Dyrygent i kompozytor, urodzony 13 stycznia 1930 w Sosnowcu.

Studiował dyrygenturę pod kierunkiem Artura Malawskiego (dyplom w 1954) oraz kompozycję w klasie Bolesława Szabelskiego (dyplom w 1955) w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach. W czasie studiów przez trzy lata uczył w Państwowym Liceum Muzycznym w Katowicach.

W 1950 rozpoczął karierę dyrygencką jako chórmistrz. Jednym z prowadzonych przez niego zespołów był chór "Ogniwo" przy Filharmonii Śląskiej, z którą związał się w 1955 jako asystent dyrygenta. W 1958, po ukończeniu stażu asystenckiego w Katowicach, przeniósł się do Poznania. Początkowo zajmował stanowisko II dyrygenta w Filharmonii Poznańskiej, zaś w 1967 został jej kierownikiem artystycznym. 13 lat spędzonych w Poznaniu to okres bardzo ożywionej działalności dyrygenckiej: gościnnych koncertów za granicą, nagrań dla radia i telewizji, występów w ramach Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego, Koncertów Poznańskich, "Pro Sinfoniki" i 11 edycji Festiwalu "Poznańska Wiosna Muzyczna". Założył Chór Kantatowo-Oratoryjny poznańskiego Towarzystwa Muzycznego im. Henryka Wieniawskiego. Był także jednym z założycieli chóru przy Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. W 1971 objął stanowisko zastępcy dyrektora do spraw artystycznych oraz dyrygenta Filharmonii Łódzkiej i sprawował tę funkcję do 1987. W 1972 podjął pracę w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi, w której wykładał do 2000. W latach 1972-95 prowadził ogólnouczelnianą studencką orkiestrę symfoniczną, z którą koncertował m.in. w Niemczech i we Włoszech. W tym czasie nawiązał współpracę z Wytwórnią Filmów Fabularnych. Od 1957, jako dyrygent i kompozytor, związany był także z Wytwórnią Filmów Dokumentalnych w Warszawie i Wytwórnią Filmów Oświatowych w Łodzi. Dokonał nagrań do ok. 200 filmów z muzyką skomponowaną m.in. przez Wojciecha Kilara, Jerzego Maksymiuka, Zbigniewa Preisnera. Do 40 filmów, w tym 20 fabularnych, nagrał własną muzykę, m.in. Aria dla atlety (1979), Królowa Bona (1980), Limuzyna Daimler-Benz (1981), Znachor (1981), Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny (1982), Thais (1983), Koniec świata (1988), Kanclerz (1989), Listy miłosne (2001), Glina (2003).

Zdzisław Szostak jako dyrygent współpracował z Sinfonią Varsovią, Wielką Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia, z wieloma orkiestrami zagranicznymi oraz niemal ze wszystkimi orkiestrami filharmonicznymi w Polsce. Dokonał licznych nagrań, z których powstało kilkanaście płyt kompaktowych.

Otrzymał wiele nagród i odznaczeń, m.in. medal za osiągnięcia artystyczne w "Łódzkiej Wiośnie Artystycznej" (1973), Złoty Krzyż Zasługi (1975), Nagrodę II stopnia Ministra Kultury i Sztuki (1976), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1984), Złoty Medal "Zasłużony Kulturze - Gloria Artis" (2006), Nagrodę Miasta Łodzi (2010), Nagrodę Marszałka Województwa Łódzkiego (2010).

Ważniejsze kompozycje:

• Wariacje na fortepian (1950)
• Kwartet smyczkowy (1951)
• Kwintet na instrumenty dęte (1952)
• Zachód, pieśń na głos z fortepianem (1953)
• Uwertura koncertowa na orkiestrę (1954)
• Ważka, opera kameralna (1958)
• Mała uwertura na orkiestrę (1960)
• Natus nobis est Salvator na sopran, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1994)
• Concertino darmstadzkie na skrzypce, fortepian i orkiestrę (1998)
• Musica per corno e orchestra sinfonica (2000)
• Concertino na marimbę i orkiestrę symfoniczną (2002)
• Missa Latina na solistów, chór i wielką orkiestrę symfoniczną (2003)
• Arabeska na obój i fortepian (2006)
• Rondino na klarnet i fortepian (2006)
• Scherzo-Toccatina na fagot i fortepian (2006)
• Musica per tromba e pianoforte (2008)
• Rondo-allegro e rustico na róg i fortepian (2008)
• Moment musical na puzon i fortepian (2008)
• Muzyka w spokojnych, tanecznych rytmach na saksofon i fortepian (2009)
• Scherzo e tarantella na flet i fortepian (2009)
• Recitativo e berceuse na skrzypce i fortepian (2010)
• Introduzione e quasi valse na wiolonczelę i fortepian (2010)

Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, marzec 2003, aktualizacja: listopad 2010.