Teatr
Studencki Teatr Satyryków
Teatr
Studencki Teatr Satyryków (STS) - jeden z najbardziej zasłużonych zespołów artystycznych PRL-u i najwyrazistszych symboli przełomu październikowego. Działał w Warszawie w latach 1954-1975.
Specjalnością STS-u stały się tzw. rewie satyryczne. Teatr dał 55 premier i 3210 przedstawień: pierwsze - 2 maja 1954, ostatnie - 14 marca 1975.
Z STS-u wyszło wielu wybitnych artystów teatru, kabaretu i estrady. Wpływ poetyki teatru często przebijał z ich późniejszej twórczości.
Powstanie STS-u łączyło się z ogromnym fermentem, jaki pojawił się w naszej sztuce wraz z możliwością odstąpienia od zasad socrealizmu. Sceny prześcigały się w pokazywaniu nowego repertuaru, głównie zachodniego, ale też dawno niegranych Dziadów Mickiewicza, bądź "odkrywanych" sztuk Stanisława Ignacego Witkiewicza. Niosło to za sobą zmiany w estetyce teatralnej - aktorstwie, scenografii, w czym prym wiodły zespoły pozainstytucjonalne.Amatorska grupa szybko stała się znaczącym głosem młodej inteligencji, wyprowadzającej rodaków z dna beznadziei stalinizmu. Atmosferę powstawania teatru znakomicie oddaje wspomnienie Stanisława Tyma:
Zobacz pełny tekst Janusza R. Kowalczyka o Studenckim Teatrze Satyryków: "Studencki Teatr Satyryków. Historia 'zbuntowanych zetempowców' "...
Specjalnością STS-u stały się tzw. rewie satyryczne. Teatr dał 55 premier i 3210 przedstawień: pierwsze - 2 maja 1954, ostatnie - 14 marca 1975.
Z STS-u wyszło wielu wybitnych artystów teatru, kabaretu i estrady. Wpływ poetyki teatru często przebijał z ich późniejszej twórczości.
Powstanie STS-u łączyło się z ogromnym fermentem, jaki pojawił się w naszej sztuce wraz z możliwością odstąpienia od zasad socrealizmu. Sceny prześcigały się w pokazywaniu nowego repertuaru, głównie zachodniego, ale też dawno niegranych Dziadów Mickiewicza, bądź "odkrywanych" sztuk Stanisława Ignacego Witkiewicza. Niosło to za sobą zmiany w estetyce teatralnej - aktorstwie, scenografii, w czym prym wiodły zespoły pozainstytucjonalne.Amatorska grupa szybko stała się znaczącym głosem młodej inteligencji, wyprowadzającej rodaków z dna beznadziei stalinizmu. Atmosferę powstawania teatru znakomicie oddaje wspomnienie Stanisława Tyma:
"Gdy po drugiej wojnie światowej Polska wzbogaciła się terytorialnie o Warmię i Mazury, nad Jezioro Nidzkie do leśniczówki Pranie zaczął przyjeżdżać Konstanty Ildefons Gałczyński. Od 1949 roku do Gałczyńskiego zaczęli przyjeżdżać studenci z Warszawy - ot, tak - żeby zobaczyć się z Poetą, porozmawiać lub po prostu wypić wódkę. Gałczyński pisał, trochę pił - studenci tylko pili i było bardzo przyjemnie. Potem Mistrz przeniósł się w zaświaty, a studenci, którzy go odwiedzali, urządzili pierwszy w Polsce Studencki Teatr Satyryków w Warszawie. W teatrze tym spędziłem kilkanaście lat. Gałczyńskiego już nie było. Sami musieliśmy pić i sami musieliśmy pisać."I dobrze się stało. Dziś mało kto zdaje sobie z tego sprawę, jak wiele jest w powszechnym użyciu cytatów, aforyzmów, powiedzonek, które po raz pierwszy padły z ust wykonawców tej niewielkiej, acz bynajmniej nie marginalnej scenki...
(Stanisław Tym, Mamuta tu mam. Utwory zebrane spod łóżka, Instytut Wydawniczy Latarnik, Michałów-Grabina 2005)
Zobacz pełny tekst Janusza R. Kowalczyka o Studenckim Teatrze Satyryków: "Studencki Teatr Satyryków. Historia 'zbuntowanych zetempowców' "...
Podobne
Film "Odkupienie" - artykuł o "Katyniu" Wajdy
Walerij Kuczin pisze: Zobaczymy sceny ukazujące współpracę radzieckich oficerów z dowództwem hitlerowskim w 1939 roku, zwycięski marsz po zdobytej bez walki Polsce, straszne dla...
Film ... Te wspaniałe bąbelki w tych pulsujących limfocytach
Film animowany w reżyserii Juliana Józefa Antonisza z 1973 roku.
Twórcy i Dzieła
Film "Toys"
Film dokumentalny w reżyserii Andrzeja Wolskiego z 2011 roku zrealizowany przez Instytut Adama...
Film "Przewodnik do Polaków"
Pięć filmów dokumentalnych o polskim rocku, modzie, zabawkach, himalaizmie i seksie w czasach PRL-u...
Film "Apel"
Film animowany w reżyserii Ryszarda Czekały z 1970 roku o rzeczywistości hitlerowskich obozów...









