Kompozytor i pedagog. Urodzony 30 lipca 1922 we Lwowie, zmarł 11 października 1999 w Warszawie.

W latach 1946-51 studiował teorię i kompozycję u Kazimierza Sikorskiego i grę na altówce w klasie Mieczysława Szaleskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi. Od 1948 do 1957 udzielał się jako altowiolista, m.in. grał w Orkiestrze Polskiego Zespołu Tańca (1955-57). Od 1954 uczył w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej w Warszawie, a w latach 1979-88 i następnie od 1993 wykładał w Akademii Muzycznej w Warszawie. Oprócz działalności pedagogicznej zajmował się także upowszechnianiem polskiej kultury muzycznej. W latach 1957-66 i 1968-85 był redaktorem muzycznym w Teatrze Polskiego Radia w Warszawie, a od 1957 do 1962 współpracował ze Studiem Eksperymentalnym Polskiego Radia. W latach 1966-68 pracował jako lektor w wydawnictwie B. Schott's Söhne w Moguncji, gdzie współuczestniczył też w redagowaniu tomów uzupełniających "Riemann Musiklexikon". Od 1982 do 1984 pełnił również funkcję redaktora naczelnego w czasopiśmie "Poradnik Muzyczny". Był współzałożycielem Stowarzyszenia Polskich Artystów Lutników oraz członkiem władz Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. Napisał pracę teoretyczną O kryteriach ocen instrumentów lutnicznych.

Zbigniew Wiszniewski za swoją twórczość kompozytorską otrzymał wiele nagród, m.in. w 1959 - nagrodę RAI na Międzynarodowym Konkursie Prix Italia w Sorrento za operę radiową Neffru (1958-59), w 1969 - I nagrodę na konkursie Première Semaine Chrétienne Internationale de TV w Monako za oratorium telewizyjne Genesis na baryton, aktora, chór i orkiestrę (1967), w 1972 - "Złoty Mikrofon" za wybitne osiągnięcia twórcze na antenie Polskiego Radia oraz Nagrodę Prezesa Rady Ministrów za twórczość muzyczną dla dzieci.

Ważniejsze kompozycje:

• Kwartet smyczkowy nr 1 (1952)
• Neffru, opera radiowa (1958-59)
• Ad hominem, balet na chór mieszany i orkiestrę (1962)
• Trio na obój, harfę i altówkę (1963)
• Sonata na skrzypce solo (1963)
• Tre pezzi della tradizione na chór mieszany i orkiestrę (1964)
• Kammermusik nr 1 na obój, obój d'amore, rożek angielski i fagot (1965-67)
• Tristia quattro pezzi da camera na 8 instrumentów (1965)
• Tre intermezzi per arpa sola (1965)
• Kammermusik nr 2 na 10 instrumentów (1966)
• Kammermusik nr 3 (Kadenzen für Schlagzeug) na perkusję (1966)
• Duo per flauto e viola (1966)
• Triptychon na orkiestrę (1967)
• Genesis, oratorium telewizyjne na baryton, aktora, chór i orkiestrę (1967)
• Konzert für Klarinette und Streicher (1968-70)
• Bracia, oratorium telewizyjne na aktora, chór męski i orkiestrę (1970-72)
• Sichel versäumter Stunden, kantata na chór i orkiestrę (1971)
• Pater noster, opera radiowa (1971-74)
• Kammermusik nr 4 na 10 instrumentów (1972-73)
• Quartetto per flauto, corno, pianoforte e contrabbasso (1972)
• Ad if, opera radiowa (1973)
• Sonata per violoncello solo (1977)
• Duo für Flüte und Horn (1977)
• Duo für Basstuba und Schlagzeug (1981)
• Duo für Altsaxophon und Marimba (1982)
• Kwartet na 4 skrzypiec (1982)
• Rhapsodia für Violine und Harfe (1982)
• Duo für Altsaxophon und Violoncello (1983)
• Kwintet na obój, fagot, skrzypce, altówkę i wiolonczelę (1984)
• Duo für Akkordeon und Gitarre (1984)
• Trio für Altsaxophon in Es, Akkordeon und Schlagzeug (1985)
• Duo für Trompete und Basstuba (1985)
• Ballada na mandolinę i harfę celtycką (1985)
• Für Cembalo (1985)
• Für Orgel (1986)
• Sinfonia da camera na smyczki (1987)
• Koncert skrzypcowy (1987)
• Trio für Viola d'amore, Akkordeon und Orgel (1987)
• Trigonos na 2 akordeony i organy (1987)
• Kwartet na lutnię, perkusję, pomort i krzywułę (1987)
• Concertante na obój, klawesyn i smyczki (1987)
• Ballade de Villon de la Grosse Margot na baryton, chór i 5 instrumentów (1988)
• Duo für 2 Violoncelli (1988)
• Pro organo (1988)
• Trio für Flüte, Cembalo und Violoncell (1988)
• Koncert podwójny na trąbkę, akordeon i orkiestrę (1989)
• Sonata na obój solo (1989)
• Duo na akordeon i puzon (1990)
• Kwartet smyczkowy nr 2 (1990)
• Kanon na chór i instrumenty (1992)
• Sonata na violę d'amore (1992)

Opracowanie: Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, luty 2003.