Jeśli komuś ma udać się sceniczna realizacja powieści Bułhakowa, to na pewno osobą tą jest Krystian Lupa. Skomplikowaną, zapętloną fabułę powieści niełatwo przenieść do teatru. Reżyser za przewodnika po Bułhakowowskim świecie wybrał Wolanda, mistrza czarnej magii, który wędrując po Moskwie spotyka mistrza, autora dzieła o Jeszui i zakochaną w mistrzu Małgorzatę.

Powieść ma być - wedle słów Lupy - jedynie punktem wyjścia dla spektaklu, jego głównym tematem zaś będzie mentalność ludzi zanurzonych w komunizmie.

"Krystian Lupa przedstawił też kierunki w dokonywanej przez siebie adaptacji. Trzy zasadnicze wątki powieści: 'historia Poncjusza Piłata', 'krąg Wolanda' i 'świat rzeczywisty - Moskwa' będą w spektaklu płynnie przechodzić (również poprzez dekoracje), zmieniać się, wzajemnie przetwarzać. Żaden z wątków powieści nie zostanie potraktowany ilustracyjnie. Reżysera fascynuje zwłaszcza problem Moskwy, czyli świata realnego. Uważa, że ten wątek stanowi najbogatszy, otwarty materiał do poszukiwań. Zaznaczył, że nie interesuje go tło rodzajowe powieści ani sarkastyczny humor Bułhakowa. świat socjalistycznej Moskwy to świat bez Boga, to miejsce kastracji naturalnych ludzkich pragnień i aspiracji." (notatki z pierwszej próby Mistrz i Małgorzata)

• Michaił Bułhakow, Mistrz i Małgorzata, przekład: Irena Lewandowska, Witold Dąbrowski, adaptacja, reżyseria i scenografia: Krystian Lupa, muzyka: Jacek Ostaszewski. Premiera w Starym Teatrze w Krakowie 9, 10 maja 2002.