Muzyka

Zbigniew Preisner

Muzyka
Małgorzata Kosińska
Kompozytor, urodzony 20 maja 1955 w Bielsku-Białej. Studiował historię i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim. W dziedzinie kompozycji jest autodydaktą.

W 1978 związał się z krakowskim kabaretem Piwnica pod Baranami, później współpracował również z Teatrem Starym w Krakowie. Jako kompozytor filmowy zadebiutował w 1981 muzyką do filmu Prognoza pogody w reż. Antoniego Krauzego. W 1984 rozpoczął stałą współpracę z Krzysztofem Kieślowskim, która trwała do śmierci reżysera w 1996. Sukcesy filmów Kieślowskiego stały się początkiem kariery Preisnera, zarówno w Europie jak i Stanach Zjednoczonych.Zbigniew Preisner jest kompozytorem muzyki do ponad 80 filmów fabularnych, dokumentalnych i krótkometrażowych. Otrzymał wiele prestiżowych nagród, m.in. Los Angeles Critics' Award - tytuł kompozytora roku 1991, 1992 i 1993, Złotą płytę w Paryżu za nagranie muzyki do filmu Podwójne życie Weroniki w reż. Krzysztofa Kieślowskiego, dwukrotnie Cesara Francuskiej Akademii Filmowej - w 1995 za Trzy kolory: Czerwony w reż. Krzysztofa Kieślowskiego i w 1996 za Élisę w reż. Jeana Beckera, a także Srebrnego Niedźwiedzia za Wyspę przy ulicy Ptasiej w reż. Sørena Kragh-Jacobsena na Berlińskim Festiwalu Filmowym.

W 1998 napisał Requiem dla mojego przyjaciela poświęcone pamięci Krzysztofa Kieślowskiego.Jest członkiem Francuskiej Akademii Filmowej.

Muzyka do filmów: Prognoza pogody w reż. Antoniego Krauzego (1981), Psychoterapia w reż. Macieja Drygasa (1983), Kilka obrazów w czasie przeszłym w reż. Jacka Link-Lenczewskiego (1983), Bez końca w reż. Krzysztofa Kieślowskiego (1984), Cud w reż. Magdaleny Łazarkiewicz (1984), Wezwanie w reż. Andrzeja Papuzińskiego (1984), Lubię nietoperze w reż. Grzegorza Warchoła (1985), Przez dotyk w reż. Magdaleny Łazarkiewicz (1985), Kołysanka w reż. Federo Sevelli (1986), Ucieczka w reż. Tomasza Szadkowskiego (1986), Czy będzie wojna w reż. Krzysztofa Magowskiego (1986), Sami dla siebie w reż. Stanisława Jędryki (1987), Kocham kino w reż. Piotra Łazarkiewicza (1987), Krótki film o zabijaniu w reż. Krzysztofa Kieślowskiego (1987), Dzień jak rok w reż. Pawła Kędzierskiego (1987), Wielkie oczekiwanie w reż. Andrzeja Papuzińskiego (1987), Dziewczynka z hotelu Excelsior w reż. Antoniego Krauzego (1988), Krótki film o miłości w reż. Dariusza Jabłońskiego i Krzysztofa Kieślowskiego (1988), Zabić księdza w reż. Agnieszki Holland (1988), Dekalog I - Dekalog X w reż. Krzysztofa Kieślowskiego (1988), Siedem dni w tygodniu w reż. Krzysztofa Kieślowskiego (1988), Ostatni dzwonek w reż. Magdaleny Łazarkiewicz (1989), Przewodnik w reż. Tomasza Zygadło (1989), W środku Europy w reż. Piotra Łazarkiewicza (1990), W matni w reż. Johna Irvina (1990), Europa, Europa w reż. Agnieszki Holland (1990), Podwójne życie Weroniki w reż. Krzysztofa Kieślowskiego (1991), Zabawa w Boga w reż. Hectora Babenco (1991), Zwolnieni z życia w reż. Waldemara Krzystka (1992), Olivier, Olivier w reż. Agnieszki Holland (1992), Skaza w reż. Louisa Malle (1992), Tajemniczy ogród w reż. Agnieszki Holland (1993), Fio do Horizonte, O w reż. Fernando Lopesa (1993), Trzy kolory: Biały w reż. Krzysztofa Kieślowskiego (1993), Trzy kolory: Niebieski w reż. Krzysztofa Kieślowskiego (1993), Trzy kolory: Czerwony w reż. Krzysztofa Kieślowskiego (1994), Kiedy mężczyzna kocha kobietę w reż. Luisa Mandokiego (1994), Mouvements du desir w reż. Léa Poola (1994), Élisa w reż. Jeana Beckera (1995), Feast of July w reż. Christophera Menaula (1995), Krzysztof Kieślowski: I'm So-So... w reż. Krzysztofa Wierzbickiego (1995), Marsz Radeckiego w reż. Axela Cortiego i Gernota Rolla (1995), Promienne serce w reż. Hectora Babenco (1996), Wyspa przy ulicy Ptasiej w reż. Sørena Kragh-Jacobsena (1997), Elfy z ogrodu czarów w reż. Charlesa Sturridge'a (1997), Liv w reż. Edoardo Pontiego (1998), Wybór Ewy w reż. Erica Stylesa (1999), Ostatni wrzesień w reż. Deborah Warner (1999), Weiser w reż. Wojciecha Marczewskiego (2000), Aberdeen w reż. Hansa Pettera Molanda (2000), Pośród obcych w reż. Edoardo Pontiego (2002), Wszystko dla miłości w reż. Thomasa Vinterberga (2003), Dziwne ogrody w reż. Jeana Beckera (2003), SuperTex w reż. Andrew Kazamii i Richarda Reitingera (2003), Kraina szczęścia w reż. Hansa Pettera Molanda (2004).

Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, październik 2006

Podobne

Muzyka FRYDERYK CHOPIN, PIEŚNI I PIOSNKI OP. 74

Fryderyk Chopin: Pieśni i piosnki op. 74. "Życzenie", "Wiosna", "Smutna rzeka", "Hulanka", "Gdzie...

Zobacz także

Teatr Och-Teatr w Warszawie

Prywatna scena założona przez Fundację Krystyny Jandy na Rzecz Kultury. Działa od 2010 roku w dawnym kinie Ochota przy ulicy Grójeckiej w Warszawie.

Teatr Teatr Polonia w Warszawie

Prywatna scena założona przez Fundację Krystyny Jandy na Rzecz Kultury. Działa od 2005 roku w dawnym kinie Polonia przy ulicy Marszałkowskiej w Warszawie.

Odnośniki do innych działów bazy wiedzy