Urodził się w 1980 roku w Białymstoku. Malarz, twórca instalacji, fotografii, filmów wideo. Mieszka i pracuje w Warszawie.

Studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom obronił w 2004 roku w pracowni prof. Jarosława Modzelewskiego. Laureat głównej nagrody III edycji konkursu Samsung Art Master w 2006 roku. Współtwórca Latającej Galerii szu szu (z Ivo Nikiciem i Piotrem Kopikiem). Wydawca i redaktor naczelny magazynu "DIK Fagazine".

W swoim malarstwie Radziszewski stosuje różne stylistyki, często sięgając do popkultury. Odnalezione w kulturze masowej motywy przekłada na język malarski i płótno. Zachowuje przy tym typowe dla danego medium cechy, stąd łatwo rozpoznawalne pozostają źródła jego inspiracji - przypadkowe zdjęcia, religijne obrazki (cykl Ufam tobie, 2004, zobacz zdjęcie), komiksy, filmy animowane. Wśród obrazów Radziszewskiego odnaleźć więc można zarówno płótna fotorealistyczne, jak i utrzymane w konwencjach pop artowych. Jego projekty angażują zazwyczaj nie tylko różnorodne stylistyki malarskie, ale też inne media - fotografię, wideo, instalację (np. UFO, 2007 zobacz zdjęcie). Szczególnie charakterystyczne dla Radziszewskiego są zwłaszcza płaszczyzny malarskie szczelnie pokryte zwielokrotnionym motywem, malowanym czarnym konturem na białym tle. Ów horror vacui charakteryzuje zwłaszcza jego murale. Największy z nich, długości 35 metrów, artysta wykonał na warszawskiej stacji metra Marymont w 2006 roku (zobacz zdjęcie). Łączył w nim motywy z burzliwej historii miasta oraz jego dnia codziennego, stąd sąsiadowali ze sobą powstańcy i skaterzy. Zarówno stosowana technika, jak i upodobanie do działania w przestrzeni miejskiej oraz zaangażowania innych do własnych projektów ma swe korzenie we wczesnych działaniach Radziszewskiego: kolorowance dla dorosłych Zrób to ze mną (akcja w Cafe Baumgart w Warszawie w 2003 roku), działaniu z pensjonariuszami aresztu śledczego Gdzie jesteś (2004) (zobacz zdjęcie) czy akcji z udziałem dzieci Kolorowanie (Lille, Francja, 2004) (zobacz zdjęcie).

Dom-Blok-Ulica 2005 (fragment - Dom)

Podobną konwencję obrazową wykorzystał Radziszewski w swej pracy dyplomowej Dom - Blok - Ulica (2005). Projekt pomyślany został jako tryptyk, składał się z trzech akcji mających miejsce w trzech przestrzeniach: prywatnej - domu rodziców artysty, pół-prywatnej - bloku oraz przestrzeni miejskiej - ulicy. W domu rodziców Radziszewski pokrył niektóre ściany kwiatowym motywem z zasłony, jaka utrwalona została na jego zdjęciach z dzieciństwa. W bloku, w którym artysta mieszka w Warszawie, zamalował typową dla siebie stylistyką ściany klatki schodowej i świetlicy. Trzecia część tryptyku stanowiła na poły nielegalna akcja, podczas której Radziszewski rozwieszał na ulicach stolicy kserograficzne wizerunki Chrystusa. Działanie dokumentuje film.

Problem przenikania się przestrzeni prywatnej i publicznej oraz napięcia między nimi, stał się ważnym zagadnieniem wielu realizacji Radziszewskiego. W 2005 roku w Warszawie stworzył dwie wystawy w odmienny sposób podejmujące ten problem. Pierwszą z nich było Biuro w przestrzeni Informatorium warszawskiej Zachęty. Artysta przeniósł tam biuro białostockiego przedsiębiorstwa, w którym pracują jego rodzice. Na wystawę Radziszewski stworzył malarskie kopie kalendarzy i druków reklamowych pokrywające ściany biurowej przestrzeni, podkreślając rolę tych przedmiotów dla uczynienia w miejscu pracy bardziej domowej, przyjaznej atmosfery.

W tym samym roku w prywatnym mieszkaniu na warszawskim Żoliborzu Radziszewski otworzył wystawę Pedały, na którą złożyły się powstające od 2002 roku prace artysty podejmujące wątek gejowski.

"Razem nagle stają się swoistą deklaracją" - mówił Radziszewski.

"Pedały" 2005 (Warszawa, mieszkanie prywatne)

Wystawę otwierał dosłowny coming-out artysty - podłużny obraz z napisem Jestem pedałem. Najstarszą pracą był fotograficzny dyptyk Bóg nienawidzi pedałów. Bóg kocha wszystkich, nawet czarnuchów powstały w 2002 roku w pracowni prof. Grzegorza Kowalskiego w warszawskiej ASP. Tytułowy tekst napisany jest na czole ("Bóg nienawidzi pedałów") i policzku artysty ("Bóg kocha wszystkich, nawet czarnuchów"). Większość prac stanowiły niewielkiej wielkości obrazy z cyklu Mężczyzna - przedmiot pożądania, rejestrującego zachodzący w kulturze masowej proces erotyzacji męskiego ciała. Wśród przemalowanych motywów znalazły się zarówno zdjęcie nagiego Brada Pitta złapanego w obiektywie paparazzi, rzeźba Arna Brekera, jak i kadr z prężącym mięśnie bohaterem kreskówki Johnym Bravo. Cytat z niej artysta umieścił także na pomalowanej na różowo ścianie: "Man, it must be great being you watching me!". Nieprzypadkowo pokaz odbywał się w prywatnym mieszkaniu, co z jednej strony podkreślało zamknięcie środowiska gejowskiego, z drugiej wskazywało na pewien oddolny ruch w procesie społecznej emancypacji. Wystawa stanowiła jeden z elementów rodzącego się trendu polskiej kultury gejowskiej, której nasilniejszym przejawem było ukazanie się książki Lubiewo Michała Witkowskiego. Radziszewski był autorem polaroidowych zdjęć ilustrujących jej ekskluzywne wydanie. Kultury gejowskiej dotyczy też redagowany przez artystę przewrotny "DIK Fagazine".

Wątek gejowski i erotyczny pozostaje silny także w późniejszych pracach Radziszewskiego. Na początku 2006 roku nakręcił wideodziennik Plus/Minus, dokumentujący trudne momenty oczekiwania na wyniki testu na obecność wirusa HIV w jego organizmie. Rozpoczynając zdjęcia Radziszewski nie znał jeszcze jego rezultatu. Ścieżkę dźwiękową stanowią rozmowy telefoniczne artysty, który zwierza się ze swej niepewności przed wynikiem badań oraz uczuć związanych ze świeżo rozpoczętym związkiem. Za film Plus/Minus Radziszewski otrzymał pierwszą nagrodę w konkursie Samsung Art Master.

Spróbuj tego 2006

W 2006 roku w poznańskiej Galerii Pies artysta zorganizował akcję Spróbuj tego - konkurs na najbardziej erotyczny sposób zjedzenia banana, czym w oczywisty sposób nawiązał do pracy Natalii LL Sztuka konsumpcyjna z 1972 roku. Nagrodą w konkursie był obraz przedstawiający kiść bananów. Do sztuki tego okresu nawiązywał niejednokrotnie. W 2007 roku w Galerii BWA w Zielonej Górze, na wystawie "Struktura faktu artystycznego" Radziszewski na swój własny sposób przetworzył prace Wojciecha Fangora, Edwarda Krasińskiego, Natalii LL i Ryszarda Winiarskiego, zadając pytanie o ich aktualność i współczesną recepcję.

Wątki gejowski oraz rodzinny łączyła wystawa "Zawsze chciałem" w warszawskim Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w 2007 roku, wskazując na istotne napięcie między dwoma problemami, dwoma równoległymi światami, niemal nieposiadającymi punktów styczności (zobacz zdjęcia). W przestrzeni przypominającej wnętrze mieszkania Radziszewski przedstawił projekt Dom, część pracy dyplomowej, uzupełniony o filmy, w których występuje babcia artysty. W duecie z nią wykonuje pieśń "Chwalcie łąki umajone" (kobieta w domowym zaciszu, artysta - w profesjonalnym studiu nagraniowym). Na drugim wideo babcia dzierga dla Radziszewskiego różową kominiarkę (Fag Fighters: prolog, 2007). Prawdopodobnie nie spodziewa się, do czego jest mu ona potrzebna. W mrocznych salach wystawy przedstawione zostały działania fikcyjnej grupy gejowskich anarchistów Fag Fighters, występującej w różowych kominiarkach, oraz film Plus/Minus.

Na konkurs "Spojrzenia 2007" w warszawskiej Zachęcie Radziszewski stworzył czytelnię zbierającą jego dorobek artystyczny oraz dokumentację działań przygotowawczych tej pracy, do czego ponownie zaangażował swoją rodzinę.

W styczniu 2010 artysta otrzymał Paszport "Polityki" w dziedzinie sztuk wizualnych. Ekonomia daru stała się też punktem wyjścia wspólnej wystawy z Kubą Dąbrowskim, na której artyści nawzajem wymienili się podarunkami ("Prezenty", 2009). Na wcześniejszej wspólnej wystawie zatytułowanej "Koledzy" artyści eksplorowali swe wczesne dziecięce inspiracje - obaj dorastali w Białymstoku w latach osiemdziesiątych. Dąbrowskiego zafascynował wówczas świat koszykówki i amerykańskiej NBA, Radziszewskiego - projektowanie sukni dla lalek Barbie.

Obszarem zainteresowania Radziszewskiego jest kultura popularna. Latem 2009 w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie prowadził butik - Marios DIK, efekt współpracy wydawanego przez niego pisma i projektantami MARIOS (Leszkiem Chmielewskim i Mariosem Loizou). Ubrania nowopowstałej marki odznaczają się charakterystycznymi dla obrazów Radziszewskiego konturowymi rysunkami z motywami kultury gejowskiej.

W 2009 roku warszawska Zachęta zaprosiła Radziszewskiego do pokazania mniej znanych fragmentów jej kolekcji. Na wystawie "Siusiu w torcik" artysta wszedł w rolę kuratora, projektując wystawę złożoną z zapomnianych dzieł, które trafiały do instytucji w czasach PRL-u, gdy Zachęta funkcjonowała jako Centralne Biuro Wystaw Artystycznych. Łącząc strategie artystyczne i kuratorskie, inkorporując prace innych artystów do własnego meta-dzieła, Radziszewski zadał pytanie o integralność dzieła sztuki i proces budowania znaczenia. Za patrona wystawy obrał Edwarda Krasińskiego, eksponując jego Instalację z 1997 roku i wchodząc w dialog z twórcą, którego znakiem rozpoznawczym stał się blue scotch, za pomocą różowego paska.

Autor: Karol Sienkiewicz, październik 2007, aktualizacja - styczeń 2010.

Wystawy indywidualne:

2002 - "Co właściwie sprawia, że nasze mieszkania są tak odmienne, tak pociągające?" - Galeria Zakręt, Warszawa;
2003 - "Uniform" - TR, Warszawa;
2004 - "Dom - Blok - Ulica" - Galeria Program, Warszawa; "Ufam tobie" - Galeria ZOO, Warszawa; ; "Kolekcja prywatna" - Galeria Kuluary, Warszawa
2005 - "Pedały" - mieszkanie prywatne, Warszawa; "Biuro" - Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa;
2006 - "Spróbuj tego" - Galeria Pies, Poznań; "Lubiewo" - Galeria Obok ZPAF, Warszawa; "B16" - Galeria ZOO, Warszawa; "Kompozycja 1" – PGR ART/Kolonia Artystów, Gdańsk; "Lubiewo" - Studio BWA, Wrocław;
2007 - "Zawsze chciałem" - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa; "UFO" - Galeria Program, Warszawa; "Struktura Faktu Artystycznego" - BWA, Zielona Góra; "Man, It must be great" - Galeria Hamidrasha, Tel Aviv, Izrael;
2008 - "Koledzy" (z Kubą Dąbrowskim) - Galeria ZPAF i S-ka, Kraków; "Dla Natalii LL" - (z grupą Sędzia Główny) – Galeria 86, Łódź; "DIK Fagazine/Pissing Chapel" - White Cubicle Toilet Gallery, Londyn, Anglia; "Oh!" - Galeria Arsenał, Białystok;
2009 - "Study" - lokal_30, Warszawa; "Hidden Power" - Monika Bobińska Gallery, Londyn; "Marios Dik" - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa; "Prezenty" - TR, Warszawa (z Kubą Dąbrowskim).

Wystawy zbiorowe:

2002 - "Blok. Osiedle. Mieszkanie." - Galeria Działań/RASTER, Warszawa; 2003 - "Codzienność" - Galeria Arsenał, Białystok; "POPOP" - Roodkapje, Rotterdam, Holandia; "Laboratorium szu szu" - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa;
2004 - "Ładnie? O ładnym..." - Młyn nr 2 "Ziarno", Kraków; "Wyjście awaryjne" - Galeria ZOO, Warszawa; "Randka w ciemno" - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa; "Powinność i bunt" - Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa; "Nova Polska 70-80" - Maison Folie de Moulins, Lille, Francja; "Last few Days of Laboratory Space" - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa; "Drang nach West(End)" - compact/space, Berlin, Niemcy;
2005 - "Polklore" - Stuttgart, Niemcy; "iPop" - Art Murmur Gallery, Los Angeles, USA; "Papierosy" - Galeria Zero, Berlin, Niemcy; "Cita a Ciegas" - Sector Reforma, Guadalajara, Meksyk; "V Supermarket Sztuki" - DAP, Warszawa; "Prowizorycznie" - Kulturverein Schloss Goldegg, Goldegg, Austria; "CLUB CUBE" - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa;
2006 - "Poza" - Real Art Ways, Hartford, USA; "TEMPS D'IMAGES" - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa; "2xP" - Yours Gallery, Warszawa; "L.H.O.O.Q." - Galeria Piekary, Poznań; "Miłość i demokracja" - Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia, Gdańsk; "Stan wewnętrzny" - Centrum Kultury Zamek, Poznań; "Witajcie w mediach!" - Królikarnia, Warszawa; "Samsung Art Master" - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa; "Łódź-Warszawa Miasta Binarne" - Galeria Manhattan, Łódź; "Kleine Madchen" - Terra Polska/Kulturbrauerei, Berlin, Niemcy; "Firmenladen" - Bern, Szwajcaria; "[In'klud] Infekcja" - Galeria Arsenał, Poznań
2007 - "Spojrzenia 2007" - Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa; "Betonowe dziedzictwo. Od Corbusiera do Blokersów" - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa; "SEX SHOP" - Studio BWA, Wrocław; "Arte Fiere" - Bolonia; "Vienna Fair" - Wiedeń, Austria; Biennial of young Artists - Tallin, Estonia; "4x1" - VillaNuts, Den Haag, Holandia; "Antyfotografie" - 5 Biennale Fotografii, Galeria Arsenał, Poznań; "Catching Passages" - Muzeum Narodowe Brukenthal, Sibiu, Rumunia; Międzynarodowa Kolekcja Sztuki xx i xxi wieku. "Szkic 2: Siła formalizmu" - Muzeum Sztuki, Łódź;
2008 - "Inne miasto, inne życie" - Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa; "Wenus Polska 2008" – Miesiąc Fotografii, Kraków; "Bat-Yam" International Biennale of Landscape Urbanism - Bat-Yam, Izrael; "Under the Skin: New Video from Poland" - New Museum, New York, USA; "Just Different" - Cobra Museum, Amstelveen, Holandia; "Efekt czerwonych oczu" - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa;
2009 - "Smell it!" - Kunsthalle Exnergasse, Wiedeń; "Prague Biennale" - Karin Hall, Praga, Czechy; "Tribute to Edward Krasiński" - Bęc Zmiana, Warszawa; "Siusiu w torcik" - Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa; "Arbeiter verlassen die Arbeitsstätte" - Galerie für Zeitgenössische Kunst Leipzig, Niemcy; "Vogue" - Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia, Gdańsk; "I like all these pictures" - Galeria Starter, Poznań; "100% malarstwa" - Królikarnia, Warszawa.