Najstarsze istniejące polskie czasopismo muzyczne, poświęcone muzyce poważnej (w tym także dawnej i współczesnej) i życiu muzycznemu.

Pismo o takim tytule, redagowane przez Józefa Sikorskiego, ukazywało się już w latach 1857-1862 w Warszawie. W obecnym kształcie powstało w 1945 roku jako "Organ Związku Zawodowego Muzyków Rzeczypospolitej Polskiej", a jego wydawcą było początkowo Polskie Wydawnictwo Muzyczne. Do 1949 roku, a następnie w latach 1957-59, ukazywało się w Krakowie, a jego redaktorami byli: Stefan Kisilewski, Bronisław Rutkowski, Zygmunt Mycielski i Jerzy Broszkiewicz. Od 1959 roku dwutygodnik wydawany jest w Warszawie - do marca 2010 roku przez Bibliotekę Narodową, a od kwietnia 2010 roku - przez Instytut Książki.

W latach 1959-1968 redaktorem naczelnym "Ruchu Muzycznego" był Zygmunt Mycielski, od roku 1971 do 2008 roku - Ludwik Erhardt. Obecnie funkcję tę sprawuje Olgierd Pisarenko.

Pismo ma charakter popularnonaukowy, skierowane jest zarówno do osób zawodowo związanych z muzyką, jak i melomanów. Zawiera informacje o aktualnych wydarzeniach życia muzycznego w kraju i za granicą. Stałymi działami dwutygodnika są: Aktualności (przegląd bieżących wydarzeń muzycznych, festiwali, koncertów i konkursów), Co słychać? (wypowiedzi ludzi muzyki o swoim życiu i pracy artystycznej), Przeminęło z wiekiem (felietony Danuty Gwizdalanki), Relacje (opisy wydarzeń z życia muzycznego w Polsce i na świecie), Historia (prezentacje postaci z przeszłości, muzeów, instrumentów), Książki, Płyty (recenzje dotyczące aktualności fonograficznych, a także informacje o nagraniach archiwalnych), Kalendarz koncertowy i operowy (bardzo szczegółowy plan koncertów w filharmoniach i teatrach muzycznych całej Polski). Pismo publikuje również artykuły polemiczne na temat życia muzycznego i teksty z zakresu historii muzyki.

Na stronie internetowej dwutygodnika można znaleźć informacje o zawartości wydanych numerów, a także przeczytać wybrane artykuły.

Autor: Anna Iwanicka-Nijakowska, marzec 2011.