Aktorka, urodziła się w 1965 roku.

Ukończyła Wydział Aktorski krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, związana jest na stałe ze Starym Teatrem w Krakowie. Na scenie debiutowała w przedstawieniu Słońce zachodzi Michela de Ghelderode w Teatrze Lalki i Maski "Groteska". Prawdziwym odkrywcą jej talentu jest jednak Krystian Lupa, który obsadził młodą aktorkę w roli Matki w spektaklu Malte albo... Rainera Marii Rilkego w Starym Teatrze w Krakowie. Od tego czasu Hajewska grała w większości krakowskich przedstawień Lupy - Kalkwerku według prozy Thomasa Bernharda, Lunatykach według Brocha, Braciach Karamazow według Dostojewskiego czy Rodzeństwie Bernharda. Prócz Lupy, sposób gry Hajewskiej ukształtowały tak wybitne reżyserskie osobowości, jak Jerzy Jarocki (Grzebanie według Witkacego), Jerzy Grzegorzewski (Dziady - dwanaście improwizacji Adama Mickiewicza), czy Andrzej Wajda (Słomkowy kapelusz Eugene'a Labiche'a).

Hajewska jest na scenie niezwykle skupiona, przy minimum środków umie osiągnąć silny efekt teatralny, pokazać złożoność granej przez siebie postaci. Z pozoru drobna i delikatna, obsadzana głównie w rolach psychicznie pokomplikowanych nadwrażliwców, potrafi także wcielić się w osoby oschłe i bezwzględne. "W Krakowie bardzo mi się podobała aktorka, która wciąż paliła papierosy. (...) Według mnie jest wspaniała. Pełna dramatycznego wyrazu, tajemnicza. Nie to, żeby jej partner był zły, ale jej poziom - wprost nadzwyczajny! W Europie są jednak wspaniali aktorzy" - mówił o Hajewskiej w Rodzeństwie Giorgio Strehler.

Z równym podziwem wypowiadali się krytycy o postaci Agawe w Bachantkach Eurypidesa zainscenizowanych przez Krzysztofa Warlikowskiego w warszawskich Rozmaitościach. Choć aktorka pojawia się na scenie dopiero w ostatnich minutach spektaklu, to właśnie rola matki, która nagle odzyskuje świadomość, rozpoznaje, że niesie głowę nie lwa, lecz zamordowanego przez siebie syna i zaczyna wyrzucać bogom okrucieństwo, pozostaje w pamięci widzów.

Hajewska jest aktorką wszechstronną. Swego wyjątkowego warsztatu dramatycznego dowodzi nie tylko w teatrze, lecz i w filmie - w Śmierci dziecioroba Wojciecha Nowaka, we Wronach Doroty Kędzierzawskiej, w Szczęśliwym człowieku Małgorzaty Szumowskiej. Posiada ona również potencjał komediowy, który jako pierwszy wykorzystał Lupa w Lunatykach. Tropem Lupy poszedł Jerzy Stuhr i zaangażował Hajewską do roli Okularnicy w swym filmowym debiucie Spis cudzołożnic oraz Wielebnych Sławomira Mrożka zrealizowanych w Starym Teatrze w Krakowie.

Najważniejsze nagrody:

• 1988 - Wyróżnienie za debiut; za rolę Królowej Małgorzaty w Iwonie, księżniczce Burgunda Witolda Gombrowicza w reżyserii Jerzego Stuhra w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie na 14. Konfrontacjach Teatralnych "Klasyka Polska" w Opolu; Nagroda za rolę Królowej Małgorzaty w Iwonie, księżniczce Burgunda Witolda Gombrowicza w reżyserii Jerzego Stuhra w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie na 6. Ogólnopolskim Przeglądzie Spektakli Dyplomowych Szkół Teatralnych w Łodzi;
• 1994 - Nagroda krakowskiej filii Fundacji Kultury Polskiej;
• 1998 - Grand Prix za rolę Konradowej w Kalkwerku Thomasa Bernharda w Starym Teatrze w Krakowie na 38. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych;
• 2001 - Feliks Warszawski - nagroda za najlepszą rolę drugoplanową w sezonie 2000/2001, za rolę Agawe w Bachantkach Eurypidesa w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego w Teatrze Rozmaitości w Warszawie;
• 2004 - Ludwik - nagroda krakowskiego środowiska teatralnego za rolę Konradowej w Kalkwerku Thomasa Bernharda w reżyserii Krystiana Lupy w Starym Teatrze w Krakowie;
• 2005 - Feliks Warszawski za najlepszą drugoplanową rolę kobiecą, za rolę Dupy w przedstawieniu Krum Hanocha Levina w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego (TR Warszawa / Narodowy Stary Teatr w Krakowie);
• 2008 - Nagroda za drugoplanową rolę kobiecą, za rolę Barbary Rostawickiej w filmie 33 sceny z życia w reżyserii Małgorzaty Szumowskiej na 33. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni;
• 2009 - Wyróżnienie za rolę Niobe Queck w przedstawieniu Piekarnia Bertolta Brechta w reżyserii Wojtka Klemma w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie na 4. Ogólnopolskim Konkursie na Teatralną Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Europejskiej w Warszawie.

Opracowanie: 2001.
Aktualizacja nagród: Monika Mokrzycka-Pokora, listopad 2009.