Krzysztof Miklaszewski przez piętnaście lat był dokumentalistą twórczości Tadeusza Kantora, grał w największych jego przedstawieniach, służył za powiernika idei i myśli. Z jego spotkań z Kantorem zrodziły się zapiski, rejestracje, zdjęcia, filmy, cykle, nagrania rozmów i wykładów. Pudła dokumentacji, które pozostały po tych spotkaniach, zawierają wciąż wiele niepublikowanych materiałów, unikatowych zapisków i nagrań, wiele, jak sam je nazywa, "Kantorowskich odpadów". Z tych właśnie "odpadów" - wydobytych na światło dzienne zapisów filmowych, radiowych i tekstowych - komponuje Miklaszewski książkę o Tadeuszu Kantorze i jego sztuce - kolaż wspomnień, idei, fotografii, cytatów, refleksji i humoru.

"Obiektywny charakter rozmów - przedrukowanych w surowej, pozbawionej przypisów czy komentarzy formie - zderza się z subiektywizmem tekstów samego Miklaszewskiego. Część z nich to eseje dotyczące takich zagadnień jak komizm w teatrze Kantora czy stosunek artysty do fotografii i filmu; nie zawierają może szczególnie odkrywczych tez, ale czyta się je z przyjemnością. Gorzej, gdy Miklaszewski przyjmuje rolę nie dokumentalisty czy interpertatora, ale artysty: jak w kabaretowych, a zarazem pełnych wątpliwych mądrości "12 przykazaniach" (choć anegdoty są tu wyjątkowo smaczne), a zwłaszcza w szkicu "Teatr Kantora... bez Kantora". Miklaszewski załatwia w nim rozmaite sprawy bezpośrednio z Kantorem niezwiązane, ukazując konflikt wokół działalności byłych aktorów Cricot 2 w sposób stronniczy, a zarazem nieznośnie egzaltowany, wywód zaś prowadzi do wyliczenia własnych osiągnięć." (Anna R. Burzyńska, "Tygodnik Powszechny")

• Krzysztof Miklaszewski
  Tadeusz Kantor. Między śmietnikiem a wiecznością
  Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2007
  170 x 240, 304 ss. oprawa twarda, ilustracje czarno-białe
  ISBN 978-83-06-03092-1