Wścieklizna Show, albo Fajni Ludzie według Wścieklizny młodego polskiego dramatopisarza Pawła Jurka miała prapremierę 23 i 24 marca 2003 roku w Teatrze Łaźnia w Krakowie. Spektakl był pokazywany na Festiwalu "The Best Off" w Gdańsku oraz naMiędzynarodowym Festiwalu Teatralnym w Kijowie.

" 'Wścieklizna' podobnie jak wcześniejsze 'Pokolenie porno' to pastisz brutalnej zachodniej dramaturgii spod znaku Sary Kane i Marka Ravenhilla" - pisał o dramaturgii Jurka Roman Pawłowski. - "Tematem jest kryzys relacji między ludźmi, które sprowadzają się do transakcji handlowych, seksu lub przemocy. Tym, co różni Jurka od licznych naśladowców nowego brutalizmu jest poczucie humoru - zarówno 'Wścieklizna' jak 'Pokolenie porno' są wypełnione groteskowymi chwytami i czarnym humorem." (Roman Pawłowski w: "Pokolenie porno i inne niesmaczne utwory teatralne. Antologia najnowszego dramatu polskiego w wyborze Romana Pawłowskiego", red. Henryk Sułek, Kraków 2003)

W przygotowaniu Wścieklizny Show, albo Fajnych Ludzi - pastiszu telewizyjnych reality shows mogli brać udział widzowie. "Łaźnia" zachęcała widzów do współuczestnictwa, wykorzystując techniki znane z mediów: głosowanie na wybranego kandydata, rozdawanie nagród, spotkania z uczestnikami. Finałem tych przygotowań stał się spektakl teatralny.

"W naszym projekcie chcemy mówić o reality show, o szumie medialnym wokół tego zjawiska, o rozbudzaniu w ludziach pragnienia spełniania się" - mówił Szydłowski. - " (...) reality show interesuje nas jako zjawisko socjologiczne. A sam spektakl i przygotowania do niego to pastisz tego zjawiska, reality show do potęgi n-tej. Dramat Pawła Jurka, który dość mocno przerabiamy, mówi o tym, co nas ogarnęło w związku z rozbudzeniem przez te programy niezwykle silnych pragnień. Liczy się tylko rywalizacja, posiadanie, wszyscy są nabuzowani i agresywni. Ale my chcemy mówić również o tym, czego tym ludziom brakuje: o utraconej harmonii. I chcemy, aby nasza 'Wścieklizna' była też przejmująca." ("Gazeta Wyborcza" 2003, nr 29)

Bohaterowie teatralnego reality show "Łaźni" to: Anulka, Baha, Robin i Qpsko - ludzie, którzy za wszelką cenę dążą do osiągnięcia sukcesu. Robin chce zostać prezenterem prognozy pogody, Qpsko pragnie po prostu powiedzieć światu o ważnych rzeczach, jakie ma do przekazania, Anulka marzy o sukcesie finansowym, pieniądze wydałaby na operacje plastyczne. Konwencja telewizyjna, zgodnie z którą "wyprodukowano" i prezentowano Wściekliznę, ma za zadanie pokazać także rolę publiczności w kreowaniu wypolerowanego świata opartego na fikcji, świata rodem z popularnych poradników, seriali i programów telewizyjnych. W krakowskim spektaklu twórcy stawiają pytanie o atrakcyjność tej fikcyjnej rzeczywistości i o powody, dla których staje się ona naszym światem.

"Takiego reality show w telewizji nie ma i pewnie nie będzie" - pisała Joanna Targoń. - "Spektakl w Łaźni jest nie tyle próbą analizy mechanizmów rządzących telewizyjną rozrywką, ile pokazania jej w krzywym (lekko) zwierciadle. (...) Przeciętność jest fotogeniczna; do sukcesu dąży się po trupach; wyobraźnia to śmietnik najgorszych klisz; oglądalność karmi się skandalem i przemocą. Ale może i lepiej, że nie jest to śmiertelnie poważny spektakl, tylko podstawianie krzywego zwierciadełka." (Joanna Targoń, "Gazeta Wyborcza" 27 marca 2003)

• Wścieklizna Show, albo Fajni Ludzie według dramatu Pawła Jurka Wścieklizna, reżyseria: Bartosz Szydłowski, scenografia: Małgorzata Szydłowska, muzyka: Marcel Chyrzyński, zdjęcia: Rafał Pogoda. Występują: Barbara Kurzaj, Anna Wielgucka, Robert Koszucki, Jakub Palacz. Prapremiera: 23 i 24 marca 2003 roku w Teatrze Łaźnia w Krakowie.

Autor: Monika Mokrzycka-Pokora, luty 2004.