Sztuki wizualne
Kamil Kuskowski
Sztuki wizualne
Malarz. Urodził się w 1973 roku w Zakopanem.
Kamil Kuskowski w latach 1995-2000 studiował w Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi na Wydziale Techniki i Ubioru. Obecnie pracuje na macierzystej uczelni.
Niemal cała twórczość Kamila Kuskowskiego jest zmaganiem się artysty z medium malarskim, miejscem malarstwa w sztuce oraz jego historią, przez co dochodzi także do refleksji nad ramami instytucjonalnymi sztuki. Już dyplomowy cykl obrazów Kuskowskiego pt. Dekonstrukcje (2000) nawiązywał do historii malarstwa, a nawet do konkretnych dzieł - Vincenta Van Gogha, Celnika Rousseau czy Eduarda Maneta. Artysta stworzył malarskie obiekty o formatach zgodnymi z oryginałami, jednak podzielonymi na kwadratowe lub prostokątne moduły. Niektóre z modułów stanowiły fragmenty reprodukcji obrazów nadrukowane na jedwabiu, większość z nich jednak były to monochromy, utrzymane w odcieniach również zapożyczonych z oryginalnych dzieł. Zdaniem Jarosława Lubiaka,
W 2001 roku powstał cykl Ukrzyżowania, seria obrazów kształtem nawiązujących do belek z krzyża. W ich centralnej części znajdują się monochromatyczne pola z napisem, po bokach - przebite dłonie Chrystusa, cytaty z dzieł sztuki. Napisy z kolei to współczesne grzechy, w dodatku napisane w języku angielskim (np. "corruption", "intolerance", "materialism", "hypocrisy", "nepotism"). W Obrazach konsumpcyjnych (2002), artysta jako pigmentu użył zup w proszku, którym wypełniał wnętrza namalowanych talerzy (na cykl składają się m.in. barszcz czerwony, grochówka kujawska czy rosół z kury). W ten sposób namalowane przestawienie stawało się równoznaczne z malowanym przedmiotem. Podobnie działo się w nieco późniejszych Barwach klubowych (2003-2004), blejtramach naśladujących szaliki i proporczyki różnych klubów piłkarskich. Obrazy kopiowały nie tylko ich wzory i kolorystykę, ale także kształty i rozmiary. Kuskowski użył tu strategii łączącej w sobie medium malarskie oraz tradycję ready-made, znanej przynajmniej od czasu flag i tarcz strzelniczych Jaspera Johnsa.
W swych cyklach i projektach Kamil Kuskowski często korzysta z monochromu (jako gestu ikonoklastycznego) i sięgającej początku XX wieku historii negacji obrazu. W 2002 roku stworzył cykl Tematy malarskie, na który składały się właśnie monochromy na deskach, tytułowe tematy zredukowane były do wyciętego napisu, określającego znane z historii tematy, takie jak martwa natura z jabłkami, autoportret czy pejzaż polski. Co ciekawe, wśród nich znalazł się także monochrom. Za rozwinięcie tego cyklu uznać można inny projekt Kuskowskiego - MuzeuM. Znowu jego materialną częścią były monochromatyczne obrazy w złotych, dekoracyjnych ramach. Towarzyszył im jednak rodzaj przewodnika głosowego. Każdemu obrazowi przyporządkowany został odczytywany monotonnym głosem opis, który nie odnosił się bynajmniej do monochromu, lecz tworzył wizję wyimaginowanych obrazów (notabene autorstwa Kuskowskiego), przywodzących na myśl sztukę dawną (np. Sztorm). Jak pisał Jarosław Lubiak,
Ostateczną rozprawą Kuskowskiego z malarstwem miała być wystawa Uczta malarstwa w 2007 w łódzkiej galerii Atlas Sztuki. W dekoracyjne, szerokie ramy, artysta oprawił wówczas grube albumy wielkich mistrzów malarstwa, które publiczność mogła wyjmować z ram niczym z bibliotecznych półek. Jednocześnie artysta odniósł się do tradycji martwej natury, którą "ożywił" zastawiając suto stoły w galerii i zapraszając gości do konsumpcji.
Autor: Karol Sienkiewicz, grudzień 2008.
Wybrane wystawy indywidualne:
Wybrane wystawy zbiorowe:
Kamil Kuskowski w latach 1995-2000 studiował w Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi na Wydziale Techniki i Ubioru. Obecnie pracuje na macierzystej uczelni.
Niemal cała twórczość Kamila Kuskowskiego jest zmaganiem się artysty z medium malarskim, miejscem malarstwa w sztuce oraz jego historią, przez co dochodzi także do refleksji nad ramami instytucjonalnymi sztuki. Już dyplomowy cykl obrazów Kuskowskiego pt. Dekonstrukcje (2000) nawiązywał do historii malarstwa, a nawet do konkretnych dzieł - Vincenta Van Gogha, Celnika Rousseau czy Eduarda Maneta. Artysta stworzył malarskie obiekty o formatach zgodnymi z oryginałami, jednak podzielonymi na kwadratowe lub prostokątne moduły. Niektóre z modułów stanowiły fragmenty reprodukcji obrazów nadrukowane na jedwabiu, większość z nich jednak były to monochromy, utrzymane w odcieniach również zapożyczonych z oryginalnych dzieł. Zdaniem Jarosława Lubiaka,
"w porządku logicznym monochromy Kuskowskiego byłyby uprzednie wobec przedstawienia, ukazując barwy, z jakich zostało ono wykonane".Od momentu powstania Dekonstrukcji refleksja Kuskowskiego biegła dwutorowo, a nawet w różnych kierunkach: w stronę mimikry i tworzenia obrazów-przedmiotów, oraz w stronę pogłębionego namysłu nad obrazem jako medium z pewnym określonym bagażem historycznym.
W 2001 roku powstał cykl Ukrzyżowania, seria obrazów kształtem nawiązujących do belek z krzyża. W ich centralnej części znajdują się monochromatyczne pola z napisem, po bokach - przebite dłonie Chrystusa, cytaty z dzieł sztuki. Napisy z kolei to współczesne grzechy, w dodatku napisane w języku angielskim (np. "corruption", "intolerance", "materialism", "hypocrisy", "nepotism"). W Obrazach konsumpcyjnych (2002), artysta jako pigmentu użył zup w proszku, którym wypełniał wnętrza namalowanych talerzy (na cykl składają się m.in. barszcz czerwony, grochówka kujawska czy rosół z kury). W ten sposób namalowane przestawienie stawało się równoznaczne z malowanym przedmiotem. Podobnie działo się w nieco późniejszych Barwach klubowych (2003-2004), blejtramach naśladujących szaliki i proporczyki różnych klubów piłkarskich. Obrazy kopiowały nie tylko ich wzory i kolorystykę, ale także kształty i rozmiary. Kuskowski użył tu strategii łączącej w sobie medium malarskie oraz tradycję ready-made, znanej przynajmniej od czasu flag i tarcz strzelniczych Jaspera Johnsa.
W swych cyklach i projektach Kamil Kuskowski często korzysta z monochromu (jako gestu ikonoklastycznego) i sięgającej początku XX wieku historii negacji obrazu. W 2002 roku stworzył cykl Tematy malarskie, na który składały się właśnie monochromy na deskach, tytułowe tematy zredukowane były do wyciętego napisu, określającego znane z historii tematy, takie jak martwa natura z jabłkami, autoportret czy pejzaż polski. Co ciekawe, wśród nich znalazł się także monochrom. Za rozwinięcie tego cyklu uznać można inny projekt Kuskowskiego - MuzeuM. Znowu jego materialną częścią były monochromatyczne obrazy w złotych, dekoracyjnych ramach. Towarzyszył im jednak rodzaj przewodnika głosowego. Każdemu obrazowi przyporządkowany został odczytywany monotonnym głosem opis, który nie odnosił się bynajmniej do monochromu, lecz tworzył wizję wyimaginowanych obrazów (notabene autorstwa Kuskowskiego), przywodzących na myśl sztukę dawną (np. Sztorm). Jak pisał Jarosław Lubiak,
"Ta dźwiękowa ilustracja, niewidzialne widmo, może jednak mieć moc sprawczą, może przywoływać z pamięci widziadło lub sprowokować wyobraźnię do jego wywołania. Dopiero konfrontacja takiego choćby niewyraźnego obrazu z namacalną konkretnością monochromu stwarza wywoływany przez artystę efekt".Prezentowane po raz pierwszy w Muzeum Sztuki w Łodzi w 2005 roku obrazy rozmieszczone były na stałej kolekcji, co w szczególny sposób stanowiło o uprawianej przez artystę krytyce instytucjonalnej. Drugi eksponowany wówczas cykl zatytułowany Portrety panien łódzkich nawiązywał do wystawy Portret młodej kobiety w malarstwie polskim XIX wieku, która miała miejsce w łódzkim muzeum w 1970 roku. Obrazy imitowały historyczne miniaturowe portrety w passe-partout i złoconych ramach. W rzeczywistości nie było to malarstwo, lecz obraz filmowy na monitorze LCD, kobiety co jakiś czas nieznacznie poruszały się czy wystawiały język. W 2008 roku w galerii Sektor I w Katowicach Kuskowski wziął na warsztat obraz Jana Matejki Bitwa pod Grunwaldem (Bitwa pod Grunwaldem według Jana Matejki). Na ścianie zaznaczył obszar wielkości słynnego płótna (987 na 426 cm), malując go na kolor, który - według komputerowej analizy - powstałby przez zmieszanie farb użytych przez Matejkę (odcień szarości). Do obrazu można było jednak wejść przez umieszczone w nim drzwi, by w znajdującym się za nim pomieszczeniu wysłuchać odgłosów bitwy, pochodzących z filmu Krzyżacy w reżyserii Aleksandra Forda. Ponownie, jak projekcie MuzeuM, artysta odwołał się do wyobraźni widza, tym razem nie podpierając się jednak chłodnym, muzealnym opisem, lecz dźwiękiem przywołującym na myśl konkretne obrazy.
Ostateczną rozprawą Kuskowskiego z malarstwem miała być wystawa Uczta malarstwa w 2007 w łódzkiej galerii Atlas Sztuki. W dekoracyjne, szerokie ramy, artysta oprawił wówczas grube albumy wielkich mistrzów malarstwa, które publiczność mogła wyjmować z ram niczym z bibliotecznych półek. Jednocześnie artysta odniósł się do tradycji martwej natury, którą "ożywił" zastawiając suto stoły w galerii i zapraszając gości do konsumpcji.
Autor: Karol Sienkiewicz, grudzień 2008.
Wybrane wystawy indywidualne:
- 2000 - "Obiekty i obrazy" - Małopolskie Biuro Wystaw Artystycznych, Zakopane; MBWA, Nowy Sącz
- 2001
- "Byliśmy umówieni..." - Mała Galeria, Nowy Sącz
- "Ukrzyżowanie" - Galeria Bałucka, Łódź - 2002 - "Ukrzyżowanie" - MBWA, Nowy Targ
- 2003 - "Malarstwo" - BWA, Piotrków Trybunalski
- 2004
- "Barwy klubowe" - Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej, Słupsk; Galeria 86, Łódź
- "Jeszcze malarstwo" - Galeria Promocyjna, Warszaw
- "A-malarstwo" - Galeria Szara, Cieszyn - 2005
- "MuzeuM" - Muzeum Sztuki, Łódź; Galeria Piekary, Poznań; Galeria Kont, Lublin (2007)
- "Permanentne otwarcie" - Galeria Nowych Mediów i Fotografii, Gorzów Wielkopolski - 2006
- "Kamil Kuskowski. Nagroda Arteonu 2005" - Galeria Stary Browar, Poznań
- "Egzorcysta X" - Galeria Kont, Lublin - 2007
- "Stigmata" - Galeria Kaplica, Centrum Rzeźby Polskiej, Orońsko
- "Stigmata & Egzorcysta X" - Galeria El, Elbląg
- "Uczta malarstwa" - Atlas Sztuki, Łódź; Miejska Galeria Sztuki Współczesnej, Szczecin (2008) - 2008
- "Po drugiej stronie ramy" - BWA, Jelenia Góra
- "Bitwa pod Grunwaldem według Jana Matejki" - Galeria Sektor I, Katowice
- "Double / stereo" - Passages Centre d'Art Contemporain, Troyes
- "Obrazy sztuki" - Galeria XX1, Warszawa
- "Air Condition" - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa (z Klarą Beck)
Wybrane wystawy zbiorowe:
- 1999 - "Poza planem" - Galeria Manhattan, Łódź
- 2001 - "Narracja - przedmiot - przestrzeń - tworzywo" - Płocka Galeria Sztuki, Płock; MBWA, Nowy Sącz; BWA, Jelenia Góra; Centrum Rzeźby Polskiej, Orońsko
- 2002
- "Od Witkacego do Hasiora" - Miejska Galeria Sztuki, Zakopane
- "Supermarket sztuki III - ludzie i przedmioty" - Galeria Domu Artysty Plastyka, Warszawa - 2003
- "Bez komentarza" - Galeria Lufcik, Warszawa
- "V Krajowa wystawa młodych" - VI Konkurs im. E. Gepperta, Galeria Awangarda, Wrocław
- "Breaking silence" - Inner Spaces, Poznań
- Biennale malarstwa współczesnego "Bielska jesień 2003" - BWA Galeria Bielska, Bielsko-Biała - 2004
- "Made in" - Foire d'art contemporain, Strasburg
- "BHP" - Instytut Sztuki Wyspa, Gdańsk
- "Palimpsest muzeum / w czterech ścianach" - Biennale Sztuki, Muzeum Historii Miasta Łodzi, Łódź
- "Ładnie? O ładnym..." - Stary Młyn, Kraków
- "Przestrzeń w Collage'u" - Miejska Galeria Sztuki, Zakopane
- "Signal Box / nastawnia" - BWA, Katowice; Galeria Bielska BWA, Bielsko-Biała (2005)
- "IV Triennale młodych" - Centrum Rzeźby Polskiej, Orońsko
- "Inc." - Galeria Program, Galeria XX1, Warszawa; BWA, Zielona Góra; Galeria Bielska BWA, Bielsko-Biała (2005) - 2005
- "Art Poznań 2005" - Stary Browar, Poznań
- "|Neuropa Inc." - Galeria Awangarda, Wrocław; Galeria Sztuki, Legnica
- "Obraz samoświadomy|" - Galeria Miejska
Arsenał, Poznań; Galeria Wozownia, Toruń- "Powidoki" - Muzeum Sztuki, Łódź
- "Grünewald..." - Galeria Nowych Mediów i Fotografii, Gorzów Wielkopolski - 2006
- "Stan wewnętrzny" - Centrum Kultury Zamek, Poznań- "Sztuka w służbie lewaków, czyli: No News is good News" - Galeria Kronika, Bytom
- "Grünewald 2" - Łódź Art Center, Łódź
- "Deutschland - Polen|" - Galeria Zero, Berlin
- "L.H.O.O.Q." - Galeria Piekary, Poznań
- "Mentality" - Łódź Biennale, Łódź Art Center, Łódź
- "Obrazy jak malowane|" - Galeria Bielska BWA, Bielsko-Biała - 2007
- "Nachbarn. Detusche Motive in polnischer Gegenwartskunst" - Kultur Forum Altona, Hamburg
- "Siła formalizmu" - Muzeum Sztuki, Łódź
- "Berliner Liste 07" - Berlin
- "Bio-Power" - Galeria C2C, Praga
- "Dowcip i władza sądzenia. Asteizm w Polsce|" - Galeria Miejska Arsenał, Poznań; Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia, Gdańsk (2008)
- "Model ad hoc" - Instytut Sztuki Wyspa, Gdańsk - 2008
- "Sektor X - spisek sztuki?" - Galeria Sektor I, Katowice
- "Nowe spojrzenie" - Instytut Polski, Wiedeń
- "VI Survival przegląd młodej sztuki" - Wrocław
Podobne
Sztuki wizualne Tadeusz Breyer
Rzeźbiarz, medalier. Urodził się w 1874 w Mielcu, zmarł w 1952 w Warszawie.
Sztuki wizualne Elżbieta Cieślar
Artystka sztuk wizualnych. Urodzona 3 grudnia 1934 w Warszawie, mieszka w St. Jeoire (Francja).
Zobacz także
Film "Toys"
Film dokumentalny w reżyserii Andrzeja Wolskiego z 2011 roku zrealizowany przez Instytut Adama Mickiewicza w Warszawie w cyklu "Przewodnik do Polaków"...
Film "Przewodnik do Polaków"
Pięć filmów dokumentalnych o polskim rocku, modzie, zabawkach, himalaizmie i seksie w czasach PRL-u tworzy "Przewodnik do Polaków"...
Najczęściej czytane
- Sztuki wizualne
Jan Matejko - Sztuki wizualne
Malarstwo polskiego symbolizmu - Sztuki wizualne
Leon Wyczółkowski - Teatr
Stanisław Wyspiański - Teatr
Sławomir Mrożek







