Urodzony 1904 roku w Zabierzowie pod Krakowem. Zmarł w 1970 roku w Krakowie. Malarz i grafik projektowy wywodzący się z tradycji konstruktywistycznej, zainteresowany fotomontażem i filmem eksperymentalnym.

W 1923 roku ukończył studia na Wydziale Sztuk Zdobniczych w Szkole Przemysłowej w Krakowie. Od tego momentu działał w kręgu awangardowego pisma "Zwrotnica", redagowanego przez Tadeusza Peipera. W tym czasie wykonywał niezachowane już prace nazwane przez Peipera "fotoformią". Były to kompozycje z różnorodnych przedmiotów zarejestrowane za pomocą fotografii, co może wykazywać wpływy koncepcji Man Raya, a także Marcela Duchampa. Od 1926 roku odpowiadał za szatę graficzną "Zwrotnicy", a także w stylu konstruktywistycznym projektował układy typograficzne książek. Z 1924 roku zachowały się jego rysunki wywodzące się z tradycji formizmu polskiego. W 1926 roku na pierwszej wystawie grupy "Praesens" przedstawił osiem abstrakcyjnych prac z lat 1924-26, które świadczą o jego oryginalnych poszukiwaniach na kanwie konstruktywizmu polskiego. Od 1928 roku podjął współpracę z koncernem "Ilustrowanego Kuriera Codziennego" (IKC) - w tygodnikach "Na szerokim świecie" i w "Światowidzie" zamieszczał fotomontaże, które mieszczą się między konstruktywistyczną stylizacją (elementy pozafotograficzne wykonane były z doklejonego kolorowego papieru) a groteską inspirowaną surrealizmem i "nową fotografią". Wykorzystywał cytaty ważnych modernistycznych fotografii i filmów, co jest wyjątkowe nie tylko z punktu konstruktywizmu polskiego ale i ówczesnej europejskiej twórczości modernistycznej. Programowo rezygnowała ona w fotografii z kategorii cytatu, gdyż mogło prowadzić to do eklektyzmu i było w sprzeczności z poglądami na temat linearności rozwoju sztuki.

W 1932 roku Podsadecki uczestniczył w zorganizowanej przez łódzką grupę "a.r." międzynarodowej wystawie typografii, która odbyła się w Instytucie Propagandy Sztuki w Łodzi. Brali w niej udział obok Polaków ważni twórcy europejscy. W tym samym roku wykonał istotny cykl fotokolaży Amerykańska Ameryka, w którym poddał krytyce kapitalistyczny system społeczno-polityczny. W tym czasie w zakresie filmu współpracował z Januszem Marią Brzeskim oraz publikował teksty na ten temat, np. "Film wczoraj, dziś i jutro..." ("Kurier Filmowy" nr 44, dodatek do "Ilustrowanego Kuriera Codziennego" z 3 listopada 1932). W filmie Brzeskiego Beton zagrał główną rolę. W 1933 roku zrealizował cykl fotokolaży A to projekt mój tygodnika ilustrowanego, w którym praca Kobiety i dzieci jest cytatem z fotografii słynnego reportażysty Martina Munkaciego. Praca Gesty z tego samego cyklu cytuje słynnego fotografa niemieckiego Karla Blossfeldta, uczestnika najważniejszej światowej wystawy tych lat pt. Film und Foto (Stuttgart, 1929) na które zaprezentowało czołowe dokonania światowego modernizmu w zakresie fotografii i filmu modernistycznego. W latach 1932-34 Podsadecki działał w krakowskim Studiu Polskiej Awangardy Filmowej (SPAF), gdzie na slajdach prezentował trzy cykle "satyryczno-żartobliwych" fotomontaży. Pierwszy z nich obrazował jego krytyczne nastawienie do ówczesnego polskiego i światowego komercyjnego filmu oraz do poszczególnych reżyserów i aktorów (Profile en face). W Karykaturach Charliego dokonał pozytywnej oceny angielskiego aktora, słynnego komika - Charliego Chaplina, który był idolem wielu ówczesnych artystów awangardowych w Europie. W trzecim - Amerykańskiej Ameryce poddał surowej ocenie m.in. system wychowania młodzieży i panujące stosunki społeczne, w tym problem rasizmu.

Od 1935 roku Podsadecki oddalał się od twórczości o tradycji awangardowej przechodząc na pozycje bliższe malarskiemu koloryzmowi; od tego roku został członkiem Związku Zawodowego Polskich Artystów Plastyków w Krakowie. Uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939 roku, w wyniku której trafił do niewoli. Gestapo zniszczyło większą część jego dorobku z okresu konstruktywistycznego. Po II wojnie światowej początkowo mieszkał w Szczecinie, gdzie założył tamtejszy oddział Związku Polskich Artystów Plastyków. W 1952 roku powrócił do Krakowa. W ostatnich latach swego życia malował pejzaże i martwe natury w konwencji kolorystycznej. Najważniejsza wystawa prezentująca międzywojenny dorobek Brzeskiego i Podsadeckiego zatytułowana Janusz Maria Brzeski, Kazimierz Podsadecki. Z pogranicza plastyki i filmu (opracowanie wystawy i redakcja katalogu Janusz Zagrodzki) odbyła się w Muzeum Sztuki w Łodzi na przełomie 1980/1981.

Prace Podsadeckiego znajdują się w zbiorach: Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowego w Krakowie i Muzeum Narodowego w Warszawie.

Autor: Krzysztof Jurecki, Muzeum Sztuki w Łodzi, maj 2004