Sztuki wizualne
Stefan Wojnecki
Sztuki wizualne
Urodzony w 1929 w Poznaniu. Fotograf i teoretyk fotografii. Organizator wystaw, sympozjów.
Studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodnicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (dyplom w 1952). Od 1952 działał w Poznańskim Towarzystwie Fotograficznym, w latach 1967-1976 był jego prezesem. Od 1978 pracował w PWSSP (obecnie ASP) w Poznaniu, od 1993 roku na stanowisku profesora. Był dziekanem Wydziału Malarstwa, Grafiki i Rzeźby (1987-1993) i kierownikiem Zaocznego Studium Fotografii Profesjonalnej. Członek ZPAF od 1971, wielokrotny członek Rady Artystycznej. Do jego wychowanków z kręgu poznańskiej ASP należą m.in.: Piotr Wołyński i Krzysztof J. Baranowski.
Uczestnik wystawy "Krok w nowoczesność" (Salon PTF, Poznań 1957), która otwierała zainteresowanie różnymi możliwościami modernizmu. Debiutował w 1959 roku na wystawie w PTF. Początkowo interesował się aspektem techniczno-naukowym fotografii. W 1965 pokazał serię zdjęć m.in. spadającej wody wykonanych przy użyciu własnoręcznie skonstruowanej migawki o czasie otwarcia 2x108. W 1966 stworzył pierwsze "duogramy" (prace we własnej technice, częściowo oparte na fotografii). W 1969 roku odbyła się indywidualna wystawa "Twarze" (Salon PTF, Poznań), oparta na reprodukcjach fotograficznych kilkunastu autorów. W 1971 brał udział w wystawie "Fotografowie poszukujący" (Galeria Współczesna, Warszawa 1971). W 1972 miała miejsce ekspozycja "Duogramy - seria informacyjna" (Salon PTF, Poznań), będąca rozwinięciem wcześniejszych zainteresowań artysty problemem wpływu duogramów na percepcję człowieka.
W 1974 zaprezentował wystawę "Sztuka alternatywna (wersje alfa, beta, gama)" (Galeria PTF, Poznań). Badała ona relacje kilku przestrzeni w typie environment. W 1978 odbył się pokaz "Hiperfotografia" (BWA "Arsenał", Poznań) będący udaną próbą refleksji nt. fotorealizmu malarskiego i jego relacji do medium fotograficznego. Prace zaprezentowane na zorganizowanej w 1981 ekspozycji "Fotografia tożsamości" (BWA Stilon, Gorzów Wielkopolski) wykorzystywały materiał anonimowy. Ekspozycja "Wpisuję swoje przeżywanie świata" (Mała Galeria ZPAF-CSW, Warszawa, 1986) ukazała podjętą przez artystę próbę badania czasu i przestrzeni za pomocą tzw. zapisów światła. Była poszukiwaniem odpowiedzi na pytanie w jaki sposób światło zapisuje się na barwnym materiale fotograficznym, na zasadzie fotoperformance. W 1994 roku w ramach Miesiąca Fotografii w Bratysławie miał miejsce pokaz jego zdjęć pt. "Trace of Me". W 1998 roku opublikowano jego ważny tekst teoretyczny "Odcinanie pępowiny", poświęcony problemowi fotografii cyfrowej i jej związkom z rzeczywistością. W 1999 odbyła się duża wystawa monograficzna "Pęknięcia - ku symulacji" (BWA "Arsenał", Poznań). W 2002 roku brał udział w wystawie "Wokół dekady. Fotografia polska lat 90.". (Muzeum Sztuki w Łodzi, Galeria FF w Łodzi) prezentując prace odwołujące się do cytatu fotograficznego (m.in. Ślad cytatem, cytat śladem, 1990-92). Prace w zbiorach: Muzeum Narodowego we Wrocławiu.
Autor: Krzysztof Jurecki, Muzeum Sztuki w Łodzi, kwiecień 2004.
Studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodnicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (dyplom w 1952). Od 1952 działał w Poznańskim Towarzystwie Fotograficznym, w latach 1967-1976 był jego prezesem. Od 1978 pracował w PWSSP (obecnie ASP) w Poznaniu, od 1993 roku na stanowisku profesora. Był dziekanem Wydziału Malarstwa, Grafiki i Rzeźby (1987-1993) i kierownikiem Zaocznego Studium Fotografii Profesjonalnej. Członek ZPAF od 1971, wielokrotny członek Rady Artystycznej. Do jego wychowanków z kręgu poznańskiej ASP należą m.in.: Piotr Wołyński i Krzysztof J. Baranowski.
Uczestnik wystawy "Krok w nowoczesność" (Salon PTF, Poznań 1957), która otwierała zainteresowanie różnymi możliwościami modernizmu. Debiutował w 1959 roku na wystawie w PTF. Początkowo interesował się aspektem techniczno-naukowym fotografii. W 1965 pokazał serię zdjęć m.in. spadającej wody wykonanych przy użyciu własnoręcznie skonstruowanej migawki o czasie otwarcia 2x108. W 1966 stworzył pierwsze "duogramy" (prace we własnej technice, częściowo oparte na fotografii). W 1969 roku odbyła się indywidualna wystawa "Twarze" (Salon PTF, Poznań), oparta na reprodukcjach fotograficznych kilkunastu autorów. W 1971 brał udział w wystawie "Fotografowie poszukujący" (Galeria Współczesna, Warszawa 1971). W 1972 miała miejsce ekspozycja "Duogramy - seria informacyjna" (Salon PTF, Poznań), będąca rozwinięciem wcześniejszych zainteresowań artysty problemem wpływu duogramów na percepcję człowieka.
W 1974 zaprezentował wystawę "Sztuka alternatywna (wersje alfa, beta, gama)" (Galeria PTF, Poznań). Badała ona relacje kilku przestrzeni w typie environment. W 1978 odbył się pokaz "Hiperfotografia" (BWA "Arsenał", Poznań) będący udaną próbą refleksji nt. fotorealizmu malarskiego i jego relacji do medium fotograficznego. Prace zaprezentowane na zorganizowanej w 1981 ekspozycji "Fotografia tożsamości" (BWA Stilon, Gorzów Wielkopolski) wykorzystywały materiał anonimowy. Ekspozycja "Wpisuję swoje przeżywanie świata" (Mała Galeria ZPAF-CSW, Warszawa, 1986) ukazała podjętą przez artystę próbę badania czasu i przestrzeni za pomocą tzw. zapisów światła. Była poszukiwaniem odpowiedzi na pytanie w jaki sposób światło zapisuje się na barwnym materiale fotograficznym, na zasadzie fotoperformance. W 1994 roku w ramach Miesiąca Fotografii w Bratysławie miał miejsce pokaz jego zdjęć pt. "Trace of Me". W 1998 roku opublikowano jego ważny tekst teoretyczny "Odcinanie pępowiny", poświęcony problemowi fotografii cyfrowej i jej związkom z rzeczywistością. W 1999 odbyła się duża wystawa monograficzna "Pęknięcia - ku symulacji" (BWA "Arsenał", Poznań). W 2002 roku brał udział w wystawie "Wokół dekady. Fotografia polska lat 90.". (Muzeum Sztuki w Łodzi, Galeria FF w Łodzi) prezentując prace odwołujące się do cytatu fotograficznego (m.in. Ślad cytatem, cytat śladem, 1990-92). Prace w zbiorach: Muzeum Narodowego we Wrocławiu.
Autor: Krzysztof Jurecki, Muzeum Sztuki w Łodzi, kwiecień 2004.
Podobne
Sztuki wizualne Tadeusz Breyer
Rzeźbiarz, medalier. Urodził się w 1874 w Mielcu, zmarł w 1952 w Warszawie.
Sztuki wizualne Elżbieta Cieślar
Artystka sztuk wizualnych. Urodzona 3 grudnia 1934 w Warszawie, mieszka w St. Jeoire (Francja).
Zobacz także
Literatura Elżbieta Janicka "Festung Warschau"
Jak sugerują opisy książki - ale też komentarze samej autorki - "Festung Warschau" jest rodzajem spacerownika - a więc przewodnika, w którym krok po kroku, ulica po ulicy poznajemy dane miejsce. Jest...
Literatura Współczesna polska proza fantastyczna
Na początku lat 90. dominowało science fiction, co było echem twórczości Stanisława Lema czy Edmunda Wnuka-Lipińskiego. W nowym stuleciu dało się zauważyć zmiany w upodobaniach czytelników...
Najczęściej czytane
- Sztuki wizualne
Jan Matejko - Sztuki wizualne
Malarstwo polskiego symbolizmu - Sztuki wizualne
Leon Wyczółkowski - Teatr
Stanisław Wyspiański - Teatr
Sławomir Mrożek







