes Petera Wollensa, gdzie autor omawia różnicę między polityką narracji filmowej i polityką formalnego eksperymentu - sugerując coś w rodzaju trzeciej, bądź czwartej czy piątej awangardy...

1,2,3... Awangarda eksperymentuje z układem prezentacji, konfrontującym prace współczesnych artystów, na których wpływ mają różne teorie i pojęcia ruchomego obrazu z pracami wcześniejszej generacji polskich artystów, performerów i filmowców.

Przestrzeń wystawy składa się z 6 sal, zorganizowanych wokół różnych tematów, jak "Dźwięk i obraz", "Strategie analityczne", "Polityczne i ideologiczne zaangażowanie", "Konsumpcja", "Gry i partycypacja", "Wyobraźnia" i prezentuje prace powstałe specjalnie na wystawę.

Wystawa jest także specyficznym podsumowaniem kilkuletniej działalności programu Archiwum Polskiego Filmu Eksperymentalnego CSW, projektu badawczego skupionego na gromadzeniu i analizie polskiego filmu i sztuki. Celem programu jest ujawnianie nowych płaszczyzn porozumienia między filmem a sztuką oraz tworzenie współczesnych kontekstów prezentacji dla historycznych materiałów, szczególnie tych z lat 70.

Wystawie towarzyszy katalog z esejami m.in. Davida Crowley'a, Jana Verwoerta, Leire Vergary, Anselma Franke, Łukasza Rondudy, Davida Curtisa & Steve'a Balla i innych.

Wystawa będzie pokazywana w 2007 w Künstlerhaus Stuttgart i Sala Rekalde w Bilbao.

Artyści: Akademia Ruchu, Paweł Althamer, Piotr Andrejew, Antosz & Andzia, Bernadette Corporation, Kazimierz Bendkowski, Matthew Buckingham, Bogdan Dziworski, Marcin Giżycki, Janusz Haka, Oskar Hansen, Judith Hopf, Tadeusz Junak, Jacques de Koning, Igor Krenz, Grzegorz Królikiewicz, Zofia Kulik, Paweł Kwiek, Przemysław Kwiek, Jolanta Marcolla, Jonathan Monk, Natalia LL, Ewa Partum, Andrzej Pawłowski, Zygmunt Piotrowski, Józef Robakowski, Willem de Rooij/Jeroen de Rijke, Zbigniew Rybczyński, Zygmunt Rytka, Wilhelm Sasnal, Jadwiga Singer, Zdzisław Sosnowski, Mieczysław Szczuka, Michał Tarkowski, Stefan i Franciszka Themerson, Teresa Tyszkiewicz, Ryszard Waśko, Jan S. Wojciechowski, Krzysztof Zarębski, Florian Zeyfang, Artur Żmijewski.

Otwarcie wystawy: piątek 8 grudnia, godz. 18.00Wystawa czynna do 28 lutego

Kuratorzy: Łukasz Ronduda, Florian Zeyfang
współpraca: Kaja Pawełek
aranżacja architektury wystawy: grupa projektowa Centrala