Wymazywanie, adaptacja powieści Thomasa Bernharda, to dwa wieczory o pamięci, jej wymiarze materialnym i niematerialnym, o poczuciu winy i pragnieniu wykorzenienia, nienawiści do własnej przeszłości. Franz Murau (Piotr Skiba) jest Austriakiem, mieszka poza granicami kraju. Śmierć rodziców zmusza go do przyjazdu do rodzinnej posiadłości Wolfsegg. Tam wracają wspomnienia dzieciństwa, lecz wspomnienia te są dalekie od sielankowego wyobrażenia o wieku dziecięcym, koszmarne. Franzowi znów stają przed oczyma despotyczna matka i ojciec, którzy po wojnie ukrywali funkcjonariuszy nazistowskiego aparatu. Rozpoczyna on więc proces wymazywania - materialnego, likwidując majątek rodziców i niematerialnego - starając się oczyścić własną pamięć.

" 'Wymazywanie' przeczy obiegowej opinii o teatrze Lupy, mówiącej, że to świat hermetycznie zamknięty na rzeczywistość, rodzaj magicznej wyspy Prospera. Tym spektaklem Lupa dotyka najistotniejszej kwestii w Europie po XX stuleciu - poczucia winy." (Roman Pawłowski, "Gazeta Wyborcza").

• Thomas Bernhard, Ausloeschung-Wymazywanie, przekład, adaptacja, reżyseria i scenografia: Krystian Lupa, muzyka: Jacek Ostaszewski, premiera w Teatrze Dramatycznym w Warszawie 10 i 11 marca 2001.