Sztuki wizualne
Edward Dwurnik
Sztuki wizualne
Malarz, rysownik i grafik. Urodzony 19 kwietnia 1943 w Radzyminie, mieszka w Warszawie.
Studiował w latach 1963-1970 na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1965, pod wpływem obejrzanej podczas wakacji wystawy prymitywisty Nikifora, przyjął zbliżony doń styl obrazowania. Zaczęły powstawać rysunki, a w 1966 obrazy z cyklu Podróże autostopem (zobacz zdjęcia) - najstarszego i najliczniejszego w jego dorobku, kontynuowanego do dziś. Są to drobiazgowe w rysunku, zwykle ujęte z lotu ptaka współczesne weduty. Ważna jest w nich nie topografia, lecz swoista kumulacja charakterystycznych motywów, składających się na "portret" miasta. Innym wielkim cyklem, malowanym w latach 1972-1974 (a następnie w 1982-1987, 1990-1992 i 1997-2000) są Sportowcy (zobacz zdjęcia). Artysta portretował w nim typy ludzkie i sytuacje charakterystyczne dla potocznej codzienności, czyniąc to w sposób bezlitosny, acz nie bez poczucia humoru. Stosunek do "Polaczka" zmienił się w kolejnym cyklu - Robotnicy (zobacz zdjęcia), zaczętym w 1975 i kontynuowanym w latach 1980-1991.
W latach 80. malarstwo Dwurnika stało się ekspresyjne i dramatyczne. Powstające w tej dekadzie obrazy, zwłaszcza monumentalne kompozycje z cyklu Obrazy duże (zobacz zdjęcia) (zaczętym w 1973 i kontynuowanym do dziś), miały niejednokrotnie wymowę polityczną. Zawsze, tak czy inaczej, odnosiły się do współczesnych spraw i realiów. Cykl Droga na Wschód (1989-1991) upamiętniał ofiary stalinizmu, natomiast cykl Od grudnia do czerwca (1990-1994) (zobacz zdjęcia) - ofiary stanu wojennego. Zarówno ideowe, jak i czysto malarskie walory tych prac przyniosły artyście uznanie, jak to bywa, większe za granicą niż w kraju, czego wyrazem była prestiżowa nagroda Fundacji Coutts & Co w Zurychu (1992).
W latach 90. powstają cykle będące kontynuacją Podróży autostopem: Błękitne miasta (od 1993) i **dz:Diagonale** (od 1996), jak również kompozycje nowego typu, jak widoki morskie z cyklu Błękitne 1992-1993 (zobacz zdjęcia), cykl Wyliczanka (zobacz zdjęcia) Wyliczanka (1996-1999) czy abstrakcyjne obrazy z cyklu Dwudziestego piątego (zobacz zdjęcia) (zaczętego w połowie 2000).
Równolegle z malarstwem artysta uprawia rysunek, collage, grafikę warsztatową (litografia, techniki metalowe, kserografia, stemple) i użytkową (ilustracja, plakaty do własnych wystaw indywidualnych).
Autor: Maryla Sitkowska, Muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, grudzień 2001.
Wybrane wystawy i nagrody:
Zdjęcia publikujemy dzięki uprzejmości artysty. Więcej zdjęć oraz aktualna lista wystaw na stronie www.dwurnik.pl
Hildegarda i Brunon Płotka 1976, olej, płótno, 73x100 cm
Studiował w latach 1963-1970 na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1965, pod wpływem obejrzanej podczas wakacji wystawy prymitywisty Nikifora, przyjął zbliżony doń styl obrazowania. Zaczęły powstawać rysunki, a w 1966 obrazy z cyklu Podróże autostopem (zobacz zdjęcia) - najstarszego i najliczniejszego w jego dorobku, kontynuowanego do dziś. Są to drobiazgowe w rysunku, zwykle ujęte z lotu ptaka współczesne weduty. Ważna jest w nich nie topografia, lecz swoista kumulacja charakterystycznych motywów, składających się na "portret" miasta. Innym wielkim cyklem, malowanym w latach 1972-1974 (a następnie w 1982-1987, 1990-1992 i 1997-2000) są Sportowcy (zobacz zdjęcia). Artysta portretował w nim typy ludzkie i sytuacje charakterystyczne dla potocznej codzienności, czyniąc to w sposób bezlitosny, acz nie bez poczucia humoru. Stosunek do "Polaczka" zmienił się w kolejnym cyklu - Robotnicy (zobacz zdjęcia), zaczętym w 1975 i kontynuowanym w latach 1980-1991.
Workuta - cmentarz II 1989, z cyklu Droga na Wschód
akryl, płótno, 210x150 cm
akryl, płótno, 210x150 cm
W latach 90. powstają cykle będące kontynuacją Podróży autostopem: Błękitne miasta (od 1993) i **dz:Diagonale** (od 1996), jak również kompozycje nowego typu, jak widoki morskie z cyklu Błękitne 1992-1993 (zobacz zdjęcia), cykl Wyliczanka (zobacz zdjęcia) Wyliczanka (1996-1999) czy abstrakcyjne obrazy z cyklu Dwudziestego piątego (zobacz zdjęcia) (zaczętego w połowie 2000).
Równolegle z malarstwem artysta uprawia rysunek, collage, grafikę warsztatową (litografia, techniki metalowe, kserografia, stemple) i użytkową (ilustracja, plakaty do własnych wystaw indywidualnych).
Autor: Maryla Sitkowska, Muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, grudzień 2001.
Wybrane wystawy i nagrody:
- 1981 - Nagroda Krytyki Artystycznej im. Cypriana Kamila Norwida (za wystawę "Lato 80" prezentującą prace z cyklu Robotnicy)
- 1982 - "Documenta 7", Kassel
- 1983 - Nagroda Kulturalna "Solidarności" (za obrazy z cyklu Warszawa z początku 1981)
- 1985 - Nouvelle Biennale de Paris
- 1987 - XIX Biennale Sztuki, Sao Paulo
- 1988 - Olimpiada Sztuki, Seul
- 1992 - Nagroda Fundacji Sztuki Współczesnej Coutts & Co International Private Banking, Zurych
Zdjęcia publikujemy dzięki uprzejmości artysty. Więcej zdjęć oraz aktualna lista wystaw na stronie www.dwurnik.pl
| Z cyklu Podróże autostopem powrót do tekstu | |
Wenecja (diagonalny) 1997, olej, płótno, 150x200 cm | Wiejski Pałac Kultury 1991, olej, płótno, 150x210 cm |
Moje wieczory - Grochów1966, olej, płótno, 130x165 cm | Włocławek 1968, olej, płótno, 144x194 cm |
| Z cyklu Sportowcy powrót do tekstu | |
Przed zawałem 1972, akryl, olej, płótno, 146x114 cm | Cóż jest prawda? 1973, akryl, olej, płótno, 146x114 cm |
Ktoś umarł 1978, akryl, olej, płótno, 146x114 cm | Skup butelek II 1990, olej, płótno, 146x114 cm |
| Z cyklu Robotnicy powrót do tekstu | |
Kamień bronią ludu 1982, olej, płótno, 146x114 cm | Żegnaj Lechu! 1983, akryl, olej, płótno, 146x114 cm |
1-majowa manifestacja w górach 1986, olej, płótno, 146x114 cm | Mężczyzna z radiem 1990, olej, płótno, 146x114 cm |
| Z cyklu Obrazy duże powrót do tekstu | |
Przystanek autobusowy1974, olej, akryl, płótno, 277x457 cm | Czekamy na proroka1980, olej, płótno, 250x410 cm |
Hobbysta 1982, olej, akryl, płótno, 250x410 cm Kunsthalle, Kilonia | Konstytucja 3 Maja 1989, olej, płótno, 276x454 cm |
| Z cyklu Od grudnia do czerwca powrót do tekstu | |
Mieczysław Poźniak 1990, olej, płótno, 146x114 cm Muzeum Miedzi w Legnicy | Joanna Lenartowicz1991, olej, płótno, 146x114 cm |
Miąsko Zdzisław 1993, olej, płótno, 146x114 cm | Ślusarski Ryszard 1993, olej, akryl, płótno, 146x114 cm |
| Z cyklu Błękitny powrót do tekstu | |
(bez tytułu) nr 81, 1992 olej, płótno, 150x210 cm | (bez tytułu) nr 47, 1992 olej, płótno, 150x210 cm |
| Z cyklu Wyliczanka powrót do tekstu | |
155 plastyczek polskich 1996, olej, płótno, 146x146 cm | 170-u Polityków Sztuki 1997, olej, płótno, 146x146 cm Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego |
| Z cyklu Dwudziesty piąty powrót do tekstu | |
(bez tytułu) nr 51, 2002, olej, płótno, 150x210 cm | (bez tytułu) nr 144, 2003, akryl, płótno, 100x73 cm |
Podobne
Sztuki wizualne Tadeusz Breyer
Rzeźbiarz, medalier. Urodził się w 1874 w Mielcu, zmarł w 1952 w Warszawie.
Sztuki wizualne Elżbieta Cieślar
Artystka sztuk wizualnych. Urodzona 3 grudnia 1934 w Warszawie, mieszka w St. Jeoire (Francja).
Zobacz także
Film "Decrescendo"
Film dokumentalny w reżyserii Marty Minorowicz z 2011 roku. Dokument Marty Minorowicz poświęcony jest przemijaniu, a precyzyjniej - ostatniemu etpowi ludzkiego życia...
Muzyka Meccorre String Quartet
Założony w 2007 roku Meccorre String Quartet uznawany jest za jeden z najciekawszych kwartetów smyczkowych swojego pokolenia.
Najczęściej czytane
- Sztuki wizualne
Jan Matejko - Sztuki wizualne
Malarstwo polskiego symbolizmu - Teatr
Stanisław Wyspiański - Sztuki wizualne
Leon Wyczółkowski - Sztuki wizualne
Katarzyna Kozyra