Reżyserka teatralna, dyrektor teatrów, twórczyni i organizatorka międzynarodowych festiwali "Kontakt" w Toruniu i "Dialog" we Wrocławiu. Urodziła się w 1933 roku.

Ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim (1956) i studia reżyserskie w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie (1962). Debiutowała w warszawskim Teatrze Ateneum w 1961 roku. Pokazała wówczas warsztat reżyserski, na który złożyły się Escurial Michela de Ghelderodego, Na pełnym morzu Sławomira Mrożka oraz Samoobsługa Harolda Pintera. W latach siedemdziesiątych była związana z Teatrem Telewizji (na przykład Wielki człowiek do małych interesów Aleksandra Fredry z Bronisławem Pawlikiem w roli Jenialkiewicza, 1975) i z Teatrem Polskim w Warszawie, gdzie zrealizowała m.in. Moralność Pani Dulskiej Gabrieli Zapolskiej z Niną Andrycz w roli głównej (1973). Jednocześnie współpracowała z innymi scenami w kraju, ma na swoim koncie wiele prac reżyserskich, wśród nich Życie snem Pedro Calderona de la Barca (1978, Teatr im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie), Pluskwę Władimira Majakowskiego (1980, Teatr Dramatyczny w Elblągu), a w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu reżyserowała między innymi: Balladynę Juliusza Słowackiego (1984), Zmierzch Izaaka Babla (1987) i Pchłę Jewgienija Zamiatina (1989), Rewizora Mikołaja Gogola (1992), Niepokoje wychowanka Törlessa Roberta Musila (1993), Fernando Krapp napisał do mnie ten list Tankreda Dorsta (1994) i Wesele Stanisława Wyspiańskiego (1996).

Przez trzy sezony (1980-1983) szefowała Lubuskiemu Teatrowi im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze. Jako dyrektor naczelny i artystyczny w latach 1983-1996 Teatru im. Horzycy w Toruniu zamknęła Festiwal Teatrów Polski Północnej (kierowała nim od 1983 do 1989 roku). W 1991 roku stworzyła autorski Międzynarodowy Festiwal Teatralny "Kontakt" - miejsce wielokulturowej konfrontacji, gdzie spotykał się teatr przede wszystkim wschodniej, środkowej i zachodniej Europy. Wkrótce festiwal stał się uznaną, rozpoznawalną europejską "marką". Za jego prowadzenie w 1991 roku otrzymała nagrodę Prezydenta Torunia, w 1994 zaś wyróżniono ją Paszportem tygodnika "Polityka".

W 1997 roku Krystyna Meissner objęła jedną z najważniejszych scen w Polsce - Stary Teatr w Krakowie, jednak niecały rok później została zmuszona przez zespół do odejścia. W styczniu 1999 przeniosła się do Wrocławskiego Teatru Współczesnego im. Edmunda Wiercińskiego i objęła funkcje dyrektora naczelnego i artystycznego. W 2001 roku stworzyła tam cieszący się międzynarodową renomą Międzynarodowy Festiwal Teatralny "Dialog-Wrocław".

"I właśnie w tym 'dialogu' widzę swój maleńki wkład w to, co jak najszybciej powinno się dokonać w Polsce - mówiła Meissner - w naukę samodzielnego, krytycznego myślenia. Wiem, że najpierw byliśmy przez lata zniewoleni, a potem łatwo daliśmy się ponieść lenistwu. Ale ciągle próbuję podsuwać motywację, prowokować do wyjścia z tego marazmu. Chciałabym, byśmy samodzielnie osądzali rzeczywistość, byli tolerancyjni, skłonni do konsensusu... Takie marzenie..." ("Gazeta Wyborcza", 10 września 2009).

Na wrocławskiej scenie reżyserowała dramat współczesny - Sytuacje rodzinne Biljany Srbljanović (2000), Komedię bulwarową Olivera Bukowskiego (2001) i Orkiestrę 'Titanic' Christo Bojczewa (2007). Jednocześnie interpretowała klasykę, wystawiła prapremierę Królewny Orlicy Tadeusza Micińskiego (2003), powróciła do Balladyny Juliusza Słowackiego (2006). W 2008 roku w przedstawieniu ...np. Majakowski według dramatów Włodzimierza Majakowskiego w groteskowym ujęciu pokazała historię legendarnego poety rewolucji.

" '...np. Majakowski'  - pisała Katarzyna Kamińska - to nie biograficzna opowieść o bardzie rewolucji, ale rzecz zderzająca mentalność człowieka czasu bolszewickiego przewrotu ze współczesnym sposobem postrzegania świata" ("Gazeta Wyborcza - Wrocław", 13 października 2008).

Ostatnio przygotowała Białe małżeństwo Tadeusza Różewicza (2010), przedstawienie, które było pokazywane także podczas prowadzonego przez Wrocławski Teatr Współczesny kulturalnego programu "Różewicz rozrzucony" (2011).

Krystyna Meissner jest członkiem Informal European Theatre Meeting. Trzykrotnie zasiadała w jury Europejskiej Nagrody Teatralnej (Premio Europa per il Teatro), przyznawanej co roku w Taorminie najwybitniejszemu reżyserowi teatralnemu.

Ważniejsze nagrody i odznaczenia:

• 1980 - Nagroda dla przedstawienia i za reżyserię Pluskwy Włodzimierza Majakowskiego w Teatrze Dramatycznym w Elblągu na 22. Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu;
• 1982 - Zasłużony Działacz Kultury;
• 1985 - Nagroda za reżyserię Balladyny Juliusza Słowackiego w Teatrze im. Horzycy w Toruniu na 27. Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu;
• 1987 - Nagroda za reżyserię przedstawienia Zmierzch Izaaka Babla w Teatrze im. Horzycy w Toruniu na 29. Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu;
• 1992 - Nagroda prezydenta Torunia;
• 1994 - Paszport tygodnika "Polityka" za teatralny festiwal "Kontakt" w Toruniu;
• 1996 - Dyplom MSZ za wybitne zasługi dla kultury polskiej w świecie;
• 1997 - Nagroda Sekcji Krytyki Polskiego Ośrodka ITI za wybitne osiągnięcia w propagowaniu polskiej kultury teatralnej w świecie; Złota Kareta - nagroda redakcji toruńskich "Nowości" za sukces w minionym roku, za objęcie najbardziej prestiżowej sceny w kraju, Starego Teatru w Krakowie i za sukces festiwalu "Kontakt" w Toruniu;
• 2000 - Nagroda wojewody dolnośląskiego przyznana z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru;
• 2002 - Statuetka Fredry, nagroda honorowa Wrocławskiego Towarzystwa Przyjaciół Teatru, za najciekawsze wydarzenie sezonu - Międzynarodowy Festiwal Teatralny "Dialog"; Dolnośląski Brylant Roku w kategorii Wydarzenie Kulturalne Roku za zorganizowanie Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego "Dialog";
• 2005 - Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski;
• 2006 - Krzyż Rycerski Orderu Zasługi Republiki Litewskiej;
• 2008 - holenderska nagroda "Space to Take Place" za wkład w rozwój kulturalnych stosunków polsko-niderlandzkich oraz promocję teatru europejskiego, w tym niderlandzkiego w Polsce;
• 2009 - Nagroda za reżyserię przedstawienia ...np. Majakowski na podstawie dramatów i utworów poetyckich Włodzimierza Majkowskiego we Wrocławskim Teatrze Współczesnym im. Wiercińskiego na 4. Ogólnopolskim Konkursie na Teatralną Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Europejskiej w Warszawie, srebrny medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis.

Opracowanie: sierpień 2001.
Aktualizacja: Monika Mokrzycka-Pokora, maj 2011.