Sztuki wizualne
Ryszard Grzyb
Sztuki wizualne
Malarz, poeta, projektant graficzny. Urodzony 17 lipca 1956 w Sosnowcu, mieszka w Warszawie.
Studia malarskie rozpoczął w 1976 w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Tam na III roku zaczął malować kompozycje neoekspresjonistyczne. Po przeniesieniu się do Warszawy od 1979 kontynuował studia w Akademii Sztuk Pięknych, gdzie w 1981 uzyskał dyplom w pracowni prof. Rajmunda Ziemskiego. Na studiach nawiązał kontakty z członkami późniejszej Gruppy, którą wspólnie założyli pod koniec 1982. Od 1983 regularnie uczestniczył w wystawach i akcjach Gruppy, współredagował jej pismo "Oj dobrze już", gdzie zamieszczał swe wiersze, teksty teoretyczne i rysunki. W latach 1983-1987 malował niemal wyłącznie "papiery" czyli kompozycje temperą na kartonach. Przedstawiały one bójki i walki toczone przez fantastyczne stwory i karykaturalnie traktowane postaci ludzkie (Walka Jakuba z aniołem - dwie wersje, Równowaga jang i jin), a także zwierzęta, często w roli ofiar przemocy (Medytacja nad głową koguta, Zarzynanie czarnego koguta). Malował też sceny erotyczne (Pojedynek na szparagi, Szlifierz nocnych diamentów) i skatologiczne (Zaklęci bracia, Sranie ku wolności).
Używał ostrych kolorów, kładzionych szybkimi i dynamicznymi pociągnięciami pędzla. Apogeum tego okresu stanowią "papiery berlińskie", wykonane podczas stypendium w Berlinie Zachodnim, spędzonego wspólnie z kolegą z Gruppy, Ryszardem Woźniakiem. Zaludniają je postaci mityczne i literackie (Robina Rose, Na granicy Babilonu i Nowej Zelandii, Winnetou i Old Shatterhand mijają się). Osobną grupę stanowią sceny alegoryzujące współczesne relacje polsko-niemieckie (Jeszcze polska nie zginula, Kobieta za 100 marek).
Od 1987 artysta stopniowo zarzucał "papiery" na rzecz malarstwa olejnego, co przyniosło też zmianę stylu. Nastąpiły ujęcia bardziej wysmakowane kolorystycznie i formalnie, jak zabieg łączenia w jednym obrazie różnych rzeczywistości i planów malarskich (Ostatnia podróż, Pejzaż świni, Lata 60-te). Z czasem w malarstwie Grzyba zapanowały niepodzielnie kompozycje dekoracyjne, operujące kilkoma uproszczonymi motywami (np. ptaka, nosorożca, królika) rozmaicie rozgrywanymi na płaszczyźnie płótna. Styl ten kontynuuje Grzyb od początku lat 90. Kilkakrotnie wyjeżdżał do RFN (w tym na roczny pobyt od połowy 1990). Od końca 1991 mieszkał przez kilka lat w Krakowie, gdzie współpracował z Galerią Zderzak. Po powrocie do Warszawy oprócz malarstwa zajmuje się grafiką reklamową i wydawniczą, prowadząc własną firmę. Od wczesnej młodości uprawia też karate (ma czarny pas).
Wybrane wystawy:
Autor: Maryla Sitkowska, Muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, czerwiec 2002.
Zjadaj bogatych 2004; akryl, płótno; 140x180 cm; fot. dzięki uprzejmości Galerii aTAK
Studia malarskie rozpoczął w 1976 w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Tam na III roku zaczął malować kompozycje neoekspresjonistyczne. Po przeniesieniu się do Warszawy od 1979 kontynuował studia w Akademii Sztuk Pięknych, gdzie w 1981 uzyskał dyplom w pracowni prof. Rajmunda Ziemskiego. Na studiach nawiązał kontakty z członkami późniejszej Gruppy, którą wspólnie założyli pod koniec 1982. Od 1983 regularnie uczestniczył w wystawach i akcjach Gruppy, współredagował jej pismo "Oj dobrze już", gdzie zamieszczał swe wiersze, teksty teoretyczne i rysunki. W latach 1983-1987 malował niemal wyłącznie "papiery" czyli kompozycje temperą na kartonach. Przedstawiały one bójki i walki toczone przez fantastyczne stwory i karykaturalnie traktowane postaci ludzkie (Walka Jakuba z aniołem - dwie wersje, Równowaga jang i jin), a także zwierzęta, często w roli ofiar przemocy (Medytacja nad głową koguta, Zarzynanie czarnego koguta). Malował też sceny erotyczne (Pojedynek na szparagi, Szlifierz nocnych diamentów) i skatologiczne (Zaklęci bracia, Sranie ku wolności).
Być albo nie być 1998; olej, płótno; 100x89,5 cm; fot. dzięki uprzejmości Galerii aTAK
Od 1987 artysta stopniowo zarzucał "papiery" na rzecz malarstwa olejnego, co przyniosło też zmianę stylu. Nastąpiły ujęcia bardziej wysmakowane kolorystycznie i formalnie, jak zabieg łączenia w jednym obrazie różnych rzeczywistości i planów malarskich (Ostatnia podróż, Pejzaż świni, Lata 60-te). Z czasem w malarstwie Grzyba zapanowały niepodzielnie kompozycje dekoracyjne, operujące kilkoma uproszczonymi motywami (np. ptaka, nosorożca, królika) rozmaicie rozgrywanymi na płaszczyźnie płótna. Styl ten kontynuuje Grzyb od początku lat 90. Kilkakrotnie wyjeżdżał do RFN (w tym na roczny pobyt od połowy 1990). Od końca 1991 mieszkał przez kilka lat w Krakowie, gdzie współpracował z Galerią Zderzak. Po powrocie do Warszawy oprócz malarstwa zajmuje się grafiką reklamową i wydawniczą, prowadząc własną firmę. Od wczesnej młodości uprawia też karate (ma czarny pas).
Wybrane wystawy:
- 1986 - Ekspresja lat 80-tych, BWA, Sopot
- 1987 - Co słychać, Dawne Zakłady Norblina, Warszawa
- 1990 - Konstrukcja w procesie (3), Pałac Scheiblera, Łódź
- 1991- Kunst, Europa, Bonner Kunstverein, Bonn
- 1992/93 - Gruppa 1982-1992, Galeria Zachęta, Warszawa
Autor: Maryla Sitkowska, Muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, czerwiec 2002.
Podobne
Sztuki wizualne Tadeusz Breyer
Rzeźbiarz, medalier. Urodził się w 1874 w Mielcu, zmarł w 1952 w Warszawie.
Sztuki wizualne Elżbieta Cieślar
Artystka sztuk wizualnych. Urodzona 3 grudnia 1934 w Warszawie, mieszka w St. Jeoire (Francja).
Zobacz także
Film "Toys"
Film dokumentalny w reżyserii Andrzeja Wolskiego z 2011 roku zrealizowany przez Instytut Adama Mickiewicza w Warszawie w cyklu "Przewodnik do Polaków"...
Film "Przewodnik do Polaków"
Pięć filmów dokumentalnych o polskim rocku, modzie, zabawkach, himalaizmie i seksie w czasach PRL-u tworzy "Przewodnik do Polaków"...
Najczęściej czytane
- Sztuki wizualne
Jan Matejko - Sztuki wizualne
Malarstwo polskiego symbolizmu - Sztuki wizualne
Leon Wyczółkowski - Teatr
Stanisław Wyspiański - Teatr
Sławomir Mrożek







